Ανάμεσα στις φυσικές τροφές που χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης, ξεχωριστή θέση είχε το σκόρδο, το οποίο η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει πως διαθέτει σημαντικές ευεργετικές ιδιότητες.
​
Οι δραστικές του ουσίες, κυρίως ενώσεις θείου που απελευθερώνονται όταν κόβεται ή συνθλίβεται, φαίνεται να δρουν θετικά σε πολλαπλά επίπεδα στον οργανισμό.
Πέρα από τη χαρακτηριστική του γεύση που εμπλουτίζει σούπες, σάλτσες και σαλάτες, το σκόρδο μπορεί να καταναλωθεί με πολλούς τρόπους – φρέσκο, σε σκόνη ή ακόμα και ως συμπλήρωμα. Ένα απλό tip είναι να το αφήνετε για λίγα λεπτά μετά το κόψιμο πριν το μαγειρέψετε, ώστε να διατηρηθεί η πολύτιμη αλισίνη.

Οι βασικότερες ωφέλειες του σκόρδου:
Το σκόρδο είναι πλούσιο σε βιοδραστικές ενώσεις, με κυριότερη την αλισίνη, που σχετίζεται με τις περισσότερες θεραπευτικές του ιδιότητες. Παράλληλα, είναι ιδιαίτερα θρεπτικό με ελάχιστες θερμίδες, προσφέροντας βιταμίνες όπως C και B6, καθώς και μέταλλα όπως σελήνιο και μαγγάνιο.
Η κατανάλωσή του φαίνεται να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βοηθώντας τον οργανισμό να αντιμετωπίζει λοιμώξεις και ιούς πιο αποτελεσματικά. Επιπλέον, έχει συνδεθεί με μείωση της αρτηριακής πίεσης και βελτίωση των επιπέδων της «κακής» χοληστερόλης, συμβάλλοντας στην προστασία της καρδιάς.
Σημαντικός είναι και ο ρόλος του ως αντιοξειδωτικό, καθώς προστατεύει τα κύτταρα από το οξειδωτικό στρες και ενδέχεται να μειώνει τον κίνδυνο νευροεκφυλιστικών παθήσεων, όπως η Νόσος Αλτσχάιμερ.

Παράλληλα, υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να συμβάλει στη μακροζωία, να μειώσει την κόπωση και να ενισχύσει την αντοχή, ενώ βοηθά και στην απομάκρυνση τοξικών μετάλλων από τον οργανισμό. Τέλος, ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να έχει θετική επίδραση και στην υγεία των οστών, ειδικά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
Συνολικά, το σκόρδο δεν είναι απλώς ένα συστατικό της κουζίνας, αλλά μια τροφή με πολλαπλά οφέλη που δικαιώνει τη σοφία των αρχαίων.

Βρετανική μελέτη έδειξε ότι το τηγάνισμα στον αέρα αποτελεί την καλύτερη μέθοδο μαγειρέματος ώστε να μειώνονται τα αιωρούμενα μικροσωματίδια και οι πτητικές οργανικές ενώσεις στους εσωτερικούς χώρους.

Το μαγείρεμα αποτελεί μια από τις κύριες πηγές ρύπανσης του αέρα στους εσωτερικούς χώρους και παρότι αρκετά ερευνητικά στοιχεία έχουν δείξει τα οφέλη της χρήσης φριτέζας αέρα (air fryer) σε ό,τι αφορά την κατανάλωση ενέργειας, ελάχιστα είναι γνωστά μέχρι σήμερα σχετικά με την επίδραση του συγκεκριμένου τρόπου μαγειρέματος στο περιβάλλον.

Οξέα συμπτώματα και χρόνιες νόσοι

Με δεδομένο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν πάνω από το 80% του χρόνου τους σε εσωτερικούς χώρους, η επίδραση της ρύπανσης των εσωτερικών χώρων στον ανθρώπινο οργανισμό η οποία εκδηλώνεται τόσο με οξέα συμπτώματα όσο και με χρόνιες νόσους όπως οι καρδιαγγειακές, οι νευροεκφυλιστικές και οι αναπνευστικές, αποτελεί σοβαρό ζήτημα υγείας του παγκόσμιου πληθυσμού.

Το «αποτύπωμα» των air-fryers στον αέρα των σπιτιών

Τώρα ερευνητές της Σχολής Γεωγραφίας και Επιστημών της Γης και του Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ διεξήγαγαν μελέτη η οποία έδειξε το «αποτύπωμα» των air fryer στον αέρα των κλειστών χώρων, όπως ανέφεραν στο επιστημονικό περιοδικό «Indoor Air».

Οι επιστήμονες διεξήγαγαν πειράματα σε μια κουζίνα φτιαγμένη για ερευνητικούς σκοπούς μέσα στο campus του Πανεπιστημίου μαγειρεύοντας στήθος κοτόπουλου με πέντε διαφορετικούς τρόπους: τηγάνισμα σε τηγάνι, τηγάνισμα σε γουοκ σε πολύ δυνατή φωτιά με ελάχιστο λάδι (stir-frying), τηγάνισμα σε φριτέζα με πολύ λάδι, βράσιμο και τηγάνισμα στον αέρα. Κατά τη διάρκεια της κάθε διαδικασίας μαγειρέματος μέτρησαν τα επίπεδα αιωρούμενων μικροσωματιδίων και πτητικών οργανικών ενώσεων(VOCs).

Το τηγάνι το χειρότερο, το air-fryer το καλύτερο

Σε ό,τι αφορούσε τα αιωρούμενα μικροσωματίδια, η ερευνητική ομάδα μέτρησε τις ανώτατες συγκεντρώσεις τους σε μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα. Οπως προέκυψε, για το τηγάνισμα σε τηγάνι η ανώτατη συγκέντρωση αιωρούμενων μικροσωματιδίων ήταν 92,9, για το stir-frying 26,7, για το τηγάνισμα σε φριτέζα 7,7, για το βράσιμο 0,7 και για το air fryer 0,6.

Σε ό,τι αφορούσε τις VOCs, οι μετρήσεις έγιναν σε μέρη ανά δισεκατομμύριο (ppb) και με βάση τα αποτελέσματα ακολουθήθηκε σε γενικό πλαίσιο η σειρά που είχε προκύψει και από την ανάλυση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων. Ετσι το τηγάνισμα σε τηγάνι φάνηκε να εκλύει 260 ppb πτητικών οργανικών ενώσεων. Το τηγάνισμα σε φριτέζα 230 ppb, το stir-frying 110 ppb, το βράσιμο 30 ppb και το τηγάνισμα στον αέρα 20 ppb.
​
Οπως ανέφερε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης καθηγητής Κρίστιαν Φρενγκ «υπάρχουν διαφορετικοί παράγοντες που επιδρούν στα επίπεδα ρύπανσης του αέρα εντός του σπιτιού εξαιτίας του μαγειρέματος. Εκτός από τη μέθοδο μαγειρέματος, η ποσότητα του λαδιού που χρησιμοποιείται καθώς και η θερμοκρασία στην οποία μαγειρεύεται το φαγητό παίζουν σημαντικό ρόλο. Ωστόσο αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι η βελτίωση του αερισμού της κουζίνας μέσω του ανοίγματος των παραθύρων ή της χρήσης εξαερισμού βοηθά στη μείωση των επιπέδων αιωρούμενων σωματιδίων και στη μείωση της έκθεσης στη ρύπανση των εσωτερικών χώρων».

Ρύπανση του αέρα ακόμη και μια ώρα μετά το μαγείρεμα

Τόσο σε ό,τι αφορούσε τα αιωρούμενα μικροσωματίδια όσο και τις VOCs οι ερευνητές συνέχισαν να μετρούν τα επίπεδά τους και μετά το τέλος του μαγειρέματος. Οπως είδαν, τα επίπεδα ήταν σημαντικά υψηλά μέσα στην κουζίνα για περισσότερο από μία ώρα μετά το τέλος του μαγειρέματος παρότι η διαδικασία του μαγειρέματος είχε διαρκέσει περί τα μόλις 10 λεπτά κατά μέσο όρο.

Με βάση αυτό το εύρημα ο καθηγητής Φρενγκ σημείωσε ότι «είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουν όλοι ότι τα αιωρούμενα μικροσωματίδια παραμένουν στον αέρα για αρκετή ώρα μετά το τέλος του μαγειρέματος. Ετσι χρειάζεται να συνεχίζεται ο αερισμός της κουζίνας μέσω ανοίγματος των παραθύρων ή η χρήση εξαερισμού για αρκετή ώρα ώστε να αποφεύγεται η συσσώρευση των ρύπων μέσα στην κουζίνα και η μεταφορά τους στους υπόλοιπους χώρους του σπιτιού».

(photos)
To μαγείρεμα είναι σημαντική πηγή ρύπανσης του αέρα στους εσωτερικούς χώρους
​
Ο κύριος συγγραφέας της νέας μελέτης, καθηγητής Επιστήμης της Ατμόσφαιρας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ Κρίστιαν Φρενγκ

 Άγχος και στρες δεν είναι το ίδιο πράγμα και έχει μεγάλη σημασία να γνωρίζουμε τη διαφορά. Εξαιτίας της, κάποιο από τα δύο μπορεί να γίνει δυσλειτουργικό για τη ζωή μας και να χρειαστούμε επαγγελματική βοήθεια. Οπότε, ας μάθουμε να τα ξεχωρίζουμε.

 Χρησιμοποιούμε συχνά τις λέξεις στρες και άγχος για να περιγράψουμε το ίδιο πράγμα: την έντονη ανησυχία που μας καταλαμβάνει όταν βρισκόμαστε κοντά σε ένα απειλητικό κατά τη γνώμη μας ερέθισμα.

Θα μπορούσε να είναι το ότι μας ανέθεσαν ένα πιεστικό deadline ή ότι ανησυχούμε αν θα μας φτάσουν τα χρήματα ώστε να πληρώσουμε όλους τους λογαριασμούς. Σωστά; Λάθος. Στρες και άγχος διαφέρουν, παρότι έχουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά.

Τι είναι το στρες

Το στρες είναι η αντίδραση του οργανισμού μας απέναντι σε κάτι νέο, απαιτητικό ή παράξενο για εμάς. Ο οργανισμός τότε εκκρίνει αδρεναλίνη, η οποία μας επιτρέπει να παίρνουμε γρήγορες αποφάσεις και να παραμένουμε σε εγρήγορση.
Στρες προκαλείται ακόμη κι όταν βιώνουμε έντονα συναισθήματα, από λύπη και θυμό μέχρι ανυπομονησία και χαρά. Γενικά, οτιδήποτε διαταράσσει την ησυχία μας, δημιουργεί στρες.

Το στρες προκαλείται από εξωτερικά ερεθίσματα

Το στρες συνήθως προκαλείται από εξωτερικά ερεθίσματα και υποχωρεί, όταν αυτά εξαφανιστούν. Τέτοια ερεθίσματα μπορεί να είναι:

• Επαγγελματικό deadline
• Χρόνια νόσος
• Χωρισμός
• Οικονομικές δυσχέρειες
• Διακρίσεις στον χώρο της δουλειάς ή της κοινότητας

Τι είναι άγχος

Το άγχος δημιουργείται από την ανασφάλεια και την έντονη ανησυχία για το τι μπορεί να συμβεί, για το κατά πόσο μπορούμε να ελέγξουμε τα πράγματα, ή ακόμη κι όταν δεν μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε ορισμένες καταστάσεις στη ζωή μας.

Το άγχος προσεγγίζει το συναίσθημα του φόβου. Είναι ένα είδος φόβου που αποκτούμε εξαιτίας μιας κατάστασης, επειδή δεν ξέρουμε τι συνέπειες θα έχει για εμάς. Το άγχος έχει συνήθως παγιωμένη ή έστω μονιμότερη έκφανση στη ζωή μας και ενδέχεται να μας κάνει δυσλειτουργικούς, είτε επειδή αποφεύγουμε ορισμένα πράγματα (που θα το προκαλέσουν), είτε επειδή περιορίζει σημαντικά το υποκειμενικό αίσθημα ευεξίας.

Το άγχος πυροδοτείται από εσωτερικές σκέψεις

Το άγχος, σε αντίθεση με το στρες, δεν υποχωρεί ακόμη κι αν εξαφανιστούν τα εξωτερικά ερεθίσματα που μπορεί να το πυροδοτήσουν και τείνει να γίνει ανεξέλεγκτο. Θα λέγαμε ότι πυροδοτείται από εσωτερικά ερεθίσματα, όπως:

• Επίμονες σκέψεις ανησυχίας
• Φόβος για το μέλλον
• Αυστηρή κριτική για το παρελθόν

Τα κοινά συμπτώματά τους

Και τα δύο μπορεί να οδηγήσουν σε ορισμένα κοινά συμπτώματα, συνήθως ψυχοσωματικά, όπως:

• Πονοκέφαλοι
• Δυσκολίες στον ύπνο
• Μυϊκή ένταση
• Ευερεθιστότητα
• Κούραση
• Δυσκολία στη συγκέντρωση
• Γαστρεντερικές ενοχλήσεις

​
Τι μπορείτε να κάνετε
Αν υποψιάζεστε ότι σας καταβάλλει το άγχος ή ότι το στρες που νιώθετε είναι μακροχρόνιο, μία συνάντηση με κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας θα βοηθήσει, ώστε να βρεθεί ένα πλάνο διαχείρισης της κατάστασης.

Σε κάθε περίπτωση, και οι δύο καταστάσεις είναι πολύ συχνές και γνώριμες στους περισσότερους από εμάς. Το ερώτημα είναι κατά πόσο επηρεάζουν τη λειτουργικότητά μας στην καθημερινή ζωή.

Μπορεί να νομίζετε ότι το σούσι είναι απλά ψάρι τυλιγμένο σε φύκια, ωστόσο, υπάρχουν πολλά περισσότερα που πρέπει να μάθετε.
​
Υπάρχουν διάφοροι τύποι, από το σασίμι μέχρι το τσιράσι, οι οποίοι χρησιμοποιούν μια ποικιλία ψαριών και διαφορετικές προετοιμασίες.
Ο οδηγός που ακολουθεί παρακάτω έχει όλα όσα πρέπει να ξέρετε, όπως εξήγησε επικεφαλής εκπαιδευτής σεφ στο Institute of Culinary Education.
Τι είναι το σούσι;
Σούσι σημαίνει «ξινό ρύζι» στα ιαπωνικά, πράγμα λογικό, επειδή το ρύζι σούσι παρασκευάζεται με ξύδι.
«Παρόλο που σήμερα συνδέουμε το σούσι με ωμά θαλασσινά, η ιστορία του σούσι είναι η ιστορία της συντήρησης μέσω της ζύμωσης», δήλωσε ο επικεφαλής εκπαιδευτής σεφ. «Μόνο η ανάπτυξη της ψύξης επέτρεψε την κατανάλωση ψαριών χωρίς ζύμωση».
Το narezushi, που σημαίνει «παστό ψάρι», είναι μία από τις πρώτες μορφές σούσι.
Σε μια προσπάθεια να διατηρηθούν τα ψάρια, σύμφωνα με τον εκπαιδευτή σεφ, τα αλατισμένα ψάρια και το μαγειρεμένο ρύζι τοποθετούνταν μαζί για να ζυμωθούν. Από τότε (και την εισαγωγή του ψυγείου) το σούσι εξελίχθηκε σε αυτό που είναι σήμερα -κυρίως ωμό ψάρι.

Τύποι σούσι
Αν και υπάρχουν πολλές ποικιλίες σούσι, παρακάτω ακολουθούν οι επτά κύριοι τύποι σούσι:

Νιγκίρι: Το Nigiri είναι μια φέτα ψαριού που τοποθετείται πάνω από ένα μικρό κομμάτι ρύζι.
Σασίμι: Το σασίμι είναι φέτες ψαριού που σερβίρονται χωρίς ρύζι.
Maki: Αυτά τα ρολά σε μέγεθος μπουκιάς έχουν φύκια στο εξωτερικό και ρύζι (και άλλα συστατικά) στο εσωτερικό. Για να δοκιμάσετε maki, δοκιμάστε το πικάντικο ρολό τόνου ή το πικάντικο ρολό καβουριού.
Uramaki: Το Uramaki είναι παρόμοιο με το maki, αλλά το ρύζι βρίσκεται στο εξωτερικό μέρος, όπως στα ρολά με γαρίδες tempura.
Temaki: Τα Temaki, που αναφέρονται, επίσης, ως ρολά χεριού, έχουν σχήμα κώνου και τρώγονται με το χέρι -δεν χρειάζονται ξυλάκια εδώ. Τα γεμιστά, όπως ρύζι, λαχανικά και ψάρι, τυλίγονται σε ένα φύλλο nori.
Chirashi: Όταν σκέφτεστε chirashi, σκεφτείτε αποδομημένα maki. Στα ιαπωνικά σημαίνει «διασκορπισμένο» και το chirashi δεν είναι τίποτα άλλο από ένα καρυκευμένο μπολ με ρύζι που συνοδεύεται από φέτες ψαριού και άλλα υλικά, όπως αυγά ψαριού και λαχανικά.
Hako: Το σούσι Hako αναφέρεται, επίσης, ως «πιεσμένο σούσι». Τα συστατικά τοποθετούνται σε ένα κουτί και πιέζονται για να σχηματίσουν ένα ορθογώνιο σχήμα.

Σύμφωνα με νέα έρευνα, όσοι έκαναν Τάι Τσι δύο φορές την εβδομάδα είχαν λιγότερες επιπλοκές και καλύτερη ποιότητα ζωής από τους υπόλοιπους.

Το τάι τσι μπορεί να καθυστερήσει την εκδήλωση των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον υποστηρίζει νέα κινεζική μελέτη.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της, από τους συμμετέχοντες σε αυτήν όσοι εξασκούσαν την πολεμική τέχνη, που συνδυάζει αργές, απαλές κινήσεις με βαθιές αναπνοές και χαλάρωση δύο φορές την εβδομάδα είχαν λιγότερες επιπλοκές και καλύτερη ποιότητα ζωής από τους υπόλοιπους.

Τα ευρήματα της επιβεβαιώνουν προηγούμενες μελέτες, που είχαν δείξει τα οφέλη της άσκησης σε ασθενείς με τη χρόνια εκφυλιστική διαταραχή του νευρικού συστήματος, γράφει το BBC.

Τι έδειξε η έρευνα

Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της έρευνας που έγινε από το Shanghai Jiao Tong University οι ειδικοί παρακολούθησαν την υγεία εκατοντάδων ασθενών για πέντε χρόνια

Από το δείγμα των ασθενών, οι 147 ασθενείς με Πάρκινσον έκαναν τακτικά τάι τσι, ενώ οι άλλοι 187 δεν ακολουθούσαν ανάλογο πρόγραμμα. Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές η νόσος εξελίχθηκε πιο αργά σε αυτούς που ασχολούνταν με το τάι τσι, σε ό,τι αφορά τα συμπτώματα, την κίνηση και την ισορροπία.

Βελτίωση της ποιότητας ζωήςΑυτή η ομάδα ασθενών είχε λιγότερες πτώσεις, πόνους στη μέση και ζαλάδες. Επίσης, αντιμετώπισε μικρότερα προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης, σε σύγκριση με όσους δεν έκαναν τάι τσι. Παράλληλα, έκανε καλύτερο ύπνο, ενώ βελτιώθηκε συνολικά η ποιότητα της ζωής τους.

Να σημειωθεί ότι οι ερευνητές αναγνώρισαν πως η μελέτη τους ήταν σχετικά μικρής κλίμακας και για αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι το τάι τσι είναι ο λόγος πίσω από τα θετικά αποτελέσματα που καταγράφηκαν.

Έχετε ακούσει ποτέ κάποιον να λέει ότι έχει γρήγορο μεταβολισμό και μπορεί να τρώει ό,τι θέλει χωρίς να παίρνει κιλά; Ή κάποιον άλλον να λέει ότι δεν μπορεί να χάσει βάρος επειδή ο μεταβολισμός τους είναι αργός; Ας δούμε τι λέει η επιστήμη.

Τι είναι ο μεταβολισμός;Ο μεταβολισμός είναι όλες οι χημικές διαδικασίες που επιτρέπουν στο σώμα να λειτουργεί. Περιλαμβάνει λειτουργίες όπως:

• η αναπνοή
• η κυκλοφορία του αίματος
• η επιδιόρθωση των κυττάρων

Όταν μιλάμε για μεταβολισμό σε σχέση με το βάρος, συνήθως εννοούμε τον ρυθμό μεταβολισμού, δηλαδή πόσο γρήγορα το σώμα μετατρέπει την τροφή και την αποθηκευμένη ενέργεια σε καύσιμο. Για να καταλάβουμε καλύτερα πώς λειτουργεί, υπάρχουν τέσσερις βασικές έννοιες:
1. Βασικός μεταβολικός ρυθμός (BMR)
Η ενέργεια που χρησιμοποιεί το σώμα όταν βρίσκεται σε πλήρη ηρεμία μόνο για να διατηρείται ζωντανό. Αποτελεί περίπου 60-75% της καθημερινής ενεργειακής κατανάλωσης. Επηρεάζεται κυρίως από:

• μέγεθος σώματος
• ηλικία
• φύλο
• ύψος
• γενετική

2. Θερμογένεση από την πέψη
Η ενέργεια που χρησιμοποιεί το σώμα για να χωνέψει και να επεξεργαστεί την τροφή. Αποτελεί περίπου 10-15% της ημερήσιας κατανάλωσης ενέργειας.
3. Μη-ασκησιακή θερμογένεση (NEAT)
Η ενέργεια που καίμε από καθημερινές κινήσεις, όπως:

• περπάτημα
• ορθοστασία
• νευρικές κινήσεις (fidgeting)

Αποτελεί περίπου 20-30% της καθημερινής κατανάλωσης ενέργειας.
4. Θερμογένεση από άσκηση
Η ενέργεια που καίμε από σκόπιμη άσκηση, όπως:

• τρέξιμο
• βάρη στο γυμναστήριο

Μπορεί να είναι 10-50% της συνολικής ενέργειας, ανάλογα με το πόσο δραστήριος είναι κάποιος.


Ο μεταβολισμός μπορεί να είναι «γρήγορος» ή «αργός»;
Η απάντηση είναι πως είναι πιο περίπλοκο απ’ όσο νομίζουμε.
«Γρήγορος μεταβολισμός»
Υπάρχει μια κατάσταση που λέγεται υπερμεταβολισμός. Συμβαίνει όταν το σώμα καίει τουλάχιστον 10% περισσότερη ενέργεια από το φυσιολογικό σε κατάσταση ηρεμίας. Συνήθως σχετίζεται με ιατρικές καταστάσεις όπως:

• υπερθυρεοειδισμός
• διαβήτης
• ορισμένες γενετικές διαταραχές

«Αργός μεταβολισμός»
Υπάρχουν επίσης παθήσεις που μπορούν να τον επιβραδύνουν, όπως:

• υποθυρεοειδισμός
• σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

Αυτές μειώνουν την ενέργεια που καίει το σώμα σε κατάσταση ηρεμίας και μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους. Ωστόσο, αν κάποιος είναι γενικά υγιής, ο μεταβολικός ρυθμός του συνήθως παραμένει μέσα σε φυσιολογικά όρια χωρίς τεράστιες διαφορές.

Από τι επηρεάζεται πραγματικά ο μεταβολισμός;
1. Γενετική
Η γενετική παίζει ρόλο. Μελέτη σε δίδυμα, δημοσιευμένη στο International Journal of Obesity, δείχνει ότι τα πανομοιότυπα δίδυμα χάνουν περίπου το ίδιο βάρος όταν κάνουν την ίδια δίαιτα.

2. Διατροφή και μεταβολισμός
Το πόσο τρώμε είναι πιο σημαντικό από το πότε τρώμε. Ένας συνηθισμένος μύθος είναι ότι τα πολλά μικρά γεύματα επιταχύνουν τον μεταβολισμό, αλλά δεν υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις γι’ αυτό. Όταν χάνουμε βάρος, το σώμα μπορεί να αρχίσει να καίει λιγότερες θερμίδες. Αυτό λέγεται προσαρμοστική θερμογένεση και κάνει την περαιτέρω απώλεια βάρους πιο δύσκολη.
3. Άσκηση
Η καθημερινή δραστηριότητα κάνει μεγάλη διαφορά. Παράδειγμα:
Δύο άτομα με ίδιο βάρος:

• το ένα δουλεύει σε γραφείο
• το άλλο έχει ενεργητική δουλειά

Το δεύτερο μπορεί να καίει έως και 1000 θερμίδες περισσότερες την ημέρα. Επιπλέον:

• οι μύες καίνε περισσότερη ενέργεια από το λίπος
• η προπόνηση με βάρη μπορεί να αυξήσει τον μεταβολικό ρυθμό

4. Ύπνος και μεταβολισμός
Η έλλειψη ύπνου δεν φαίνεται να μειώνει άμεσα τον μεταβολισμό. Όμως αυξάνει ορμόνες πείνας, όπως η γρελίνη, που μας κάνουν να θέλουμε να φάμε περισσότερο.

Γιατί επιμένει ο μύθος του «αργού μεταβολισμού»;

Υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι:
1. Είναι εύκολη εξήγηση
Είναι πιο απλό να πούμε «έχω αργό μεταβολισμό»,  παρά να εξετάσουμε πολλούς παράγοντες.
2. Η κουλτούρα της δίαιτας
Πολλά προϊόντα υπόσχονται ότι «επιταχύνουν τον μεταβολισμό», χωρίς επιστημονικές αποδείξεις.
3. Είναι δύσκολο να μετρηθεί
Η ακριβής μέτρηση της κατανάλωσης ενέργειας στο σώμα είναι πολύπλοκη.
Η ιδέα ότι οι άνθρωποι γεννιούνται απλώς με «γρήγορο» ή «αργό» μεταβολισμό είναι υπεραπλουστευμένη. Το ανθρώπινο σώμα είναι πολύ πιο σύνθετο και ενδιαφέρον.
​
* Πηγή: Vita / in.gr

Αυτό είναι ένα πρόβλημα για τις γυναίκες που θέλουν να χάσουν κιλά, καθώς το υποτονικό λεμφικό σύστημα κάνει την απώλεια βάρους πολύ πιο δύσκολη. Τα καλά νέα είναι ότι αν «καθαρίσετε» το λεμφικό σύστημα χρησιμοποιώντας την τροφή ως φάρμακο και μερικές στρατηγικές περιποίησης, μπορείτε να βελτιώσετε δραματικά την ικανότητα του σώματός σας να απομακρύνει το είδος του επιφανειακού λίπους που προκαλεί ενοχλητική όψη και λακκάκια.
Δείτε πώς να θεραπεύσετε στο μπλοκαρισμένο λεμφικό σας σύστημα και να επιτρέψετε στο σώμα σας να αποβάλει αυτό το λίπος.
Τι είναι το λεμφικό σύστημα;Ακριβώς όπως τα αιμοφόρα αγγεία μεταφέρουν αίμα σε κάθε σημείο του σώματος, το λεμφικό σύστημα έχει παρόμοια αγγεία που τρέχουν δίπλα σε κάθε αρτηρία και φλέβα για να μετακινήσουν υγρό μεταξύ των λεμφαδένων. «Όταν το λεμφικό σύστημα λειτουργεί, το λεμφικό υγρό ρέει μέσα από το σώμα, αποτοξινώνει τους ιστούς, φιλτράρει το λίπος και τις τοξίνες και διατηρεί υγιές ανοσοποιητικό σύστημα», λέει ο Bruno Chikly από το Scottsdale της Αριζόνα.
Ωστόσο, σε αντίθεση με την καρδιά που αντλεί αξιόπιστα το αίμα μας, δεν υπάρχει εσωτερική κύρια αντλία για το λεμφικό μας σύστημα. Το λεμφικό υγρό κινείται μόνο αν κινήσουμε το σώμα μας και συσπάσουμε τους μυς μας. Αλλά αυτό συμβαίνει μόνο όταν η λέμφος κυκλοφορεί κανονικά.
Το υποτονικό λεμφικό υγρό προκαλεί οιδήματα και φούσκωμαΠολλοί από εμάς έχουμε ένα δυσλειτουργικό λεμφικό σύστημα. Γιατί καθώς μεγαλώνουμε, οι ορμόνες του στρες και οι τοξίνες μπορούν να συσσωρευτούν στο σώμα, φράσσοντας το λεμφικό σύστημα με παχύρρευστο υγρό, όπως συμβαίνει με τη συμφόρηση των ιγμορείων κατά τη διάρκεια ενός κρυολογήματος.
Όταν συμβεί αυτό, το λεμφικό υγρό δεν ρέει πλέον σαν ποτάμι, αλλά κάθεται σαν μολυσμένη λιμνούλα. «Όταν η ροή της λέμφου μένει στάσιμη, συσσωρεύονται απόβλητα νερού και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε φούσκωμα και πρήξιμο», υποστηρίζει η ειδικός στην υγεία των γυναικών Jennifer Weinberg.
Όταν το λεμφικό σύστημα μπλοκάρει σοβαρά και καταστραφεί, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μια επώδυνη κατάσταση διόγκωσης που ονομάζεται λεμφοίδημα, η οποία επηρεάζει 250 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.
Το μπλοκαρισμένο λεμφικό υγρό αυξάνει το υποδόριο λίποςΣτη συνέχεια, υπάρχει το στοιχείο του βάρους. «Όταν το λεμφικό σύστημα είναι συμφορημένο, δεν μπορεί να μεταφέρει σωστά το λίπος εκεί που χρειάζεται», εξηγεί ο Δρ. Chikly.
Ως αποτέλεσμα αυτής της εσωτερικής συσσώρευσης, λαμβάνουμε σημάδια που είναι ορατά στο εξωτερικό του σώματος: ογκώδης, ανώμαλη κυτταρίτιδα και μαλακό λίπος που συγκεντρώνεται γύρω από την κοιλιά, τους γοφούς και τους μηρούς. Αυτό το είδος λίπους είναι γνωστό ως υποδόριο λίπος επειδή βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα (σε αντίθεση με το σπλαχνικό λίπος, το οποίο φωλιάζει μεταξύ των οργάνων και μπορεί να δώσει την σκληρή κοιλιά).
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μια λεμφική επιβράδυνση προκαλεί διπλασιασμό της αποθήκευσης λίπους. Και οι επιβραδύνσεις χειροτερεύουν όσο μεγαλώνουμε. Σύμφωνα με ερευνητές στην Ιαπωνία, η ροή της λέμφου μειώνεται κατά 39% μεταξύ 20 και 50 ετών και κατά 20% μεταξύ 50 και 70 ετών.
Εάν ξεμπλοκάρει το λεμφικό θα θεραπευτεί ολόκληρο το σώμαΗ απώλεια βάρους είναι μόνο ένα από τα πολλά οφέλη για την υγεία που παρατηρούν οι άνθρωποι. «Η βελτίωση της λειτουργίας και της ροής του λεμφικού συστήματος μπορεί να σας βοηθήσει να καθαρίσετε το δέρμα σας, να βελτιώσετε την ενέργειά σας και να τονώσετε το μεταβολισμό σας», λέει ο Δρ. Weinberg. Άλλες γυναίκες πιστώνουν στο υγιές λεμφικό σύστημα τα πιο πυκνά μαλλιά, την καλύτερη εστίαση, τον βελτιωμένο ύπνο και την πιο χαρούμενη διάθεση, καθώς και λιγότερα συμπτώματα εμμηνόπαυσης.
8 τεχνικές για να ξεμπλοκάρει το λεμφικό και να χάσετε βάρος

1. Δοκιμάστε βαθιές αναπνοές
2. Επαναφέρετε τη λέμφο σε 60 δευτερόλεπτα
3. Χοροπηδήξτε πάνω κάτω
4. Δοκιμάστε να κάνετε αυτομασάζ
5. Βουρτσίστε το δέρμα σας
6. Κάντε ένα ζεστό και κρύο ντους
7. Εξετάστε να φορέσετε ρούχα διαβαθμισμένης συμπίεσης
8. Απολαύστε τροφές που υποστηρίζουν τη λέμφο

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να βελτιώσετε τη λεμφική ροή στο σώμα. Αλλά προτού το κάνετε, είναι σημαντικό να προετοιμάσετε το σώμα σας για βέλτιστη ροή.
1. Δοκιμάστε βαθιές αναπνοέςΤο λεμφικό σύστημα συνδέεται με κάθε σύστημα του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του νευρικού συστήματος, το οποίο ελέγχει τη συναισθηματική λειτουργία του εγκεφάλου. Όταν νιώθουμε άγχος, άγχος ή ένταση, το νευρικό μας σύστημα περνά σε κατάσταση «μάχης ή φυγής». Αυτό καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, επομένως παράγει λιγότερα λευκά αιμοσφαίρια στο λεμφικό υγρό, επιβραδύνοντας τη ροή της λέμφου. Έτσι, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε όταν προσπαθείτε να ενισχύσετε και να επιδιορθώσετε το λεμφικό σας σύστημα είναι να κάνετε παύση και να εξασκηθείτε στην βαθιά αναπνοή μέσω της κοιλιάς.
2. Επαναφέρετε της λέμφο σε 60 δευτερόλεπταΤο σώμα μας έχει σχεδιαστεί με μια σειρά από μονόδρομες λεμφικές πόρτες που πρέπει να ανοίγουν με τη σωστή σειρά για να επιτρέπεται η σωστή αποστράγγιση και προς τη σωστή κατεύθυνση. Οι ειδικοί συμβουλεύουν να αφιερώσετε 10 δευτερόλεπτα πιέζοντας και τραβώντας απαλά καθεμία από τις ακόλουθες έξι περιοχές (ή κέντρα λεμφαδένων) με αυτήν ακριβώς τη σειρά χρησιμοποιώντας δύο δάχτυλα.
Αρχικά, ξεκινήστε από τις κλείδες, στη συνέχεια πίσω από τα αυτιά στη βάση του κρανίου και κατόπιν στις μασχάλες. Στη συνέχεια, πιέστε την κοιλιά, περίπου πέντε εκατοστά πάνω από τον αφαλό και μετά κάτω από τους γοφούς στις πτυχές της βουβωνικής χώρας. Τελειώστε με το πίσω μέρος των γονάτων. Αυτή η ρουτίνα των 60 δευτερολέπτων προετοιμάζει το σώμα να επωφεληθεί πλήρως από τις υγιεινές συνήθειες που θα ακολουθήσουν. Καμία τεχνική λεμφικής επαναφοράς δεν θα λειτουργήσει πραγματικά εάν αυτά τα λεμφικά κανάλια δεν διεγερθούν και δεν ανοίξουν πρώτα.
3. Χοροπηδήξτε πάνω κάτωΟι ειδικοί ανακάλυψαν ότι το το σκοινάκι ή ένα μικρό τραμπολίνο για 10 λεπτά τρεις φορές την εβδομάδα είναι ένας ισχυρός τρόπος για τη βελτίωση της λεμφικής ροής.
4. Δοκιμάστε να κάνετε αυτομασάζΗ ροή της λέμφου αυξάνεται κατά τη διάρκεια του λεμφικού μασάζ. Θα νιώσετε αμέσως αναζωογονημένοι. Ξαπλώστε άνετα και κάνετε μασάζ στην κοιλιά σας δεξιόστροφα με τις παλάμες των χεριών σας.
5. Βουρτσίστε το δέρμα σαςΤο βούρτσισμα του δέρματος πριν κάνετε ντους δεν είναι μόνο ένας πολύ καλός τρόπος απολέπισης, αλλά και ένας σίγουρος τρόπος για να βελτιώσετε τη ροή της λέμφου. Οι φυσικές τρίχες μιας βούρτσας σε στενό δέρμα ενθαρρύνουν την κίνηση της λέμφου για να βοηθήσουν στη μετακίνηση των συσσωρευμένων τοξινών. Χρησιμοποιώντας μια βούρτσα με σκληρές τρίχες, κάντε μακριές, απαλές κινήσεις, ξεκινώντας από τα χέρια και τα πόδια, προχωρώντας πάντα προς το κέντρο του σώματος.
6. Κάντε ένα ζεστό και κρύο ντουςΕάν εναλλάσσετε το κρύο με το ζεστό νερό κατά τη διάρκεια του ντους, μια διαδικασία που είναι επιστημονικά γνωστή ως θεραπεία λουτρού αντίθεσης, μπορείτε να τονώσετε το υποτονικό λεμφικό σύστημα. Τα λεμφικά αγγεία συστέλλονται σε χαμηλές θερμοκρασίες και διαστέλλονται ως απόκριση στη θερμότητα. Έτσι, ένα εναλλασσόμενο κρύο και ζεστό ντους είναι ένα είδος υδροθεραπείας που χρησιμοποιεί τη θερμοκρασία και την πίεση του νερού για να μετακινήσει το στάσιμο λεμφικό υγρό, να αυξήσει την κυκλοφορία και να ενισχύσει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού και του μεταβολισμού.
7. Εξετάστε να φορέσετε τα ρούχα διαβαθμισμένης συμπίεσηςΤο να φοράτε κάλτσες συμπίεσης κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της συσσώρευσης λεμφικού υγρού στα πόδια και τους αστραγάλους. Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν επίσης ότι αυτή η πρακτική μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη ποιότητα ύπνου τη νύχτα χωρίς κάλτσες.
8. Απολαύστε τροφές που υποστηρίζουν τη λέμφοΕδώ, ο στόχος είναι λιγότερες τοξίνες και περισσότερο νερό. Συμπεριλάβετε πολλά ωμά φρούτα και λαχανικά, πίνετε νερό όλη την ημέρα και αποφεύγετε τα αναψυκτικά και το αλκοόλ που αφυδατώνουν, πιείτε ένα χυμό ροδιού καθώς οι αντιοξειδωτικές ενώσεις που δίνουν στα ρόδια το κόκκινο χρώμα τους διασπούν τις εναποθέσεις λεμφικών αποβλήτων και επιταχύνουν την απώλεια βάρους, δοκιμάστε το σκόρδο που θεωρείται «λεμφική υπερτροφή». Κόψτε μια σκελίδα στα τέσσερα και καταπιείτε τα κομμάτια ολόκληρα με ένα ποτήρι νερό.

Τρεις απλές αλλά αποτελεσματικές συμβουλές για να κάνετε το περπάτημα, στον δρόμο ή τον διάδρομο, πιο αποδοτικό.

Από την βελτιωμένη πέψη μέχρι και την καλύτερη διάθεση, το περπάτημα αποτελεί αναμφίβολα μία από τις καλύτερες συνήθειες που ευνοεί τόσο την σωματική όσο και την ψυχική μας υγεία. Πρόκειται για μια εναλλακτική μορφή άσκησης, άμεσα διαθέσιμη, εύκολη και με χαμηλό αντίκτυπο που δεν επιβαρύνει τις αρθρώσεις και ούτε απαιτεί ειδικό εξοπλισμό, εάν εξαιρέσουμε τα αθλητικά σας.

Μάλιστα, επιστημονική μελέτη έχει αποκαλύψει στο παρελθόν ότι αρκούν 7.000 βήματα ημερησίως για να μειώσουμε τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, αυξάνοντας τις πιθανότητες μακροζωίας. Στα πολλά του οφέλη συγκαταλέγονται η βελτιωμένη κυκλοφορία,  η μειωμένη αρτηριακή πίεση, η υγιής καρδιά και φυσικά, η απώλεια βάρους, ειδικά όταν συνδυάζεται με μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά.

Πόσες θερμίδες “καίει” το περπάτημα;

Οι θερμίδες που καίτε περπατώντας εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες όπως η ταχύτητα βάδισης, η απόσταση ή διάρκεια της βόλτας σας, το βάρος αλλά και το έδαφος που περπατάτε.

Για να χάσετε βάρος, θα πρέπει να δημιουργήσετε θερμιδικό έλλειμμα, οι θερμίδες δηλαδή που “καίτε” να είναι περισσότερες από αυτές που προσλαμβάνετε. Για να τα καταφέρετε, ζητήστε την βοήθεια ενός επαγγελματία διαιτολόγου – διατροφολόγου, μιας και ο αριθμός των θερμίδων που πρέπει να καταναλώνετε καθημερινά συνδυαστικά με την άσκηση αλλά και ο αριθμός των θερμίδων που “καίτε” μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με το άτομο.

Πώς θα κάψετε περισσότερες

Για να κάψετε περισσότερες θερμίδες ενώ περπατάτε, δοκιμάστε τα παρακάτω:
​

1. Κάντε συχνές αλλαγές: Για να κάψετε περισσότερες θερμίδες, δοκιμάστε να επιταχύνετε για ένα καθορισμό χρονικό διάστημα, όπως έναν συγκεκριμένο αριθμό βημάτων ή λεπτών και στην συνέχεια επιβραδύνετε, επιστρέφοντας στον κανονικό σας ρυθμό. Επαναλάβετε ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

1. Προτιμήστε τις ανηφόρες: Όσο πιο απότομη είναι η κλίση, τόσο περισσότερο θα δουλεύουν οι μυς στα πόδια, όπως οι τετρακέφαλοι και ως εκ τούτου θα καίτε περισσότερες θερμίδες. Το περπάτημα σε ανηφόρα μπορεί επίσης να ενισχύσει τον μεταβολικό ρυθμό σας, κάτι που σας βοηθά να κάψετε περισσότερες θερμίδες ακόμα και σε κατάσταση ηρεμίας.
2. Δοκιμάστε την εναλλαγή περπάτημα-τρέξιμο: Ο συνδυασμός περπατήματος και τρεξίματος μπορεί να σας βοηθήσει να κάνετε μια πιο δύσκολη και αποδοτική προπόνηση, διευκολύνοντας την μετάβαση από το περπάτημα στο τρέξιμο. Δοκιμάστε να χαρτογραφήσετε μια διαδρομή ενός ή δύο χιλιομέτρων. Μόλις αντιληφθείτε ότι μπορείτε να την περπατήσετε άνετα, ξεκινήστε να τρέχετε για παράδειγμα σε επίπεδα μέρη και να περπατάτε στις ανηφόρες.

Πηγή: VITA