Στο πλαίσιο της έρευνας σε περισσότερους από 60,000 άνδρες, εκείνοι που ήταν σχετικά πιο κοντοί (λιγότερο από 1,77 εκ., σύμφωνα με τους ερευνητές, αν και για τα βορειοευρωπαικά και τα αμερικανικά δεδομένα μπορεί αυτά τα εκατοστά να μην εντυπωσιάζουν, για τα ελληνικά δεδομένα πάντως σίγουρα δεν κατατάσσουν έναν άνδρα στους κοντούς!) ανέφεραν έναν έως τρεις λιγότερους ερωτικούς συντρόφους συγκριτικά με τους ψηλότερους άνδρες.
Τα αποτελέσματα της έρευνας βέβαια δεν εξέπληξαν τους ερευνητές μια και όπως είπε ο επικεφαλής ερευνητής Δρ. David Frederick «Οι γυναίκες τείνουν να αναφέρουν συστηματικά μια προτίμηση για ψηλούς άνδρες τόσο σε έρευνες όσο και όταν σερφάρουν σε προφίλ ανδρών σε online εφαρμογές dating».
Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό; H απάντηση μάλλον είναι ζήτημα εξελικτικής βιολογίας. Εξελικτικά το καλό ύψος αποτελούσε δείγμα καλής υγείας ενός άνδρα και εκλαμβανόταν από τις γυναίκες ως σημάδι της ικανότητάς του να προσφέρει τόσο σε εκείνες όσο και στα παιδιά τους προστασία. Σήμερα η έρευνα αποκαλύπτει ότι οι ψηλοί άνδρες θεωρούνται πιο κυριαρχικοί κάτι το οποίο ενδέχεται να είναι πολύ ελκυστικό για μερικές γυναίκες.
Ωστόσο το ύψος δεν επισκιάζει άλλα χαρακτηριστικά που καθιστούν τους άνδρες ελκυστικούς όπως εξηγεί ο David Frederick:
«Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες αναφέρουν ότι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό σε μια μακροχρόνια σχέση είναι η γνήσια καλοσύνη και κατανόηση». Τόσο μέσα όσο και έξω από την κρεβατοκάμαρα προσθέτει εκείνος και εμείς θα συμφωνήσουμε.

Η κοινωνική πίεση προς τους άντρες δυσχεραίνει την απόφασή τους ενίοτε να μείνουν σπίτι με τα παιδιά και η γυναίκα να αποτελεί την βασική πηγή εσόδων

Δεν είναι λίγοι οι άντρες που δυσκολεύονται να μείνουν σπίτι, επιλέγοντας μόνο η γυναίκα να εργάζεται και να αποτελεί τη βασική ή τη μοναδική πηγή εσόδων της οικογένειας, καθώς η κοινωνική κριτική ασκεί πίεση και δημιουργεί αμφιβολίες.

Η κοινωνική πίεση που προκαλεί χαμηλό αυτοσεβασμό«Σε ‘τρώει’ λίγο η περηφάνια σου που η γυναίκα σου είναι αυτή που βγάζει όλα τα λεφτά», είπε ο Ντέιβ, για την ιδιότητά του ως πατέρας που μένει στο σπίτι.

«Τους λες ότι μένεις στο σπίτι και… νομίζουν ότι είσαι ένας ‘θηλυπρεπής’ τύπος», είπε ο Τομ. Και οι δύο συμμετείχαν σε μια ερευνητική μελέτη, όπου άνδρες και γυναίκες πήραν συνεντεύξεις σχετικά με τον αντίκτυπο που έχει το γεγονός ότι οι γυναίκες στις σχέσεις τους είναι οι πάροχοι των εσόδων.

Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα της κρίσης που βιώνουν οι άντρες που αποφασίζουν να μην εργάζονται.

Στη μελέτη, οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι ένιωθαν ότι κρίνονται εν μέρει επειδή εδώ και καιρό θεωρείται ότι οι άντρες είναι οι κύριοι τροφοδότες στην κοινωνία. Ωστόσο, ένας αυξανόμενος αριθμός γυναικών ξεπερνάει τους άντρες συντρόφους τους και αυτή η σταδιακή άνοδος των γυναικών που είναι οι βασικοί εισοδηματίες αποκαλύπτει ότι το ποιος κερδίζει τα χρήματα έχει μόνιμες και σημαίνουσες επιπτώσεις στη δυναμική της εξουσίας τόσο στο σπίτι όσο και στην ευρύτερη κοινωνία, όπως αναδεικνύει δημοσίευμα του BBC.

Ένας βασικός λόγος για τον οποίο αυτές οι μεταβαλλόμενες οικογενειακές δυναμικές έχουν τόσο μεγάλη επιρροή είναι ότι το χρήμα είναι τόσο στενά συνδεδεμένο με την εξουσία. Όταν οι άντρες δεν είναι οι πιο ‘κερδισμένοι’ στο νοικοκυριό τους – αλλά αναμένεται να είναι από ορισμένα τμήματα της κοινωνίας – μπορεί να τους οδηγήσει στο να αισθάνονται αποδυναμωμένοι, μειώνοντας την ψυχική ευεξία και αυξάνοντας ακόμη και την πιθανότητα διαζυγίου.

Ακόμα και αν οι γυναίκες είναι οι υψηλότερα αμειβόμενες, εξακολουθούν να κάνουν περισσότερες δουλειές στο σπίτι.

Συνολικά, οι άνδρες εξακολουθούν να τείνουν να κερδίζουν περισσότερο από τις γυναίκες και μεταξύ των παντρεμένων ζευγαριών με παιδιά, και οι γυναίκες αναλαμβάνουν περισσότερη φροντίδα των παιδιών και τις οικιακές εργασίες από τους άνδρες, μια επίμονη διαφορά που διαπιστώνεται παγκοσμίως. Εν μέρει αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στις προσδοκίες των δύο φύλων, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί επίσης να αντανακλά μια οικονομική αναγκαιότητα, όπου η καριέρα του υψηλότερα αμειβόμενου τείνει να έχει προτεραιότητα, οπότε οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να επιστρέψουν σε μερικής απασχόλησης, ευέλικτους ρόλους.

Ακόμα και αν οι γυναίκες είναι οι υψηλότερα αμειβόμενες, εξακολουθούν να κάνουν περισσότερες δουλειές στο σπίτι και να φροντίζουν τα παιδιά σε σχέση με τους χαμηλότερα αμειβόμενους άνδρες συντρόφους. Και ενώ μεταξύ ορισμένων ηλικιακών ομάδων έχει αυξηθεί η υποστήριξη της ισότητας των φύλων, οι άνδρες εξακολουθούν να δείχνουν χαμηλότερη ικανοποίηση αν κερδίζουν οι σύζυγοί τους περισσότερο από αυτούς.

Τα ταμπού για τους άντρες

Ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών δείχνει ότι μπορεί να επηρεάσει την αυτοεκτίμηση και την ευτυχία ενός άνδρα εάν η γυναίκα σύντροφός του κερδίζει περισσότερα από αυτόν. Αλλά πόσο σοβαρό είναι πραγματικά το πρόβλημα; Και τι μπορεί να γίνει για να βοηθηθούν οι άνδρες να προσαρμοστούν στη νέα τους πραγματικότητα;

Θεωρείται ταμπού για τους άνδρες να μιλούν για τον αντίκτυπο που έχει το γεγονός ότι η γυναίκα σύντροφός τους γίνεται ο βιοπαλαιστής. Μπορεί να αισθάνονται ότι υποστηρίζουν την καριέρα της συντρόφου τους, ενώ ταυτόχρονα νιώθουν ότι δεν εκπληρώνουν τον ρόλο τους ως «οικογενειάρχες», επειδή πολλές ξεπερασμένες παραδοχές για τον ανδρισμό παραμένουν κυρίαρχες.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν οι σύζυγοι άρχισαν να κερδίζουν περισσότερο από τους άνδρες συντρόφους τους, παρατηρήθηκε αύξηση των διαγνώσεων ψυχικής υγείας μεταξύ των ανδρών.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν οι άνδρες χάνουν απότομα την εργασία τους ή μετακομίζουν, συνήθως όχι λόγω επιλογής. Ο Χάρι Μπάντον, πρώην σύμβουλος και τώρα ανερχόμενος influencer των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με έδρα το Σίδνεϊ της Αυστραλίας, έχασε πρόσφατα τη δουλειά του. Δημοσίευσε στη συνέχεια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε χιλιάδες άτομα ότι επηρεάστηκαν οι «αξίες του ως άντρας, σύζυγος και πατέρας».

«Μου φαίνεται λογικό γιατί υπάρχει τόσο υψηλό ποσοστό κατάθλιψης σε αυτή την πληθυσμιακή ομάδα. Όταν τα πράγματα δεν πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, μπορεί να είναι πραγματικά καταστροφικό και ενδέχεται να σε κάνει να αμφισβητήσεις τις ιδέες σου για το τι σημαίνει να είσαι άνδρας», έγραψε ο Μπάντον. «Η ελπίδα μου είναι ότι το να μοιραστώ αυτή την ιστορία θα βοηθήσει οι άνθρωποι να ταυτιστούν μαζί της και ότι η αξία τους δεν βασίζεται σε γεγονότα όπως αυτό… Νιώθω σχεδόν ενδυναμωμένος για να γίνω ο μπαμπάς που θέλω να γίνω».

Αν και ο Μπάντον αντιμετώπισε θετικά την αλλαγή στον τρόπο ζωής του, αποτελεί παράδειγμα ότι το πόσα κερδίζει ένας άνδρας σε σχέση με τη σύντροφό του μπορεί να επηρεάσει την ψυχική του ευημερία. Για παράδειγμα, μια πρόσφατη μελέτη ετεροφυλόφιλων ζευγαριών στη Σουηδία εξέτασε δεδομένα αποδοχών 10 ετών καθώς και διαγνώσεις ψυχικής υγείας για να αναζητήσει πρότυπα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν οι σύζυγοι άρχισαν να κερδίζουν περισσότερο από τους άνδρες συντρόφους τους, παρατηρήθηκε αύξηση των διαγνώσεων ψυχικής υγείας μεταξύ των ανδρών.

Το BBC μίλησε με τον Ντεμίντ Γκέτικ, επίκουρο καθηγητή στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Durham, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης. Ο ίδιος ανέφερε ότι ενώ μπορεί να μην ακούμε πλέον να δηλώνεται ρητά ότι ο άνδρας πρέπει να κερδίζει περισσότερα, οι προσδοκίες αυτές εξακολουθούν να είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες. Η αύξηση των διαγνώσεων ψυχικής υγείας στους άνδρες των οποίων η σύντροφος έχει αρχίσει να κερδίζει περισσότερα, λέει ο Γκέτικ, θα μπορούσε επίσης να είναι μια ένδειξη ότι αυτά τα ζευγάρια παρουσιάζουν μειωμένη ικανοποίηση από τη σχέση τους, αν και τα δεδομένα του δεν το αξιολόγησαν συγκεκριμένα αυτό.

Και τα θετικά

Ωστόσο, όταν οι άνδρες αποσύρονται από την αμειβόμενη εργασία μπορεί επίσης να έχει θετικές επιπτώσεις στην οικογένεια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι έρευνες δείχνουν ότι οι μπαμπάδες που μένουν στο σπίτι τείνουν να περνούν περισσότερο ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους. Όπως είναι αναμενόμενο, οι πατέρες που μένουν στο σπίτι φροντίζουν περισσότερο τα παιδιά από ό,τι οι μητέρες ή οι μπαμπάδες που εργάζονται.

Όταν οι πατέρες παίρνουν άδεια πατρότητας, η οικογενειακή ικανοποίηση μπορεί να αυξηθεί, όπως και η συμμετοχή τους στη φροντίδα των παιδιών – ακόμη και όταν οι ίδιοι επιστρέφουν στην εργασία τους. Οι μπαμπάδες που παίρνουν γονική άδεια παρουσιάζουν μεγαλύτερους δεσμούς με τα παιδιά τους, τα οποία με τη σειρά τους είναι πιθανότερο να μεγαλώσουν βλέποντας έναν πιο δίκαιο καταμερισμό εργασίας. Προκύπτει ότι ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς μοιράζουν τις δουλειές του σπιτιού θα διαμορφώσει και το τι περιμένουν τα παιδιά τους αργότερα στη ζωή τους. Ένας πιο δίκαιος καταμερισμός της εργασίας στο σπίτι βοηθά επίσης τις γυναίκες να σταδιοδρομήσουν ευκολότερα και, ως εκ τούτου, να αυξήσουν τις εισοδηματικές τους δυνατότητες.

Όμως τα οφέλη για τις γυναίκες από αυτές τις κοινωνικές αλλαγές προχωρούν ένα βήμα παρακάτω. Σε μια μελέτη που εξέτασε μεξικανικά νοικοκυριά, μια ομάδα διαπίστωσε ότι όσο περισσότερες ευκαιρίες εργασίας έχουν οι γυναίκες εκτός σπιτιού, τόσο μεγαλύτερη δύναμη έχουν και σε άλλους τομείς. Με άλλα λόγια, αποκτούν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη σε μεγαλύτερες οικονομικές αποφάσεις. Αυτό συμφωνεί με άλλες έρευνες.

Οι ιδέες γύρω από το τι αντιπροσωπεύει ο ανδρισμός αλλάζουν, αλλά όχι παντού.

Ενώ σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη συνειδητοποίηση της σημασίας της ενδυνάμωσης των γυναικών, οι συμπεριφορές παραμένουν πολωμένες. Μια πρόσφατη έρευνα της Ipsos από το King’s College του Λονδίνου, διαπίστωσε ότι η νεότερη γενιά που συμμετείχε στη δημοσκόπηση – η γενιά Z, η οποία ήταν τότε μεταξύ 18 και 28 ετών – ήταν η πιο διχασμένη. Μια παγκόσμια δημοσκόπηση σε σχεδόν 24.000 άτομα διαπίστωσε ότι οι νέοι άνδρες ήταν πιο πιθανό να συμφωνήσουν με τη δήλωση ότι ένας πατέρας που μένει στο σπίτι για να φροντίζει τα παιδιά του είναι «λιγότερο άντρας». Ενώ το 28% των ανδρών της γενιάς Z συμφωνούσε με αυτό, μόνο το 19% των γυναικών της γενιάς Z συμφωνούσε. Σε όλες τις άλλες ηλικιακές ομάδες, το ποσοστό ήταν χαμηλότερο. Όταν τους ζητήθηκε να απαντήσουν στη δήλωση: «Από τους άνδρες αναμένεται να κάνουν πάρα πολλά για να υποστηρίξουν την ισότητα», το 60% των ανδρών της Gen Z συμφώνησε, σε σύγκριση με το 38% των γυναικών της Gen Z. Μεταξύ των baby boomers το ποσοστό αυτό μειώθηκε σε 44% και 31% αντίστοιχα.

Η Χιζούνγκ Τσανγκ, καθηγήτρια εργασίας και απασχόλησης στο King’s College του Λονδίνου και μία από τους συντάκτες της έκθεσης, ανέφερε ότι ένας από τους λόγους που αυτές οι συμπεριφορές παρεισφρέουν είναι επειδή οι νέες γυναίκες είναι πλέον πιο πιθανό να έχουν πανεπιστημιακή εκπαίδευση από ό,τι οι νέοι άνδρες. Ίσως ως συνέπεια, λέει, οι γυναίκες στις αρχές της εικοσαετίας τους κερδίζουν ελαφρώς περισσότερα από τους άνδρες. Για πρώτη φορά, υπάρχουν τώρα περισσότερες γυναίκες γιατροί από ό,τι άνδρες γιατροί στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με το BBC, ένας άλλος λόγος για αυτή τη διαίρεση στη στάση απέναντι στην ισότητα θα μπορούσε να είναι ότι οι ιδέες γύρω από το τι αντιπροσωπεύει ο ανδρισμός αλλάζουν, αλλά όχι παντού. Η Ρόζι Κάμπελ, καθηγήτρια πολιτικής επίσης στο King’s College του Λονδίνου, έχει συγγράψει έρευνα που διαπίστωσε ένα αυξανόμενο χάσμα στις στάσεις σχετικά με τον ανδρισμό, ιδίως μεταξύ της νεότερης γενιάς. Για παράδειγμα, άνδρες και γυναίκες διαφωνούν σε πράγματα όπως το αν είναι πιο δύσκολο να είσαι άνδρας από ό,τι γυναίκα σήμερα.

Ως εκ τούτου, η Κάμπελ τάσσεται υπέρ μιας πιο ανοιχτής συζήτησης με τους νέους, ιδίως στο σχολείο, σχετικά με το τι σημαίνουν οι όροι φεμινισμός και αρρενωπότητα. «Πρέπει να σκεφτούμε περισσότερο για το πώς μιλάμε στους νέους σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι άνδρας σήμερα και τι είδους πρότυπα έχουν», λέει. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς τις αυξανόμενες μισογυνικές επιρροές στο διαδίκτυο.

Προκαλώντας τα στερεότυπα

Παρά τα ευρήματα αυτά, η τελευταία έρευνα της Τσανγκ και των συναδέλφων της δείχνει ότι οι περισσότεροι συμφωνούν ότι η επίτευξη της ισότητας των φύλων έχει σημασία. Υπάρχει επίσης ένας μικρός αλλά αυξανόμενος όγκος ερευνών που δείχνει ότι οι άνδρες αλλάζουν την αντίληψή τους για τον ανδρισμό και την πατρότητα, σε μια αντίληψη που περιλαμβάνει τη φροντίδα, την ενσυναίσθηση και άλλες πιο ήπιες δεξιότητες που συνήθως θεωρούνται ‘θηλυκές’ – σε αντίθεση με την παραδοχή ότι ανδρισμός σημαίνει να κερδίζεις περισσότερα για να φροντίζεις την οικογένειά σου. Αυτό ονομάστηκε έκτοτε «φροντιστικός ανδρισμός».

Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι πολιτικές που αυξάνουν τις άδειες πατρότητας – και συγκεκριμένα προβλέπουν άδειες για τους άνδρες – μπορούν να τους βοηθήσουν να επικεντρωθούν περισσότερο στη φροντίδα. Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να θέσει λιγότερο βάρος στους άνδρες ως παρόχους και να βοηθήσει τις γυναίκες να κερδίζουν περισσότερα.

Δεδομένου ότι ο αριθμός των γυναικών που φέρνουν το εισόδημα στην οικογένεια αυξάνεται, με τον καιρό αυτή η οικονομική μετατόπιση θα μπορούσε να θεωρείται κανονικότητα.

Οι αλλαγές πολιτικής μπορεί να χρειαστούν χρόνο για να φιλτραριστούν, οπότε μια λύση που μπορούμε όλοι να θέσουμε σε εφαρμογή είναι να εκφράσουμε θετικά μηνύματα σχετικά με τις μεταβαλλόμενες προσδοκίες μας για τους ρόλους μας στην κοινωνία. «Υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία εδώ: αν οι άνδρες αισθάνονται ότι η αυτοεκτίμησή τους επηρεάζεται από το εισόδημα της συντρόφου τους, αυτή είναι μια καλή αφορμή για τους άνδρες να προβληματιστούν σχετικά με το γιατί αισθάνονται έτσι, και ενδεχομένως να αμφισβητήσουν κάποια από τα βαθιά ριζωμένα ιδεώδη σχετικά με τους ρόλους των φύλων», λέει η Κάρλα Έλιοτ, μελετήτρια σε θέματα φύλου από το Πανεπιστήμιο Monash στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Δεδομένου ότι ο αριθμός των γυναικών που φέρνουν το εισόδημα στην οικογένεια αυξάνεται, με τον καιρό αυτή η οικονομική μετατόπιση θα μπορούσε να θεωρείται κανονικότητα, πράγμα που σημαίνει ότι μεταξύ των ζευγαριών με παιδιά, οι άντρες θα πρέπει να προσαρμοστούν ανάλογα, αυξάνοντας την ευέλικτη εργασία και τη φροντίδα. Αυτό με τη σειρά του θα συμβάλει στην ενδυνάμωση των υψηλότερα αμειβόμενων συζύγων τους να συνεχίσουν την καριέρα τους.

Και παρόλο που θα χρειαστεί χρόνος, αυτές οι μεταβαλλόμενες συμπεριφορές θα μπορούσαν να ανοίξουν το δρόμο για την ελαχιστοποίηση της προσδοκίας του άνδρα που είναι ο οικογενειάρχης και της γυναίκας που είναι νοικοκυρά, αυξάνοντας την ικανοποίηση από τη σχέση τους και δημιουργώντας μια υγιέστερη ισορροπία δυνάμεων εν καιρώ.

Δεν χρειάζεται πτυχίο ψυχολογίας για να γνωρίζετε ότι οι φιλίες είναι διαφορετικές, ανάλογα με το φύλο. Οι άντρες ιστορικά δένονταν με το να χλευάζουν ανελέητα το κούρεμα του άλλου και να δίνουν ο ένας στον άλλον παρατσούκλια όπως «Σφουγγάρι» και «Κεφτέ». Οι γυναίκες, εν τω μεταξύ, θα δεθούν αποκαλύπτοντας μικρά κομμάτια της ψυχής τους η μία στην άλλη, μέχρι που μια μέρα θα στριμωχτούν τέσσερα άτομα στον ίδιο θάλαμο τουαλέτας επειδή δεν αντέχουν να είναι χώρια η μία από την άλλη ούτε για πέντε λεπτά.

Αυτό είναι μια γενίκευση, βέβαια. Προφανώς, κάποιες γυναίκες θα δυσκολεύονται να συνδεθούν με άλλες γυναίκες και κάποιοι άνδρες θα έχουν στενές φιλίες με άλλους άνδρες – κάποιοι άλλοι μπορεί να μην αισθάνονται καθόλου σχέση με αυτές τις κατηγορίες φύλου. Αλλά οι έρευνες επιβεβαιώνουν ότι οι άνδρες είναι λιγότερο πιθανό να δημιουργήσουν στενές φιλίες από ό,τι οι γυναίκες: μια έρευνα της YouGov από το 2019 διαπίστωσε ότι ένας στους πέντε άνδρες δεν έχει στενούς φίλους – διπλάσιο ποσοστό από αυτό των γυναικών. Και τα πράγματα χειροτερεύουν: έρευνα του 2021 από τη φιλανθρωπική οργάνωση για την ψυχική υγεία Movember δείχνει ότι σχεδόν το ένα τρίτο των ανδρών αισθάνεται ότι δεν έχει στενούς φίλους – ή καθόλου φίλους. (Είναι επίσης αυτονόητο ότι, σε γενικές γραμμές, αυτό είναι κατά κύριο λόγο ένα ζήτημα που αφορά και τους στρέιτ άνδρες).

Αυτοκίνητα και ποδόσφαιρο –Πόσο ακόμα κλισέ θα ακούσουμε;
Ο Μπάρνι, 23 ετών, λέει ότι δυσκολεύεται να νιώσει κοντά στους άντρες φίλους του. «Θεωρώ ότι είναι δύσκολο να καταλάβω και να διαβάσω τους άντρες» λέει. «Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνδρες επικοινωνούν με το να μοιράζονται ενδιαφέροντα και πάθη, είτε αυτά είναι τα αυτοκίνητα είτε το ποδόσφαιρο είτε, ξέρετε, οι γυναίκες. Έτσι, αν δεν μοιράζεσαι αυτά τα πάθη -δεν με ενδιαφέρουν πραγματικά τα σπορ ή τα αυτοκίνητα- τότε είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις με τους ανθρώπους». Ο Νάθαν, 23 ετών, αισθάνεται παρόμοια. «Αν και είχα φιλίες με άνδρες, δεν ήταν ποτέ πολύ στενές» λέει. «Έχω μια κολλητή φίλη – είναι γυναίκα – και είναι ίσως το μόνο άτομο με το οποίο μιλάω για τα προσωπικά μου θέματα».
Γιατί συμβαίνει αυτό; Ο καθηγητής Ρόμπιν Ντάνμπαρ, ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δίνει μια απλή απάντηση: «Επειδή είναι άνδρες».
«Γενικά, οι άνδρες έχουν λιγότερες στενές σχέσεις από ό,τι οι γυναίκες» εξηγεί. «Οι φιλίες των ανδρών έχουν επίσης πολύ διαφορετική ποιότητα από τις φιλίες των γυναικών. Βασίζονται περισσότερο στη δραστηριότητα, με τη συζήτηση να είναι σε μεγάλο βαθμό βοηθητική και χωρίς περιεχόμενο- οι σχέσεις τους είναι πιο περιστασιακές και πιο ομαδικές, ενώ οι φιλίες των γυναικών είναι πιο δυαδικές και εξατομικευμένες».

Κοινωνικοποίηση και χόμπι εναντίον συναισθηματισμού
«Είναι λογικό και είναι κάτι που έχω παρατηρήσει και στη δική μου ζωή» γράφει η Σερένα Σμιθ στο άρθρο της στο dazeddigital.com. «Συνήθως πηγαίνω για καφέ ή δείπνο με τις γυναίκες φίλες μου, ενώ οι άντρες φίλοι μου είναι πιο πιθανό να παίξουν ποδόσφαιρο ή να παρακολουθήσουν μια ταινία ή να πάνε μαζί για αναρρίχηση. Για μένα, η πραγματική συζήτηση με τον φίλο μου είναι το νόημα της παρέας. Για τους άνδρες, όμως, η κοινωνικοποίηση φαίνεται να περιστρέφεται γύρω από κοινά χόμπι και το να κάνουν πράγματα μαζί».
Όπως το θέτει ο Ντάνμπαρ: «Για τις γυναίκες, το ποιος είσαι μετράει πολύ περισσότερο από το τι είσαι, ενώ το αντίστροφο ισχύει για τους άνδρες».
Αξίζει να κάνουμε μια παύση εδώ για να σκεφτούμε αν αυτό έχει πραγματικά σημασία. Είναι ο ένας τρόπος κοινωνικοποίησης πραγματικά καλύτερος από τον άλλο; Ή μήπως απλώς οι άνδρες και οι γυναίκες είναι εκ φύσεως διαφορετικοί; Ο Ντάνμπαρ φαίνεται να πιστεύει ότι ισχύει το τελευταίο. «Οι διαφορές έχουν πολύ βαθιές ρίζες, βλέπουμε το ίδιο μοτίβο στους πιθήκους και στους χιμπατζήδες» λέει. «Οι άνδρες δεν φτάνουν σε συναισθηματική οικειότητα, είναι πραγματικά μια ξένη έννοια. Απλώς δεν είναι μια πτυχή της ζωής που τους ενδιαφέρει».

Η σεξιστική γλώσσα αιώνων είναι ξεπερασμένη και ανεδαφική
Αλλά άλλοι ακαδημαϊκοί θα διαφωνήσουν. Μια πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες δεν είναι πιο συναισθηματικές από τους άνδρες, και πρότεινε ότι αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη σεξιστική γλώσσα αιώνων που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα συναισθήματα των γυναικών. Οι άνδρες μπορεί επίσης να εμφανίζονται λιγότερο συναισθηματικοί λόγω των κοινωνικών πιέσεων: καθώς εδώ και γενιές, τους λένε τόσο ρητά όσο και σιωπηρά να είναι στωικοί, ανθεκτικοί και σκληροί και να καταπιέζουν χαρακτηριστικά όπως η ευαισθησία, η υπομονή και η τρυφερότητα – γεγονός που με τη σειρά του αποκλείει κάθε πραγματική πιθανότητα οι άνδρες να καλλιεργήσουν γνήσιες, βαθιές σχέσεις μεταξύ τους.
«Σας λένε ότι πρέπει να αντιμετωπίσετε τον εκφοβισμό – ο οποίος συχνά μεταμφιέζεται σε «αστείο» – με το κεφάλι ψηλά» λέει ο Νάθαν. «Και αν μιλήσεις γι’ αυτό, τότε είσαι απλά αδύναμος. Είναι κάτι που το έχω δει συχνά τόσο στην πανεπιστημιακή όσο και στη σχολική ζωή – δεν είναι κάτι που έχει εκλείψει». Προσθέτει ότι αυτή η πανταχού παρούσα στάση έχει προκαλέσει «προβλήματα» με την ψυχική του ευεξία.
Ο Μπάρνι, επίσης, είχε μια παρόμοια εμπειρία. «Νομίζω ότι οι άντρες είναι μαθημένοι να είναι λιγότερο συναισθηματικοί μεταξύ τους. Δεν μιλάω πολύ για τα προσωπικά μου θέματα με τους άνδρες φίλους μου» λέει. «Νομίζω ότι όλα προέρχονται από μια θέση ανησυχίας, φόβου και άγχους για το αν δεν είμαι αρκετά «άντρας». Παραλύεις τόσο πολύ από αυτό που περιμένει η κοινωνία – να είσαι δυνατός και στιβαρός. Είναι δύσκολο».

Οι πιο σοβαροί κίνδυνοι αυτής της κατάστασης
Αυτή η έλλειψη πλατωνικής, ανδρικής οικειότητας δεν είναι κάτι που πρέπει να κρύβεται κάτω από το χαλί: Έρευνες δείχνουν ότι η κοινωνική απομόνωση μπορεί να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να κάνει τους ανθρώπους πιο ευάλωτους σε ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ, οι καρδιακές παθήσεις και η υψηλή πίεση. Και, φυσικά, το αίσθημα αδυναμίας να εμπιστευτείς έναν φίλο μπορεί επίσης να επιβαρύνει την ψυχική υγεία ενός άνδρα. Ενώ οι γυναίκες ευκολότερα ξεδιπλώνουν την καρδιά τους η μία στην άλλη και νιώθουν καλύτερα γι’ αυτό, οι άνδρες είναι πιο πιθανό να καταπιέζουν τα συναισθήματά τους μέχρι να ανοίξουν είτε μια τρύπα στον τοίχο είτε να καταρρεύσουν αφού κατεβάζουν επτά μπύρες. Προφανώς, αυτό δεν είναι βιώσιμο και είναι μέρος του λόγου για τον οποίο οι άνδρες αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα τρία τέταρτα των αυτοκτονιών στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Δεν υπάρχουν μόνο ατομικές επιπτώσεις – υπάρχουν και κοινωνικές επιπτώσεις. Ο συγγραφέας και ψυχολόγος καθηγητής Νιόμπ Γουέι έχει υποστηρίξει ότι η αυξανόμενη απομόνωση των ανδρών συσχετίζεται με την αύξηση της κοινωνικής βίας, και η έρευνα που δημοσιεύθηκε νωρίτερα αυτό το μήνα επιβεβαιώνει αυτό το γεγονός: οι incels*, όπως αποδεικνύεται, δεν είναι ιδιαίτερα δεξιοί ή κατά κύριο λόγο λευκοί – αλλά σε σύγκριση με τους μη incels, είναι πιο μοναχικοί, χωρίς κοινωνική υποστήριξη και το πιο πιθανό να υποφέρουν από άγχος και κατάθλιψη. Αυτός είναι ο πραγματικός κοινός παρονομαστής – η μοναξιά.
(*Οι incels εμφανίστηκαν το 1993 ως μία ομάδα μοναχικών ανθρώπων που δεν μπορούσαν να βρουν σύντροφο. Τα τελευταία χρόνια όμως, η κοινότητα αυτή αυξήθηκε σε μεγάλο βαθμό και απέκτησε πολύ διαφορετικό χαρακτήρα. Ουσιαστικά έχει εξελιχθεί σε μία ομάδα μίσους, που συμπεριλαμβάνει άντρες οι οποίοι υιοθετούν εξτρεμιστικές ιδέες και συχνά οδηγούνται και σε αποτρόπαιες πράξεις).

Τελικά τι;
Δεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαντήσεις σε ένα τόσο ακανθώδες ζήτημα και σίγουρα δεν είναι τόσο απλό όσο το να πούμε στους άνδρες να αρχίσουν να αγκαλιάζουν περισσότερο ο ένας τον άλλον. Αλλά υπάρχει ακόμα ελπίδα. «Νομίζω ότι πρόσφατα υπήρξε μια μαζική ώθηση για να κάνουν τους άνδρες να ανοιχτούν λίγο περισσότερο, ακόμη και αν πρόκειται για τον στενότερο κύκλο τους» λέει ο Μπάρνι. Και ίσως αυτό να είναι το μόνο που χρειάζονται οι άνδρες – όχι μια ομάδα θεραπείας που συναντιέται στην παμπ κάθε δεύτερη μέρα, αλλά μόνο λίγους κοντινούς ανθρώπους στους οποίους μπορούν να βασιστούν όταν οι καιροί είναι δύσκολοι.
*Το άρθρο ανέβηκε στο dazeddigital.com

Οι πρώτες μέρες σε μια σχέση είναι γεμάτες ενθουσιασμό, πολλά μηνύματα, ατελείωτα τηλεφωνήματα, ραντεβού σε όμορφα μέρη και αγωνία για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο και να καταλάβεις πόσο ταιριάζετε.
​
Και ενώ για αρκετά ζευγάρια το στάδιο αυτό εξελίσσεται σε μία σταθερή σχέση που διαρκεί για πάντα, πολλές φορές, έπειτα από λίγο, το ενδιαφέρον χάνεται και έτσι επέρχεται ο χωρισμός.
Το χρονικό διάστημα δεν είναι δεδομένο, καθώς μπορεί να συμβεί στον πρώτο μήνα ή έπειτα από πολλά χρόνια. Μπορεί να συμβεί αμέσως μόλις ο ενθουσιασμός σβήσει ή λίγο καιρό μετά και ενώ η σχέση έχει προχωρήσει. Μπορεί να καταλάβατε ότι δεν ενδιαφέρεστε πια για το άτομο που έχετε απέναντί σας ή ότι δεν θέλετε να επενδύσετε περισσότερο σε αυτή τη σχέση. Και το γεγονός πως δεν είστε πια ερωτευμένη δεν σημαίνει ότι σας τελείωσε και η αγάπη.
Ίσα ίσα, αγαπάτε το άλλο πρόσωπο, αλλά πλέον δεν νιώθετε αυτή τη «σπίθα» όταν είστε μαζί του. Επίσης, μπορεί να αγαπάτε κάποιον, αλλά να συνειδητοποιήσατε πως δεν κάνετε και τον καλύτερο συνδυασμό ως άνθρωποι.
«Είναι πολύ δύσκολο να αφήσεις μια σχέση στην οποία έχεις επενδύσει χρόνο και κόπο. Οι άνθρωποι συχνά χρησιμοποιούν αυτή τη δικαιολογία για να μείνουν, ακόμα κι αν δεν είναι ευτυχισμένοι», λέει η ψυχοθεραπεύτρια με έδρα το Σικάγο, Alyssa Arnol.
Αν παρατηρήσετε, όμως, κάποιο από τα παρακάτω 10 σημάδια και, παρά τις προσπάθειες για αλλαγή, η κατάσταση δεν βελτιωθεί τότε ίσως θα ήταν καλύτερο να συνεχίσετε τη ζωή σας σε άλλα μονοπάτια.
Θυμάστε όταν ακόμα και τα ψώνια του σούπερ μάρκετ ήταν κάτι πολύ διασκεδαστικό και όμορφο; Μια εμπειρία που λαχταρούσατε να μοιραστείτε με το ταίρι σας; «Η “καρδιά” κάθε σχέσης είναι τα μέλη της να απολαμβάνουν τον χρόνο που περνούν παρέα, χωρίς να έχει σημασία πού βρίσκονται και τι κάνουν», λέει η σύμβουλος σχέσεων και γάμου, Heidi McBain. Αν πιάνετε τον εαυτό σας να βαριέται συνέχεια και να δυσανασχετεί που βρίσκεται στο πλευρό του άλλου, ίσως θα έπρεπε να αναζητήσετε τι συμβαίνει.

Χάθηκε η επικοινωνία
Μέχρι πριν λίγο καιρό λέγατε στον σύντροφό σας τα πάντα. Συζητούσατε για ώρες και για οποιοδήποτε θέμα. Πλέον, όχι μόνο δεν μιλάτε μεταξύ σας, μα δεν θέλετε ούτε να ξεκινήσετε κουβέντα. Αν η επικοινωνία σας έχει χαθεί και δεν σκοπεύετε να κάνετε κάτι για να βελτιωθεί η κατάσταση, τότε μάλλον υπάρχει πρόβλημα.
Συγκρίνετε τη σχέση σας με άλλους
Δεν είναι κακό να σχολιάζετε τη σχέση μιας φίλης για να τονίσετε το πόσο ευτυχισμένη δείχνει ή για να εμπνευστείτε για τη δική σας. Όταν, όμως, αυτό φτάνει σε υπερβολικά σημεία και σας προκαλεί ζήλια ή σας βάζει στο «τριπάκι» να συγκρίνεστε, σημαινει πως κάτι λείπει από τη δική σας σχέση και χρειάζεται να το ανακαλύψετε.
Το μέλλον σας αφήνει αδιάφορη
Όταν βρίσκεστε σε μια υγιή σχέση, στην οποία περνάτε καλά και έχετε σωστή επικοινωνία, τότε αναπόφευκτα σκέφτεστε το μέλλον. Όχι απαραίτητα τον γάμο και τα παιδιά, αλλά τη συγκατοίκηση ή τις κοινές εμπειρίες, όπως τα ταξίδια. Σε περίπτωση που αυτό δεν συμβαίνει, ίσως τα συναισθήματά σας να μην είναι και τόσο δυνατά, τελικά.
Το σεξ έχει ελλατωθεί
Πολύ! Είναι φυσιολογικό να μειώνεται με τον καιρό η συχνότητα που κάνετε σεξ με τον σύντροφό σας, ειδικά όταν οι υποχρεώσεις και τα άγχη αυξάνονται. Αν, όμως, οι ερωτικές συνευρέσεις είναι λίγες έως και ανύπαρκτες, καλό θα ήταν να συνεχίσετε τη ζωή σας χωρίς αυτόν τον άνθρωπο.
Αποφεύγετε κάθε μορφή τρυφερότητας
Και απομακρύνεστε όταν ο άλλος σας πλησιάζει. Όπως και το σεξ έτσι και οι τρυφερές στιγμές δεν είναι συνεχείς σε μια σχέση. Σίγουρα, θα υπάρξουν μέρες που δεν θα καθίσετε αγκαλιά στον καναπέ. Σε περίπτωση όμως που δεν αγκαλιάζεστε καθόλου, δεν αγγίζετε ο ένας τον άλλο ή σε κάθε κίνηση του συντρόφου σας να έρθει πιο κοντά σας απομακρύνεστε, τα πράγματα δεν θα έχουν ευχάριστη κατάληξη για τη σχέση.
Ακόμα και οι καβγάδες σάς αφήνουν αδιάφορη
Πλεόν δεν έχετε όρεξη ούτε να αντιμιλήσετε στον άλλο. Αδιαφορείτε και απαξιείτε για όσα σας λέει. Δεν χρειάζεστε κάτι παραπάνω για να καταλάβετε ότι «σας τελείωσε».
Ξεχνάτε τι σας είπαν
Ακόμα και τα πιο σημαντικά. Αυτό συμβαίνει επειδή ακριβώς αδιαφορείτε για όσα σας λέει το ταίρι σας. Δεν σας νοιάζει ποια είναι τα όνειρά του ή τι προβλήματα έχει στη δουλειά του. Ενδιαφέρεστε μόνο για εσάς, σε σημείο να μην το ακούτε όταν σας μιλάει.
Αναζητάτε αλλού το χαμένο ενδιαφέρον
Στην ουσία ψάχνετε αλλού τη «σπίθα» που χάθηκε. Συνομιλείτε (κρυφά) με άλλους ανθρώπους, βγαίνετε με παρέες χωρίς εκείνον. Γενικά «ψάχνεστε» και αυτό δεν μπορεί παρά να δείχνει πως η σχέση σας βαδίζει προς το τέλος της.
Δεν σας λείπει
Οι ερωτευμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να περάσουν πάρα πολλές ώρες μακριά ο ένας από τον άλλον. Εσείς από την άλλη, και μέρες να περάσετε μακριά δεν θα πτοηθείτε. Αν, μάλιστα, νιώσετε και άβολα όταν βρεθείτε ξανά μαζί με τον σύντροφό σας, ε ναι, τότε ξέρετε πως πια δεν είστε ερωτευμένη.

Οι άνδρες βρίσκονται μία ανάσα από το να νικήσουν τον χρόνο και να «κατακτήσουν» την νεότητα. «Σε πέντε χρόνια θα είναι πολύ δύσκολο να μαντέψουμε την ηλικία των ανθρώπων. Όλοι θα είμαστε 38 ετών».
​
Αυτά είναι τα λόγια του David Sampayo, ενός Ισπανού γιατρού που ειδικεύεται στη χειρουργική μαλλιών με γραφεία στη Μαδρίτη, τη Βαλένθια και την Ίμπιζα.
Σύμφωνα με τον ειδικό, οι ηλικιακοί κώδικες θολώνουν τόσο γρήγορα που σύντομα όλοι, άντρες και γυναίκες, θα είμαστε 40άρηδες επ’ αόριστον. Θα είναι το τέλος των ηλικιακών ομάδων. Θα είμαστε πάντα νέοι ενήλικες με διφορούμενη ηλικία.
Play Video
Advertisement: 0:35Ερευνητές στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Σουηδίας ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο για να εντοπίσουν συστατικά που μπορούν να εμποδίσουν τη
Η μέθοδος των Σουηδών ειδικών βασίζεται σε ένα νέο τρόπο καθορισμού της ηλικίας σε εργαστηριακά ανθρώπινα κύτταρα.
Μάλιστα, όπως αναφέρουν κατάφεραν ήδη να βρουν μια ομάδα υποψηφίων ουσιών που με αυτές θα μπορέσουν να αναγεννήσουν τα ανθρώπινα κύτταρα, θα αυξήσουν το προσδόκιμο ζωής και θα βελτιώσουν την υγεία ενός μικροοργανισμού που μελετούν, του C. elegans.
Η γήρανση είναι μια αναπόφευκτη διαδικασία για όλους τους ζώντες οργανισμούς, η οποία χαρακτηρίζεται από την προοδευτική λειτουργική φθορά σε μοριακό, κυτταρικό και οργανικό επίπεδο. Αυτό την καθιστά καθοριστική για την διάρκεια ζωή μας και μείζονα παράγοντα κινδύνου για τις ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, ο διαβήτης, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος.Συνεπώς, η πρόληψη της γήρανσης με φαρμακευτικά μέσα είναι μια ελκυστική στρατηγική για να βοηθηθούμε να ζήσουμε με υγεία και περισσότερα χρόνια.
Όμως η ανεύρεση των κατάλληλων φαρμακευτικών ουσιών για την πρόληψη της γήρανσης είναι μια πραγματική πρόκληση. Διότι τα πειράματα σε θηλαστικά είναι δαπανηρά και απαιτούν πολύ χρόνο.
Όμως, τα πειράματα σε ανθρώπινες κυτταρικές καλλιέργειες δίνουν την δυνατότητα ελέγχου μεγαλύτερου αριθμού ουσιών, αλλά η γήρανση παραμένει μια περίπλοκη διαδικασία που είναι δύσκολο να αξιολογηθεί σε κυτταρικό επίπεδο.
Μια λύση σε αυτό το πρόβλημα δίνεται μέσω της νέας μεθόδου του Ινστιτούτου Καρολίνσκα.«Με τη μέθοδο μας, οι κυτταρικές καλλιέργειες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δούμε πως διαφορετικές ουσίες επηρεάζουν τη βιολογική ηλικία των κυττάρων», εξηγεί ο Christian Riedel, ερευνητής στο Τμήμα Βιοεπιστημών και Διατροφής του σουηδικού ινστιτούτου και επικεφαλής της μελέτης.
Η μέθοδος βασίζεται σε ένα νέο τρόπο ερμηνείας των κυτταρικών πληροφοριών, συγκεκριμένα την μεταγραφή. Η μεταγραφή εμπεριέχει τις πληροφορίες για όλο το RNA σε ένα συγκεκριμένο κύτταρο ή ιστό, σε μια δεδομένη χρονική στιγμή.
Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι η μεταγραφή σε ένα ανθρώπινο κύτταρο μπορεί να αποτελέσει προγνωστικό δείκτη για την ηλικία του ατόμου.
Οι επιστήμονες στην προκειμένη περίπτωση χρησιμοποίησαν έναν μεγάλο όγκο μεταγραφικών δεδομένων από δημοσιευμένες πηγές για να αναπτύξουν τη μέθοδό τους. Με διαδικασίες μηχανικής μάθησης, δημιούργησαν τους λεγόμενους ταξινομητές που μπορούν να διακρίνουν τις μεταγραφές από τους «νέους» έναντι των «παλαιών» δοτών.
Με τους ταξινομητές αναλύθηκαν στη συνέχεια οι αλλαγές στις μεταγραφές των ανθρώπινων κυττάρων που είχαν προκληθεί από περισσότερες από 1.300 ουσίες.
Με αυτό τον τρόπο οι ερευνητές θέλησαν να εντοπίσουν εκείνες τις ουσίες που μπορούν να αλλάξουν τις ανθρώπινες μεταγραφές προς μια «νεαρότερη» κατάσταση.
Η μέθοδος οδήγησε στην αναγνώριση αρκετών υποψηφίων ουσιών, αλλά αυτές είναι όλες ήδη γνωστό ότι επεκτείνουν το προσδόκιμο ζωής διαφόρων μικροοργανισμών, ενώ κάποιες άλλες είναι εντελώς νέες.
Οι πιο ενδιαφέρουσες ουσίες δοκιμάστηκαν περαιτέρω στο σκουλήκι C. elegans, που αποτελεί ένα δημοφιλές μοντέλο μελέτης της γήρανσης.
Δύο ουσίες, οι Monorden και Tanespimycin, που μπορούσαν να παρατείνουν τη ζωή του C. elegans ανήκουν σε μια κατηγορία ουσιών που μέχρι πρότινος δεν είχε διαπιστωθεί ότι έχουν αυτή την ιδιότητα.
Πρόκειται για αναστολείς που μπλοκάρουν την πρωτεΐνη Hsp90. Εκτός από την παράταση της ζωής του σκουληκιού βελτίωσαν επίσης και τους δείκτες υγείας του.
«Αναπτύξαμε μια καινοτόμο μέθοδο ανεύρεσης ουσιών που μπορούν να εμποδίσουν τη γήρανση και έτσι ανακαλύψαμε τους αναστολείς Hsp90 ως τέτοιες. Το ενθαρρυντικό είναι ότι οι αναστολείς Hsp90 ήδη δοκιμάζονται για άλλους σκοπούς και τώρα θα πρέπει να επεκτείνουμε τις μελέτες αυτές και στην ανθρώπινη γήρανση», σχολιάζει ο Δρ. Riedel.
Να σημειωθεί ότι οι αναστολείς Hsp90 ενεργοποιούν την πρωτεΐνη Hsf-1 και αυτό με τη σειρά του οδηγεί στην έκφραση των λεγόμενων «συνοδών πρωτεϊνών» οι οποίες βελτιώνουν την ικανότητα των πειραματόζωων να διατηρούν σωστά αναδιπλωμένες τις πρωτεΐνες τους και άρα να είναι σε καλή λειτουργική κατάσταση κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Ο Dr Sampayo, ο οποίος δηλώνει εθισμένος στο υαλουρονικό οξύ και στους ορούς βιταμινών, λέει ότι ο ίδιος και αρκετοί συνάδελφοί του εξέτασαν επανειλημμένα το βίντεο του Μπραντ Πιτ -ο οποίος είναι 59 ετών και κλείνει τα 60 τον Δεκέμβριο- στο φετινό τουρνουά τένις του Γουίμπλεντον. «Το βάλαμε σε μια τεράστια οθόνη και κάναμε παύση δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο. Κοιτάξαμε τα ζυγωματικά, την ευκρίνεια του σαγονιού, τη γραμμή των μαλλιών, τα βλέφαρα, την υφή του δέρματος… Θέλαμε να μάθουμε αν είχε τρυπηθεί και πού». Ωστόσο, οι εμπειρογνώμονες δεν κατέληξαν σε συναίνεση. «Πολύ καλή γενετική», «Δεν έχει πέσει ακόμα μαχαίρι», «Μπορώ να εγγυηθώ ότι έχει κάνει ενέσεις αυξητικής ορμόνης», «αναγεννητές κολλαγόνου», ήταν μερικές από τις ετυμηγορίες.
Ραδιοσυχνότητες για να σφίξουν το δέρμα
«Βάζει λίγο σε πολλά σημεία», λέει η δερματολόγος Juanma Revelles, διευθύντρια της κλινικής Le Boost στη Μαδρίτη, για την αισθητική στρατηγική του Μπραντ Πιτ.
Κατά τη γνώμη της, ο ηθοποιός ακολουθεί μια ολοκληρωμένη θεραπεία με την οποία αλλάζει σταδιακά ολόκληρο το πρόσωπό του: «Νευροδιαμορφωτές στο μέτωπο και ανάμεσα στα φρύδια για να απαλύνουν τις ρυτίδες και να χαλαρώσουν τα μάτια, fillers στα ζυγωματικά για να στηρίξουν το πρόσωπο και στο σαγόνι για να το οριοθετήσουν, ραδιοσυχνότητες για να σφίξουν το δέρμα και να μειώσουν τη ρινοπαρειακή πτυχή και διαδικασίες για να βελτιώσουν την υφή και τη φωτεινότητα του δέρματος» απαριθμεί.
Στην κλινική του Revelles, το 20% των επεμβάσεων πραγματοποιείται πλέον σε άνδρες. Το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο μεταξύ των νεότερων και μειώνεται όσο αυξάνεται η ηλικία.
Οι άνδρες στα γραφεία του Sampayo είναι εκατοντάδες.
«Πριν, έπρεπε να φροντίζουμε να μην πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον στο ιατρείο- τώρα φτάνουν και χαιρετιούνται μεταξύ τους» λέει ο Sampayo, ο οποίος ειδικεύεται στην τριχόπτωση.
«Το χειρουργικό λίφτινγκ προσώπου ζητείται όλο και λιγότερο»
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκτιμάται ότι οι άνδρες υποβλήθηκαν σε περισσότερες από 13 εκατομμύρια επεμβάσεις μόνο το 2022.
Η «αρρενοποίηση» είναι η πιο δημοφιλής θεραπεία: «Συνίσταται στην έγχυση ουσιών στο μεσαίο και το κάτω τρίτο του προσώπου, ζυγωματικά, πηγούνι και σαγόνι, για να αποκτήσουμε ένα τετράγωνο, γωνιώδες πρόσωπο» εξηγεί η Revelles. Η δεύτερη πιο δημοφιλής διαδικασία είναι τα μοσχεύματα μαλλιών.
«Το χειρουργικό λίφτινγκ προσώπου ζητείται όλο και λιγότερο- οι άνθρωποι επιλέγουν μη επεμβατικές διαδικασίες όπως η Ultherapy, μια τεχνολογία που παράγει υψηλής πυκνότητας εστιασμένους υπερήχους που διεισδύουν έως και 4,5 χιλιοστά στο δέρμα και βελτιώνουν το χαλαρό δέρμα του λαιμού. Είναι πολύ επιτυχημένη θεραπεία επειδή δεν πονάει και τα αποτελέσματά της είναι φυσικά και μακροχρόνια» λέει ο δερματολόγος José María Ricart. «Μία από τις πιο κρίσιμες περιοχές είναι κάτω από τα μάτια και η περιοχή του κάτω μεσαίου τριτημορίου, επειδή χάνεται το λιπώδες συστατικό, ειδικά στους αθλητές» εξηγεί ο Ricart.

​
Ο Μράντ Πίτ στα 60 του

Επτά κρέμες προσώπου κάθε μέρα
Όπως δήλωσε στο Bloomberg, ο Bryan Johnson χρησιμοποιεί επτά κρέμες προσώπου κάθε μέρα, κάνει εβδομαδιαία απολέπιση με οξύ, κάνει ενέσεις λίπους στα ζυγωματικά του και δεν κάνει ποτέ ηλιοθεραπεία. Ο Τζόνσον θεωρεί τον εαυτό του «επαγγελματία αθλητή της αναζωογόνησης». Δύο χρόνια και 2 εκατομμύρια δολάρια αργότερα, έχει αρχίσει να αποκομίζει τις πρώτες χαρές: Τα τεστ φυσικής του κατάστασης είναι ισοδύναμα με εκείνα ενός 18χρονου, η ταχύτητα της διαδικασίας γήρανσης έχει επιβραδυνθεί κατά 28% και, σύμφωνα με τις μετρήσεις του DNA του, η επιγενετική του ηλικία – αυτή των κυττάρων του – έχει υποχωρήσει πέντε χρόνια.
Η προσπάθεια να αντιμετωπιστεί το πέρασμα του χρόνου και η γήρανση μπορεί να είναι μια πράξη υπερηφάνειας, πειθαρχίας και θυσίας, αλλά δεν υπάρχει επιστροφή. Έχουμε αλλάξει. «Παλαιότερα», σκέφτεται ο Sampayo, «οι άνθρωποι ήθελαν να γεράσουν με κομψότητα και αξιοπρέπεια. Τώρα απλά δεν θέλουν να γεράσουν. Και είναι ανοιχτοί σε όλα: Στον πόνο, στους πειραματισμούς και στο να ζητούν δάνεια από την τράπεζα».

pronews.gr

Περισσότεροι από τους μισούς άνδρες έχουν βιώσει ή εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται από ακράτεια ούρων, αλλά το θέμα θεωρείται ταμπού και έτσι δεν μιλούν ποτέ γι’ αυτήν, αναφέρει ο βρετανικός οργανισμός Prostate Cancer UK.
​
Ο αριθμός αυτός είναι πολύ υψηλότερος από εκείνον που ήταν έως σήμερα γνωστός. Επιπλέον, δεν αφορά μόνον μεσήλικες και ηλικιωμένους με προβλήματα προστάτη, αλλά ακόμα και νεαρούς ενήλικες.


Στη σχετική δημοσκόπηση συμμετείχαν σχεδόν 5.000 εθελοντές. Πιο αναλυτικά ήσαν:

• 2.024 άτομα αντιπροσωπευτικά του γενικού πληθυσμού
• 2.026 άνδρες
• 504 άνδρες με διαγνωσμένη ακράτεια ούρων
• 251 σύντροφοι των ασθενών

Η δημοσκόπηση διεξήχθη μεταξύ 22 Δεκεμβρίου 2022 και 3 Ιανουαρίου 2023. Το 51% των ανδρών είπαν ότι είχαν/έχουν κάποιου βαθμού ακράτεια ούρων. Ο ένας στους πέντε από τους πάσχοντες είχαν ηλικία 18-25 ετών.
Οι πιθανές αιτίεςΗ ακράτεια ούρων στους άνδρες συνήθως σχετίζεται με προβλήματα στον προστάτη αδένα. Στους νέους συνήθως σχετίζεται με την φλεγμονή του προστάτη αδένα (προστατίτιδα). Στις μεγαλύτερες ηλικίες πιο συχνή αιτία είναι η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη.
Στους άνδρες με καρκίνο του προστάτη, εξ άλλου, είναι συνηθισμένη μετά την ριζική προστατεκτομή – την εγχείρηση που γίνεται για την αντιμετώπισή του. Σχεδόν όλοι οι άνδρες που υποβάλλονται σε ριζική προστατεκτομή την εκδηλώνουν για μερικούς μήνες μετά την επέμβαση. Ωστόσο ποσοστό 6-8% των ανδρών αυτών, αναπτύσσουν μακροχρόνιο πρόβλημα.
Τα είδηΗ ακράτεια που παρουσιάζουν συνήθως οι ασθενείς είναι ακράτεια κατά την προσπάθεια, ακράτεια επιτακτικού τύπου ή μεικτή (συνδυασμός των δύο).

Η ακράτεια από προσπάθεια χαρακτηρίζεται από διαφυγή ούρων όταν ασκείται πίεση στην ουροδόχο κύστη:

• Λόγω του βήχα
• Με το φτάρνισμα
• Με το γέλιο
• Με την σωματική άσκηση
• Με την άρση βάρους

Η ακράτεια επιτακτικού τύπου είναι η ξαφνική και έντονη ανάγκη για ούρηση, που ακολουθείται από διαφυγή ούρων. Ο ασθενής μπορεί να νιώθει την ανάγκη να ουρεί συχνά, ακόμη και στην διάρκεια της νύχτας.
Άγνοια και στεναχώριαΗ νέα δημοσκόπηση έδειξε ότι υπάρχει μεγάλη άγνοια των ανδρών για το θέμα. Λιγότερο από το ένα τρίτο ήξεραν ότι η εγχείρηση για τον καρκίνο του προστάτη μπορεί να προκαλέσει ακούσια διαφυγή ούρων. Το 60% νόμιζαν ότι αφορά κυρίως τις γυναίκες και δεν ήξεραν ότι είναι συνηθισμένη στους άνδρες.
Από τους άνδρες που είπαν ότι έχουν ακράτεια, σχεδόν οι οκτώ στους δέκα (το 78%) είπαν ότι νιώθουν άγχος όταν πρέπει να βγουν από το σπίτι τους. Το ένα τρίτο, δε, είπαν ότι το πρόβλημά τους είναι που θα πετάξουν τα επιθέματα ακράτειας που φορούν κρυφά, εάν παραστεί ανάγκη.
Επιπλέον, το 28% είπαν ότι η όλη κατάσταση τους έχει δημιουργήσει συμπτώματα κατάθλιψης, λόγω της επιβάρυνσης στην καθημερινότητά τους. Το ποσοστό αυτό έφτασε στο 100% στους πάσχοντες νέους κάτω των 25 ετών.

Το να εξαπατήσετε το άτομο με το οποίο υποτίθεται ότι είστε ερωτευμένοι είναι ένα ζωτικό λάθος, το οποίο αποκαλύπτει άλλα σοβαρά προβλήματα μεταξύ των συντρόφων.
Τις περισσότερες φορές η απιστία έρχεται ως το «κερασάκι στην τούρτα» των σύννεφων που έχουν συγκεντρωθεί πάνω από τη σχέση για καιρό.
Υπάρχουν άλλα ζητήματα ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, τα οποία μπορεί να γίνουν εξίσου -αν όχι- περισσότερο καταστροφικά από την απιστία.
Η Maria Hakki, συγγραφέας και relationshio editor, παρουσιάζει τα πέντε πιο σοβαρά στο yourtango.com.
Ο έρωτας δεν υπάρχει πια
Στην αρχή της σχέσης βλέπουμε τα πάντα μέσα από «τα ροζ γυαλιά του έρωτα». Όσο, όμως, περνάει ο καιρός είτε επειδή συνηθίζουμε τον άλλο είτε επειδή αρχίζουμε να βλέπουμε τα ελαττώματά του, η μαγεία του έρωτα φθίνει. Αν αντιληφθείτε και εσείς πως η «σπίθα» σας πάει να σβήσει, συζητήστε το ήρεμα και ευγενικά με το ταίρι σας, ώστε να δείτε τι φταίει και τι μπορεί να αλλάξει.
Συσσωρευμένος αρνητισμός
Τα χαρακτηριστικά που μας εκνευρίζουν μπορεί να οδηγήσουν στη συσσώρευση αρνητικών συναισθημάτων και θυμού για τον σύντροφό μας. Αυτά τα συναισθήματα πρέπει να τα συζητήσετε με το ταίρι σας, διαφορετικά όσο τα κρύβετε, ο θυμός και τα νεύρα σας θα γιγαντώνονται και θα πρέπει να αντιμετωπίσετε μια πολύ πιο σοβαρή κατάσταση από την άβολη συζήτηση.
Ζήλια
Η ζήλια είναι ένα αρνητικό συναίσθημα που μας κάνει να κατηγορούμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα λόγω των δικών μας εσωτερικών φόβων. Είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλά ζευγάρια. Αν δεν αντιμετωπιστεί γίνεται τοξική και καταστρέφει τη σχέση. Η εσωτερική αναζήτηση και οι ξεκάθαρες κουβέντες μπορούν να σώσουν τον δεσμό σας.
Έλλειψη επικοινωνίας
Το να ελέγχετε τα συναισθήματά σας είναι σημαντικό. Το ίδιο σημαντικό είναι να τα εκφράζετε κιόλας. Η έλλειψη επικοινωνίας είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα στις σύγχρονες σχέσεις. Αν δεν μπορείτε να μοιραστείτε με το πιο αγαπημένο σας πρόσωπο τις σκέψεις, τότε η κρίση μεταξύ σας είναι μεγάλη.
Χειριστική συμπεριφορά
Συνήθως γίνεται διακριτικά και κεκαλυμμένα, πίσω από όμορφα λόγια και μεγάλες πράξεις αγάπης, ώστε ο δέκτης να παραπλανηθεί. Εάν αντιλαμβάνεστε πως ο σύντροφός σας στοχεύει στο να σας κάνει «υποχείριό» πρέπει να σκεφτείτε πολύ σοβαρά αν θέλετε να είστε μαζί του.

Τι δείχνει νέα μελέτη για τη συσχέτιση του ύψους με την υγεία​
Το να είναι κανείς ψηλός, είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις όσον αφορά την υγεία, καθώς για μερικές ασθένειες κινδυνεύει λιγότερο και για άλλες περισσότερο, σε σχέση με τους πιο κοντούς ανθρώπους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, τη μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα.
Οι ψηλοί έχουν, μεταξύ άλλων, αυξημένο κίνδυνο για περιφερική νευροπάθεια (βλάβη στα νεύρα κυρίως των άκρων), αρρυθμία καρδιάς (κολπική μαρμαρυγή) και λοιμώξεις ή έλκη του δέρματος και των οστών, αλλά μικρότερο κίνδυνο για καρδιοπάθεια, υπέρταση και υψηλή χοληστερίνη. Όσο ψηλότερος είναι κανείς, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για μερικά προβλήματα υγείας, ενώ αντίθετα τόσο μικρότερος για τα περισσότερα καρδιαγγειακά, αλλά με εξαιρέσεις (π.χ. μεγαλώνει ο κίνδυνος για φλεβική θρόμβωση).

Τα στοιχεία της μελέτης
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ Σριντάραν Ραγκαβάν του Πανεπιστημίου του Κολοράντο και του Ιατρικού Κέντρου Βετεράνων των Βραχωδών Ορέων, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας PLoS Genetics, ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερους από 280.000 ανθρώπους, συσχετίζοντας το ύψος με πάνω από 1.000 παθήσεις και ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Η διαπίστωση ήταν ότι τα επίπεδα κινδύνου για 127 διαφορετικές παθήσεις μπορεί να συνδέονται με το ύψος.
Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει το μεγάλο ή μικρό ύψος με διάφορα προβλήματα υγείας και η νέα έρευνα μελετά σε περισσότερο βάθος από ποτέ το ζήτημα, προσπαθώντας να απομονώσει άλλους παράγοντες που μπορεί να παίζουν ρόλο, όπως η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση και η διατροφή.

Τα συμπεράσματα
Ο Ραγκαβάν δήλωσε ότι «βρήκαμε στοιχεία πως το ύψος ενός ενήλικα μπορεί να επηρεάζει πάνω από 100 κλινικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων αρκετών παθήσεων που έχουν άσχημη έκβαση και επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα της ζωής. Συμπεραίνουμε ότι το ύψος μπορεί να αποτελεί έναν παραγνωρισμένο μη τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για αρκετές κοινές παθήσεις στους ενήλικες».
Το ύψος εξαρτάται τόσο από γενετικούς όσο και από περιβαλλοντικούς παράγοντες, με χιλιάδες γονίδια να εμπλέκονται, καθώς επίσης μια πληθώρα παραγόντων (διατροφικών, κοινωνικών, οικονομικών, δημογραφικών κ.α.) που σχετίζονται με τις συνθήκες και τον τρόπο ζωής. Η σχέση ύψους-υγείας χρήζει οπωσδήποτε περαιτέρω μελέτης, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Έχουμε διαβάσει για κοιλιακούς, για χιούμορ, για καλή και προσοδοφόρα εργασία, για σπουδές, αλλά ότι είναι σeξι να είναι κάποιος οικολόγος πρώτη φορά το ακούμε. Η νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Personality and Individual Differences, φέρνει τα πάνω κάτω σχετικά με το τι βρίσκουν ελκυστικό πια οι γυναίκες.
Είναι η εποχή της αφύπνισης και της προσφοράς. Οι νέες γενιές μετρούν όλα τα χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν μια προσωπικότητα και θεωρούν ότι ένας άνδρας που ενδιαφέρεται για το γενικό καλό θα είναι και καλός σύντροφος.
Η οικολογική συνείδηση ψηφίστηκε σε ποσοστό ρεκόρ από τις γυναίκες που πήραν μέρος στην έρευνα, μετατρέποντας σχεδόν την ανακύκλωση σε προκαταρκτικό…
«Οι προκοινωνικές συμπεριφορές όπως ο αλτρουισμός έχουν αποδειχθεί σημαντικές για την εύρεση συντρόφου» εξηγούν οι επικεφαλής ερευνητές Daniel Farrelly και Manpal Bhogal από τα Πανεπιστήμια του Worcester και του Wolverhampton αντίστοιχα.
Ο γενναιόδωρος είναι ελκυστικός, ενώ ένας ατομιστής και ραδιούργος σύντροφος μπαίνει πλέον στη μαύρη λίστα.
Στη μαύρη λίστα πλέον μπαίνουν και οι λεγόμενοι αδιάφοροι, δηλαδή αυτοί που δεν τους απασχολεί το μέλλον του πλανήτη ή το τι συμβαίνει στη κοινωνία.

Οι επιστήμονες συνέδεσαν το στοιχείο της οικολογίας με το ενδεχόμενο να γίνει καλός οικογενειάρχης, για αυτό και τα νούμερα ήταν υψηλά.