 DISCLAIMER Οι απόψεις, λόγια και ισχυρισμοί των καλεσμένων είναι αποκλειστική τους ιδιοκτησία και σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζονται με το POVCAST
0 Comments
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΝΥΣ. ΜΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ "POVCAST" ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚ ΧΑΤΖΗΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΝΑ ΣΑΜΨΩΝ
ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΤΑ 3 ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ. SOURCE: POVCAST  Xριστούγεννα. Κάποια χρόνια πριν, πολλά η αλήθεια...
Οικογενειακό τραπέζι στο πατρικό... Υπέροχες μυρωδιές, κανέλα και γαρύφαλλο αναμειγνύονται με τα ξύλα που καίνε στο τζάκι και τη γαλοπούλα που από νωρίς ψήνεται στο φούρνο. Το μεγάλο τραπέζι στρωμένο, στολισμένο, με τα καλά σερβίτσια και τα κρυστάλλινα ποτήρια περιμένει την ομαδική κατάληψη του από παππούδες, γιαγιάδες, αδέλφια, ξαδέλφια, φίλους καλούς που όλοι μαζί θα ενώσουμε δυνάμεις στην άνευ όρων μάχη του φαγοποτιού γνωστή στην οικογένεια και ως η "Μάχη του Γκάμμον". Το όνομα της, τιμής ένεκεν προς το θεϊκό χοιρινό της μητέρας μου που κάθε χρόνο πέφτει ηρωϊκά μαχόμενο εις τον βωμό του στομαχιού μας. Τα πιάτα αδειάζουν και ξαναγεμίζουν, τα ποτήρια τσουγκρίζονται, όλοι μιλάμε δυνατά, γελάμε ακόμη δυνατότερα, πειραζόμαστε, ευχόμαστε, αγαπιόμαστε... Μεταξύ κουραμπιέ και μελομακάρονου φτιαγμένα πάντα από την συνταγή της καλαμαρούς γιαγιάς μου, η θεία από την Αθήνα διηγείται μια χιλιοειπωμένη ιστορία που ποτέ όμως δεν χάνει το ενδιαφέρον της και ακούγεται το ίδιο μαγική στα παιδικά αυτιά μας. Ο θείος εμφανίζεται με τη κιθάρα του και τα οικογενειακά τραγούδια μας, το "δικό μας ρεπερτόριο", ενώνει τις φωνές μας, μικρών και μεγάλων σε μια μελωδία αλλοιώτικη και τόσο αγαπημένη. Η εικόνα μας όμορφη, αληθινή, για κάποιους ίσως παράξενη, για μας μοναδική... Αυτή την εικόνα φωτογραφίζω με τον φακό της καρδιάς και κρατάω τα πρόσωπα και τη στιγμή ανεξίτηλα μέσα στο χρόνο. Στέκομαι σε μια γωνιά και παρατηρώ τον αδελφό μου να χαμογελά, κάτι που δεν κάνει συχνά, τον παππού να λέει πάλι ένα από τα "σόκιν" ανέκδοτα του, ο ξάδελφος μου με άσπρα από την άχνη μάγουλα να καταβροχθίζει τους κουραμπιέδες και να γελά, την όμορφη αγγλίδα θεία μου να προσπαθεί σε σπασμένα ελληνικά να ακολουθήσει τα τραγούδια και τον θείο μου να μας ενώνει ακόμη περισσότερο με τη ζεστή φωνή του και τον ήχο της κιθάρας του. Και βλέπω τη μητέρα μου στο κέντρο του σκηνικού να καμαρώνει γιατί για ακόμη μια χρονιά οι μαγειρικές της ικανότητες έκλεψαν την παράσταση. Ακούω το κλικ της καρδιάς και αποθανατίζω τη στιγμή! Χριστούγεννα και πάλι. Σήμερα. Τώρα πια είμαι σε δικό μου σπίτι. Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι έτοιμο για την οικογενειακή γιορτή. Περιμένω καλεσμένους... Και όπως στέκομαι μόνη μου στο σαλόνι, με πιάνει μια νοσταλγιά που μου τρυπάει την καρδιά. Όλα μοιάζουν ίδια όμως τίποτα δεν είναι όπως παλιά... Μέσα στα χρόνια άνθρωποι φεύγουν από τη ζωή και απ’ τη ζωή σου, καταστάσεις αλλάζουν, αλλάζεις και εσύ και προχωράς... Όμως μια μέρα σαν κι’αυτή, με τη γλυκιά προσμονή της γιορτής που σε λίγο αρχίζει, καταλαβαίνεις έτσι ξαφνικά πόσο πολύ σου λείπουν και πόσο θα ήθελες να ξανακούσεις τη φωνή τους, να νοιώσεις τη ζεστή αγκαλιά τους, να τους δώσεις ένα φιλί... Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι συνεχίζει να στρώνεται... Νέα πρόσωπα, νέες αγάπες, νέες συνήθειες κάθονται γύρω του και εσύ είσαι ευγνώμων για ό,τι καινούργιο σου συμβαίνει. Όμως η κιθάρα του θείου αντηχεί πάντα μέσα σου και ξυπνά τις μαγικές εκείνες στιγμές από κάποια άλλα Χριστούγεννα όπου όλα ήταν αλλιώς... και αυτή η φωτογραφία στην πιο ακριβή κορνίζα της ψυχής πονάει... ΜΙΝΑ  Τα παιδιά λατρεύουν τα Χριστούγεννα αφού προσμένουν με μεγάλη λαχτάρα τα δώρα του Άγιου Βασίλη.
Στην Ιταλία, όμως, τα δώρα δεν τα φέρνει ο Άγιος Βασίλης, αλλά η γριά Μπεφάνα. Η Μπεφάνα σύμφωνα με την ιταλική παράδοση είναι μια ηλικιωμένη μάγισσα , που επισκέπτεται κάθε χρόνο τα παιδιά την παραμονή των Θεοφανίων και γεμίζει τα παπούτσια τους με δώρα, φρούτα και γλυκά - αν ήταν φρόνιμα. Στα άτακτα παιδιά αφήνει κάρβουνο, κρεμμύδια και σκόρδα. Στους καλονοικοκύρηδες σκουπίζει το σπίτι πριν φύγει, συμβολίζοντας με αυτό τον τρόπο την απομάκρυνση των προβλημάτων και όλων των δυσκολιών της χρονιάς. Τα παιδιά, για να την ευχαριστήσουν με τη σειρά τους, αφήνουν δίπλα από το τζάκι ένα ποτηράκι κρασί και ένα πιάτο με διάφορες λιχουδιές. Συνήθως, απεικονίζεται να πετάει καβάλα σ’ ένα σκουπόξυλο και να είναι καλυμμένη με κάπνα από τα τζάκια. Η χαριτωμένη ηλικιωμένη Μπεφάνα είναι πάντοτε χαμογελαστή και αστεία και κουβαλάει μαζί της ένα τεράστιο σάκο γεμάτο με παιχνίδια και γλυκά για τα παιδιά. Η ιστορία της Μπεφάνα είναι πολύ παλιά και ξεκινάει πολλούς αιώνες πριν τον Άγιο Βασίλη και συγκεκριμένα στη γέννηση του Χριστού. Στο δρόμο τους για τη Βηθλεέμ, οι Τρεις Μάγοι σταμάτησαν στο σπίτι της Μπεφάνα, η οποία ήταν ξακουστή νοικοκυρά, για να ξεκουραστούν και αυτή τους πρόσφερε στέγη και φαγητό. Πριν φύγουν της πρότειναν να τους ακολουθήσει , αλλά αυτή αρνήθηκε με τη δικαιολογία ότι δεν είχε τελειώσει τις δουλειές του σπιτιού. Αργότερα, το μετάνιωσε αλλά δεν κατάφερε να βρει ούτε τους Τρεις Μάγους, ούτε το νεογέννητο Χριστό. Έτσι από τότε μοιράζει δώρα σε όλα τα παιδιά με την ελπίδα ότι κάποιο από αυτά θα είναι το θείο βρέφος. Η αναζήτηση της Μπεφάνα, συμβολίζει το γεγονός ότι ο Χριστός μπορεί να βρίσκεται σε κάθε παιδί. Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ετυμολογική προέλευση του ονόματος της μάγισσας των Χριστουγέννων. Η πρώτη υποστηρίζει ότι προέρχεται από την ελληνική λέξη «Θεοφάνια» (La Festa dell’ Epifania- Επιφάνια – Μπεφάνα) και η δεύτερη από τα δώρα (Bastrina) για τη θεά του νέου έτους, Strenia ή Strenua. Η Μπεφάνα είναι πολύ δημοφιλής, τα παιδιά στην Ιταλία την λατρεύουν και αποτελεί και ένα είδος εθνικού συμβόλου για την χώρα. Την παραμονή και ανήμερα των Φώτων οργανώνονται σε διάφορες περιοχές της χώρας πανηγύρια με παρελάσεις, χορούς, μεταμφιέσεις, και φαγοπότι για να γιορτάσουν τη γριά Μπεφάνα. Οι μεγαλύτερες απ’ αυτές τις γιορτές λαμβάνουν χώρα στην πλατεία Ναβόνο της Ρώμης, καθώς και στην Urbania και στην Farnovo di Taro της Πάρμας.  Επιστρέψατε και δεν έχετε όρεξη για τίποτα –κυρίως για δουλειά. Πριν παραιτηθείτε, διαβάστε τον οδηγό ομαλής μετάβασης που ετοιμάσαμε και χαμογελάστε. Δεν είστε οι μόνοι!
 Πείτε με αφελή, πείτε με αγράμματη ή λαϊκιά, ότι θέλετε πείτε με αλλά εγώ που μεγάλωσα με καλαμαρού γιαγιά, δύο πράγματα τρέμω όσο τίποτα. Το μάτι το κακό και τη γλωσσοφαγιά.
Μια άκρως ανθρώπινη, συγκινητική και ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Δρ. Γιάννη Τουμαζή, πρώτο Υφυπουργό Πολιτισμού της ΚΔ και νυν Διευθυντή του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Κύπρου εφ' όλης της ύλης και κυρίως με υπέροχες αναμνήσεις που μοιράζεται μαζί μας από τη ζωή του στην Αμμόχωστο αλλά και για τις σκέψεις και το όραμα του κάθε Βαρωσιώτη για την πολυπόθητη επιστροφή στην πόλη της καρδιάς μας.
 Η ενέργεια, η θετική ενέργεια, αποτελεί πολυτέλεια στη δύσκολη εποχή που διανύουμε. Παντού γύρω υπάρχουν άνθρωποι που ρουφάνε όλη τη θετική μας ενέργεια, προκειμένου να τροφοδοτήσουν την ακόρεστη πείνα τους για απαισιοδοξία, αρνητισμό και καταστροφή. Το αποτέλεσμα είναι να νιώθουμε μονίμως συναισθηματικά εξαντλημένοι.  Τα συναισθήματα που νιώθουν οι γονείς όταν τα παιδιά τους φεύγουν από το σπίτι της οικογένειας και ξεκινούν την δική τους ενήλικη ζωή ονομάζεται σύνδρομο της άδειας φωλιάς.
 Ο μέντορας των δισεκατομμυριούχων βρέθηκε στην Ελλάδα, μαγεύτηκε από την πανσέληνο δίπλα στην Ακρόπολη και μίλησε στο protothema.gr για τα «μυστικά» των πιο πετυχημένων επιχειρηματιών στην Γη, τα ενεργειακά βαμπίρ και το «Έργο X» που μπορεί να μας χαρίσει ευτυχία.
 Η ενέργεια, και εννοούμε τη θετική ενέργεια, αποτελεί πολυτέλεια στη σύγχρονη και δύσκολη εποχή που διανύουμε. Παντού γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που ρουφάνε όλη τη θετική μας ενέργεια, προκειμένου να τροφοδοτήσουν την ακόρεστη πείνα τους για απαισιοδοξία, αρνητισμό και καταστροφή. Το αποτέλεσμα είναι να νιώθουμε μονίμως συναισθηματικά εξαντλημένοι.
 Ξεστολίσαμε το δέντρο, τέλειωσαν οι διακοπές, τα δώρα, τα τραπέζια και η χαρά που φέρνουν μαζί τους οι γιορτές των Χριστουγέννων. Και ξαφνικά μας πιάνει μια μελαγχολία και ένα ψυχοπλάκωμα που δεν πρέπει να το αφήσουμε να μας πάρει από κάτω.
 Η βασιλόπιτα και το τελετουργικό κόψιμό της με όλη την οικογένεια και τους φίλους τριγύρω να για να δουν ποιος θα είναι ο τυχερός που θα του «πέσει το φλουρί», είναι ένα παμπάλαιο έθιμο για τους απανταχού Έλληνες.
 Πανεύκολο, εντυπωσιακό, πάντοτε κλέβει τις εντυπώσεις στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι μας. Δοκιμάστε το και εντυπωσιάστε τους καλεσμένους σας!
 Επιστρέψατε και δεν έχετε όρεξη για τίποτα –κυρίως για δουλειά. Πριν παραιτηθείτε, διαβάστε τον οδηγό ομαλής μετάβασης που ετοιμάσαμε και χαμογελάστε. Δεν είστε οι μόνοι!
 Αύγουστος και διανύουμε το τελευταίο μήνα του τόσο αγαπημένου μας καλοκαιριού. Γι’ αυτό και σας ετοιμάσαμε μια λίστα με τα 10 πράγματα που πρέπει να κάνετε πριν πούμε αντίο στην πιο ξέγνοιαστη εποχή του χρόνου. Οπωσδήποτε όμως! Γιατί καλοκαίρι = fun!
 ‘Ολα είναι αλλιώς αυτή την εποχή του χρόνου, με αυτόν τον μοναδικά μαγικό και ανέμελο τρόπο που μόνο το καλοκαίρι ξέρει και μπορεί.
Άσε το μυαλό σου να γυρίσει λίγα χρόνια πίσω... τότε που όλα ήταν διαφορετικά. Και εσύ μια εντελώς άλλη...  Διαβάστε κάποιες παράξενες πληροφορίες για κάποιες χώρες που ίσως επισκεφθείτε και πολύ πιθανόν να μην γνωρίζατε.
 Καλοκαίρι σημαίνει και ταξίδια. Αεροπορικά, συνήθως, που κάποιους από μας τους τρομάζουν λίγο. Υπάρχουν 8 αλήθειες που θα σε κάνουν να γνωρίσεις τα αεροπλάνα καλύτερα και ίσως να αισθανθείς λίγο πιο άνετα με την ιδέα του αεροπορικού ταξιδιού.
 Αυτό, που κάποιος σε φλερτάρει και μόλις του πεις την ηλικία σου στραβώνει τη μούρη, γουρλώνει τα μάτια και κάπως του έρχεται ένας νταμπλάς, ειλικρινά έχει αρχίσει και κάπως με κουράζει...
 Παιδάκια μου όμορφα που τώρα γράφετε εξετάσεις το πόσο σας καταλαβαίνω δεν φαντάζεστε! Και μόνο στο άκουσμα της λέξης «εξετάσεις» μια σκοτοδίνη, ένα ταράκουλο, ένα σβήσιμο γενικότερο, αν σας πω πως δεν με πιάνει θα ‘ ναι ψέμα...
 Υλικά
1 αχλάδι ώριμο 1 μεγάλο καρότο αν θέλουμε 1 μεγάλο μήλο 1 μέτρια μπανάνα ½ φλιτζάνι φράουλες 1 μεγάλο ακτινίδιο Χυμό από 1 πορτοκάλι 2 κουταλάκια του γλυκού μέλι Εκτέλεση Καθαρίζουμε τα φρούτα και τα κόβουμε σε κομμάτια. Βάζουμε το μήλο και το καρότο στον αποχυμωτή και παίρνουμε το χυμό τους. Τοποθετούμε όλα τα υπόλοιπα φρούτα σε ένα μπλέντερ μαζί με το χυμό από το πορτοκάλι και το χυμό μήλο- καρότο και το μέλι. Χτυπάμε καλά ώστε να δημιουργηθεί ένας ομοιογενής χυμός. Ρίχνουμε το μίγμα μας στις ειδικές θήκες που φτιάχνουν παγωτά ή γρανίτες σε ξυλάκι και σκεπάζουμε. Παγώνουμε στην κατάψυξη για τουλάχιστον 3 ώρες και είναι έτοιμα για κατανάλωση Σούπερ γιάμμι, θρεπτική και ωφέλιμη γρανιτούλα που μας δροσίζει χωρίς να μας παχαίνει ούτε γραμμάριο!  Από τη γιαγιά μου την καλαμαρού έμαθα τόσα πράγματα καλή της ώρα της γλυκιάς μου. Από το πως να φτιάχνω τον καλύτερο ταραμά ever, άσπρο και παχύ και ποτέ μα ποτέ ροζ, μέχρι την μαγική μάσκα προσώπου που αποδεικνύεται στα αλήθεια θαυματουργή.
|
APXEIO
February 2026
Click to set custom HTML
Click to set custom HTML
|
RSS Feed