Η άνοια δεν είναι μια ενιαία, συγκεκριμένη ασθένεια, αλλά είναι ένας γενικός όρος-ομπρέλα για προβλήματα με την μνήμη, τη σκέψη και την λήψη αποφάσεων, τα οποία παρεμβαίνουν στην καθημερινή ζωή.
Ως γενικός όρος με τόσο ευρύ ορισμό, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί μερικοί δυσκολεύονται να διακρίνουν την άνοια με την φυσιολογική μείωση της μνήμης, που έρχεται με την ηλικία.
Υπάρχουν χαρακτηριστικά που διαχωρίζουν την άνοια από την καθημερινή λήθη, συμπεριλαμβανομένου ενός απλού «τεστ», που μπορεί να αποκαλύψει ένα βαθύτερο πρόβλημα.
Η άνοια και η φυσιολογική γήρανση είναι δύο ξεχωριστά πράγματαΥπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι άνοιας και παρουσιάζονται με ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων. Στα πρώτα τους στάδια, μερικά από αυτά μπορεί να φαίνονται παρόμοια με τα φυσιολογικά αποτελέσματα της γήρανσης, αν και οι ειδικοί λένε ότι είναι σαφώς διακριτά.
“Οι φυσιολογικές αλλαγές στην μνήμη, που σχετίζονται με την ηλικία, διαφέρουν πολύ από την άνοια”, λέει η δρ. Verna Porter, νευρολόγος και διευθύντρια του τμήματος Άνοιας, Νόσου Αλτσχάιμερ και Νευρογνωστικών Διαταραχών στο Κέντρο Υγείας Providence Saint John της Καλιφόρνια. “Η βασική διαφορά μεταξύ της απώλειας μνήμης που σχετίζεται με την ηλικία και της άνοιας (όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ) είναι ότι στη φυσιολογική γήρανση η λήθη δεν παρεμβαίνει στην ικανότητά σας να συνεχίσετε τις κανονικές καθημερινές σας δραστηριότητες.
Με άλλα λόγια, τα κενά μνήμης έχουν μικρό αντίκτυπο στην καθημερινή σας ζωή, ή στην ικανότητά σας να συνεχίζετε τις συνήθεις δουλειές, εργασίες και ρουτίνες που συνθέτουν την καθημερινή μας ζωή. Αντίθετα, η άνοια χαρακτηρίζεται από έντονη, επίμονη και παραλυτική μείωση δύο ή περισσότερων διανοητικών ικανοτήτων, όπως η μνήμη, η γλώσσα, η κρίση και η αφηρημένη συλλογιστική, που παρεμβαίνουν και διαταράσσουν σημαντικά τις κανονικές καθημερινές σας δραστηριότητες».

Άνοια: Ένας απλός τρόπος για να επισημάνετε πιθανό σοβαρό πρόβλημα
Ο Max Lugavere, συγγραφέας των μπεστ σέλερ Genius Foods και The Genius Life, έχει γράψει εκτενώς για το θέμα της άνοιας. Αν και κατέστησε σαφές ότι αυτό σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί επίσημο διαγνωστικό τεστ, πρόσφερε τον δικό του απλό εμπειρικό κανόνα για τη διάκριση μεταξύ άνοιας και καθημερινής λήθης:
«Το να ξεχάσεις πού είναι τα κλειδιά σου μπορεί να αποδοθεί στη φυσιολογική γήρανση. Αλλά αν ξεχάσεις για ποια κλειδαριά προορίζονται τα κλειδιά σου, τότε πρέπει να πας και να αναζητήσεις τη διάγνωση ενός νευρολόγου».Άνοια: Προσέξτε και αυτά τα σημάδιαΥπάρχουν αρκετά “καμπανάκια” ότι είναι καιρός να αναζητήσετε ιατρική φροντίδα για ήπιες γνωστικές αλλαγές. Σύμφωνα με την δρ. Porter, αυτά περιλαμβάνουν τα εξής:

• επανειλημμένη υποβολή της ίδιας ερώτησης
• το να ξεχνάς μια λέξη, φράση ή ιδέα την ώρα που μιλάς
• να χρησιμοποιείς την λάθος λέξη στη συνομιλία
• να καθυστερείς να ολοκληρώσεις καθημερινές δουλειές, ή εργασίες
• να παρατάς συχνά αντικείμενα σε λάθος μέρη
• να χαθείς καθώς περπατάς, ή οδηγείς σε σχετικά γνωστές περιοχές
• ξαφνικές αλλαγές στη διάθεση, την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά χωρίς σαφή λόγο

​
“Όταν η απώλεια μνήμης γίνεται τόσο διάχυτη που αρχίζει να διαταράσσει την εργασία, τα χόμπι, τις κοινωνικές δραστηριότητες και τις οικογενειακές σχέσεις, αυτό μπορεί να υποδηλώνει τα προειδοποιητικά σημάδια ενός εξελισσόμενου συνδρόμου άνοιας, ή μιας κατάστασης που μιμείται την άνοια”, λέει η δρ. Porter.

Υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στη συχνή λήψη αντιβιοτικών και στον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου μέσα στα επόμενα πέντε έως δέκα χρόνια, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα. Η επίπτωση των αντιβιοτικών στο μικροβίωμα ("οικοσύστημα" μικροοργανισμών) στο έντερο εκτιμάται ότι εξηγεί την αύξηση του κινδύνου για καρκίνο.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Ουμέα, με επικεφαλής τη δρ Σοφία Χαρλίντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου (Journal of the National Cancer Institute), ανέλυσαν στοιχεία για 40.000 περιστατικά καρκίνου, σε σύγκριση με μια ομάδα ελέγχου 200.000 ατόμων χωρίς καρκίνο. Διαπιστώθηκε ότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες που έπαιρναν αντιβιοτικά για περισσότερους από έξι μήνες, είχαν κατά μέσο όρο 17% μεγαλύτερη πιθανότητα εκδήλωσης καρκίνου στο ανώτερο τμήμα του παχέος εντέρου (μετά το λεπτό έντερο), αλλά όχι στο κατώτερο τμήμα του (στο ορθό).

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για όσους έχουν πάρει τα περισσότερα αντιβιοτικά, αλλά παρατηρείται μια μικρή αύξηση του κινδύνου ακόμη και σε μερικούς ανθρώπους μετά από μία μόνο θεραπεία με αντιβιοτικά.
Για να βεβαιωθούν, οι ερευνητές μελέτησαν ένα μη αντιβιοτικό βακτηριοκτόνο φάρμακο που χρησιμοποιείται κατά των ουρολοιμώξεων και το οποίο δεν επηρεάζει το μικροβίωμα του εντέρου. Διαπιστώθηκε ότι όντως το εν λόγω φάρμακο δεν αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου, κάτι που υποδηλώνει ότι είναι τα αντιβιοτικά αυτά που, εξαιτίας της επίπτωσής τους στο εντερικό μικροβιακό οικοσύστημα, διευκολύνουν την εκδήλωση καρκίνου.

Μολονότι η μελέτη αφορούσε μόνο αντιβιοτικά χορηγούμενα από το στόμα, οι ερευνητές επεσήμαναν ότι και τα ενδοφλέβια αντιβιοτικά μπορούν να επιδράσουν στο μικροβίωμα του εντέρου.

«Τα ευρήματα δείχνουν ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι να είναι κανείς συγκρατημένος με τα αντιβιοτικά. Αν και σε πολλές περιπτώσεις είναι αναγκαία η θεραπεία με αυτά και σώζει ζωές, στην περίπτωση λιγότερο σοβαρών παθήσεων που αναμένεται να θεραπευτούν έτσι κι αλλιώς, χρειάζεται επιφύλαξη. Πάνω απ' όλα για να αποτραπεί η ανάπτυξη αντίστασης από τα βακτήρια, αλλά επίσης, όπως δείχνει η μελέτη μας, επειδή τα αντιβιοτικά μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο μελλοντικού καρκίνου του εντέρου», ανέφερε η Χαρλίντ. «Δεν υπάρχει πάντως απολύτως καμία αιτία για πανικό, απλώς επειδή έχετε πάρει αντιβιοτικά. Η αύξηση του κινδύνου για καρκίνο είναι μέτρια και η επίπτωση στον απόλυτο κίνδυνο για έναν άνθρωπο είναι σχετικά μικρή», πρόσθεσε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

εράστια προστατευτική επίδραση έχει η ασπιρίνη σε καρκινοπαθείς που έχουν κάνει αφαίρεση όγκου του παχέος εντέρου, διαπιστώνει νέα μελέτη σουηδών επιστημόνων.

Περίπου 40% των ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου έχουν τις συγκεκριμένες γενετικές μεταλλάξεις
Σύμφωνα με την εν λόγω έρευνα, μια χαμηλή δόση ασπιρίνης μειώνει στο μισό τον κίνδυνο επανεμφάνισης σε μετεγχειρητικούς ασθενείς που είχαν αναπτύξει καρκίνο παχέος εντέρου με συγκεκριμένες γονιδιακές μεταλλάξεις.
Συγκεκριμένα, όσοι μετά την επέμβαση αφαίρεσης του όγκου λάμβαναν κάθε μέρα αυτή τη χαμηλή δόση ασπιρίνης είχαν τις μισές πιθανότητες να επανεμφανιστεί ο καρκίνος τους τα επόμενα τρία χρόνια σε σχέση με τους ασθενείς που έπαιρναν εικονικό φάρμακο (placebo).
Στη δοκιμή συμμετείχαν καρκινοπαθείς των οποίων οι όγκοι με συγκεκριμένες γενετικές μεταλλάξεις – τις έχουν περίπου τέσσερις στους δέκα – τούς καθιστούσαν δεκτικούς στις αντικαρκινικές ιδιότητες της ασπιρίνης. «Πρόκειται για πολύ σημαντικό αποτέλεσμα, νομίζω ότι αυτό θα αλλάξει την κλινική πρακτική», δήλωσε η καθηγήτρια Anna Martling, επικεφαλής της μελέτης στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης.

Ασπιρίνη: Τι δείχνουν προηγούμενες έρευνες
Όπως αναφέρει ο Guardian, Σχεδόν 2 εκατομμύρια άνθρωποι διαγιγνώσκονται με καρκίνο του παχέος εντέρου κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο, με περισσότερες από 40.000 περιπτώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε πολλούς αφαιρείται ο όγκος, αλλά παρά τις προόδους στη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία και τη χειρουργική επέμβαση, ο καρκίνος μπορεί να επιστρέψει αν κάποια κύτταρα παραμείνουν.

Τα ποσοστά του καρκίνου του εντέρου αυξάνονται παγκοσμίως σε ανθρώπους κάτω των 50 ετών. Οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι σε αυτό εμπλέκονται το πρόχειρο φαγητό, η παχυσαρκία, η έλλειψη σωματικής άσκησης και οι τοξίνες που παράγονται από τα βακτήρια του εντέρου.
Προηγούμενες δοκιμές έχουν δείξει ότι η ασπιρίνη μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου σε όσους διατρέχουν υψηλό κίνδυνο λόγω κληρονομικών παθήσεων όπως το σύνδρομο Lynch. Αλλά έως τώρα δεν ήταν σαφές εάν το φάρμακο μείωνε τις πιθανότητες επανεμφάνισης του καρκίνου μετά το χειρουργείο.

Η μελέτη
Η Martling και οι συνεργάτες της παρακολούθησαν περισσότερους από 3.500 ασθενείς που είχαν αφαιρέσει όγκους του παχέος εντέρου σε νοσοκομεία της Σουηδίας, της Νορβηγίας, της Δανίας και της Φινλανδίας. Οι γενετικές εξετάσεις σε 2.980 από τους ασθενείς διαπίστωσαν ότι 1.103, δηλαδή το 37%, είχαν μεταλλάξεις σε γονίδια που συνθέτουν μια βιολογική οδό που ονομάζεται PI3K, η οποία εμπλέκεται στον καρκίνο του παχέος εντέρου.
Στους ασθενείς με τις μεταλλάξεις ανατέθηκε τυχαία να λαμβάνουν 160 mg ασπιρίνης ημερησίως ή εικονικό φάρμακο για τρία χρόνια μετά τη χειρουργική επέμβαση. Εκείνοι που έλαβαν ασπιρίνη είχαν 55% λιγότερες πιθανότητες να επανεμφανιστεί ο καρκίνος από εκείνους που έλαβαν το placebo.
Το φάρμακο φαίνεται να προστατεύει από τον καρκίνο μέσω της μείωσης της φλεγμονής, της παρέμβασης στην οδό PI3K και της εξασθένισης της δραστηριότητας των αιμοπεταλίων, τα οποία μπορούν να περιβάλλουν τα καρκινικά κύτταρα και να τα κρύβουν αποτελεσματικά από το ανοσοποιητικό σύστημα.
Ο Martling δήλωσε ότι τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη διενέργειας γενετικών εξετάσεων σε όλους τους καρκίνους του παχέος εντέρου, ώστε να χορηγείται το φάρμακο σε ασθενείς που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την ασπιρίνη. «Είναι ένα ευρέως διαθέσιμο φάρμακο που είναι εξαιρετικά φθηνό», υπογράμμισε.

Οι κίνδυνοι
Η μακροχρόνια λήψη της ασπιρίνης εξακολουθεί, ωστόσο, να ενέχει κινδύνους. Στο πλαίσιο της δοκιμής κατά την έρευνα, τέσσερις ασθενείς παρουσίασαν «σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες» που ενδεχομένως συνδέονται με το παυσίπονο, συμπεριλαμβανομένης της αλλεργικής αντίδρασης, της γαστρεντερικής αιμορραγίας και της αιμορραγίας στον εγκέφαλο. Τέσσερις ασθενείς έχασαν τη ζωή τους στις φάσεις της δοκιμής – ο ένας θάνατος πιθανώς προκλήθηκε από την ασπιρίνη.
Η δρ Catherine Elliott, διευθύντρια έρευνας στο Cancer Research UK, δήλωσε ότι η ασπιρίνη δεν έχει καμία σχέση με το καρκίνο: «Η πρόληψη των περιπτώσεων καρκίνου σώζει ζωές και η εξεύρεση νέων τρόπων για να γίνει αυτό είναι το κλειδί για τις προσπάθειές μας να νικήσουμε τον καρκίνο. Υπάρχουν ολοένα και περισσότερα στοιχεία ότι σε ορισμένες ομάδες ανθρώπων, η χαμηλή δόση ασπιρίνης μπορεί να προσφέρει προστασία από τον καρκίνο του εντέρου».
Και πρόσθεσε: «Η μελέτη CaPP3 έδειξε παρόμοια επίδραση σε ανθρώπους που ζουν με το σύνδρομο Lynch, μια κληρονομική πάθηση που αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του εντέρου και άλλων τύπων καρκίνου. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες, υψηλής ποιότητας μελέτες όπως η CaPP3 και αυτή η πρόσφατη έρευνα για να επιβεβαιώσουμε ποιοι θα επωφεληθούν περισσότερο από τη λήψη ασπιρίνης για να τους βοηθήσουμε να ζήσουν περισσότερο και καλύτερα, χωρίς τον φόβο του καρκίνου».

in.gr

Η διατροφολόγος του Α,μπα, Ευαγγελία Σχοινά, μας ενημερώνει για τη σωστή χρήση τουςΤα συμπληρώματα βιταμινών τα βρίσκουμε πανεύκολα.

Παλαιότερα μόνο στα φαρμακεία, τώρα πλέον και στα σούπερ μάρκετ. Τα αγοράζουμε για να μην αρρωστήσουμε τον χειμώνα, για να γίνουμε γρήγορα καλά αφού αρρωστήσουμε, για να μην κουραζόμαστε στη δουλειά, για να βοηθήσουν το παιδί στο διάβασμα. Οποιοσδήποτε μπορεί να αγοράσει όσα κουτάκια θέλει, χωρίς ιατρική συνταγή. ‘’Ποιο είναι το πρόβλημα;’’, θα με ρωτήσετε. ‘’Βιταμινούλες είναι, δε θα πάθουμε και τίποτα’’. Δεν είναι ακριβώς έτσι, οπότε ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ως βιταμίνες χαρακτηρίζονται 12 συγκεκριμένα θρεπτικά συστατικά: θειαμίνη (Β1), ριβοφλαβίνη (Β2), νιασίνη (Β3), πυριδοξίνη (Β6), κοβαλαμίνη (Β12), φυλλικό οξύ, βιοτίνη, παντοθενικό οξύ, βιταμίνη Α, βιταμίνη D,  βιταμίνη Ε,  βιταμίνη Κ.
Ο ρόλος τους είναι άκρως σημαντικός για τη διατήρηση της καλής υγείας του οργανισμού μας και η έλλειψή τους οδηγεί σε δυσλειτουργίες ή ακόμα και νοσήματα.

Για παράδειγμα, η έλλειψη της Β12 οδηγεί σε αναιμία και σοβαρές νευρολογικές βλάβες και η έλλειψη της βιταμίνης C σε ανεπαρκή επούλωση πληγών και υποδόρια αιμορραγία.

Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό, είναι ότι οι βιταμίνες μπορούν επίσης να προκαλέσουν τοξικότητα.

Οι μεγάλες δόσεις που υπάρχουν σε διάφορα συμπληρώματα διατροφής είναι πιθανόν να έχουν σημαντικές παρενέργειες.

Ενδεικτικά, η υψηλή πρόσληψη βιταμίνης Α προκαλεί πονοκέφαλο, ναυτία και ανορεξία λόγω αυξημένης πίεσης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και επίσης ιστολογικές αλλοιώσεις στο συκώτι. Οι μεγάλες δόσεις νιασίνης (Β3) προκαλούν διαστολή των αιμοφόρων αγγείων, έχοντας ως αποτέλεσμα έντονη ερυθρότητα και αίσθηση κνίδωσης και καψίματος στο δέρμα. Η καθημερινή πρόσληψη βιταμίνης C σε υψηλή δόση, αυξάνει την πιθανότητα σχηματισμού ενός συγκεκριμένου τύπου λίθων στα νεφρά.

Η υπερβιταμίνωση λοιπόν είναι κάτι υπαρκτό και πρέπει να μάθουμε πώς να την αποφύγουμε. Ο πιο σίγουρος τρόπος είναι να μην μπαίνουμε στον πειρασμό να αγοράζουμε συμπληρώματα διατροφής χωρίς συνταγή από ειδικό. Αν όμως το κάνουμε, μια αξιόπιστη δικλείδα ασφαλείας είναι να ελέγχουμε την αναγραφόμενη δόση στη συσκευασία και σε τι ποσοστό της συνιστώμενης δόσης αντιστοιχεί. Η συνιστώμενη ημερήσια δόση για τον υγιή πληθυσμό είναι το αναφερόμενο ως RDA της κάθε βιταμίνης. Αν η δόση αναγράφεται ως 100% RDA, σημαίνει ότι είναι ακριβώς η δόση που καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες του μέσου ενήλικα ή παιδιού αντίστοιχα. Αν όμως η δόση αναγράφεται ως 800% RDA π.χ., σημαίνει ότι αντιστοιχεί στην οκταπλάσια δόση, άρα θα ήταν καλό να μην πάρουμε το συγκεκριμένο συμπλήρωμα χωρίς συνταγή.

Σε γενικές γραμμές, αν διατηρούμε μια ποικιλία στην επιλογή τροφίμων είναι πιθανό ότι καλύπτουμε τις καθημερινές μας ανάγκες.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι βιταμίνες βρίσκονται σε διάφορες ομάδες τροφίμων, και όχι μόνο στα φρούτα και τα λαχανικά όπως συνήθως πιστεύουμε (π.χ. η καλύτερη πηγή βιοτίνης είναι το αυγό).
Αν όμως νομίζουμε ότι δεν τρώμε αρκετά σωστά, είμαστε επιρρεπείς στις λοιμώξεις, έχουμε κάποιο χρόνιο πρόβλημα υγείας ή οποιοδήποτε άλλο θέμα που μας απασχολεί, το πιο ασφαλές είναι να ζητήσουμε συμβουλή από ειδικό πριν ξεκινήσουμε τη λήψη βιταμινούχων συμπληρωμάτων, προκειμένου να μην επιβαρύνουμε την υγεία μας.

Ευαγγελία Σχοινά
ampa.lifop,gr

Μια νέα μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα πώς οι θεραπείες που λάβατε πριν από χρόνια, αφήνουν «μικροβιακό αποτύπωμα».
​
Οι ερευνητές στο Institute of Genomics του Πανεπιστημίου του Tartu ανακάλυψαν ότι τα φάρμακα που παίρνει κάποιος, συνεχίζουν να διαμορφώνουν τη σύνθεση του μικροβιώματος του εντέρου του χρόνια μετά.

Αφού ανέλυσαν δείγματα κοπράνων και ιατρικά αρχεία από περισσότερους από 2.500 συμμετέχοντες στην Estonian Biobank, διαπίστωσαν ότι η πλειονότητα των φαρμάκων που μελετήθηκαν συνδέονταν με αλλαγές στο μικροβίωμα, με πολλά από αυτά να αφήνουν μακροχρόνιες επιδράσεις, ανιχνεύσιμες ακόμη και χρόνια μετά τη διακοπή τους.

Τα φάρμακα που επηρεάζουν το μικροβίωμα δεν περιορίζονται στα αντιβιοτικά. Αντικαταθλιπτικά, β-αναστολείς, αναστολείς αντλίας πρωτονίων και βενζοδιαζεπίνες άφησαν χαρακτηριστικά μικροβιακά «αποτυπώματα».
Ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Oliver Aasmets, αναφέρει: «Οι περισσότερες μελέτες μικροβιώματος εξετάζουν μόνο τα τρέχοντα φάρμακα, αλλά τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η προηγούμενη χρήση φαρμάκων μπορεί να είναι εξίσου σημαντική και αποτελεί έναν απροσδόκητα ισχυρό παράγοντα για τις ατομικές διαφορές στο μικροβίωμα».
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι βενζοδιαζεπίνες, που χορηγούνται συνήθως για τη διαχείριση του άγχους, είχαν επιπτώσεις παρόμοιες με αυτές των αντιβιοτικών ευρέος φάσματος.
Φάρμακα της ίδιας κατηγορίας, όπως η διαζεπάμη και η αλπραζολάμη, μπορεί να διαφέρουν σημαντικά στο πόσο επηρεάζουν το μικροβίωμα.
Διαπιστώθηκε επίσης ότι η έναρξη ή η διακοπή συγκεκριμένων φαρμάκων, προκαλεί προβλέψιμες αλλαγές στη μικροχλωρίδα, υποδηλώνοντας αιτιώδη επίδραση.
Παρά το μικρό μέγεθος του δεύτερου υποσυνόλου, επιβεβαιώθηκαν μακροχρόνιες επιδράσεις για:

• Αναστολείς αντλίας πρωτονίων
• Επιλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)
• Αντιβιοτικά, όπως πενικιλίνες

Η επικεφαλής συγγραφέας, καθηγήτρια Elin Org, δηλώνει: «Αυτή είναι μια πλήρης και συστηματική αξιολόγηση των μακροχρόνιων επιδράσεων των φαρμάκων στο μικροβίωμα χρησιμοποιώντας πραγματικά ιατρικά αρχεία. Ελπίζουμε ότι θα ενθαρρύνει ερευνητές και κλινικούς γιατρούς να λαμβάνουν υπόψη το ιστορικό φαρμάκων όταν ερμηνεύουν δεδομένα μικροβιώματος».
Το μικροβίωμα του εντέρου θυμάται τα φάρμακα που πήρατε στο παρελθόν, όχι μόνο αυτά που παίρνετε σήμερα.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό mSystems.

Η Ρωσία όπως φαίνεται είναι έτοιμη να καταγράψει μια στιγμή στιγμή στη μάχη με τον καρκίνο καθώς το νέο ρωσικό εμβόλιο mRNA Enteromix ολοκλήρωσε με απόλυτη επιτυχία τις κλινικές του δοκιμές, επιτυγχάνοντας 100% αποτελεσματικότητα και ασφάλεια.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης, η θεραπεία, που όχι μόνο επιτίθεται και εξουδετερώνει τα καρκινικά κύτταρα αλλά και συρρικνώνει μεγάλους όγκους, αναμένει πλέον την τελική έγκριση από το Υπουργείο Υγείας της Ρωσίας, προκειμένου να διατεθεί στους ασθενείς, όπως αναφέρει και το RT India.

Πώς λειτουργεί το εμβόλιο Enteromix
Το Enteromix βασίζεται στην πρωτοποριακή τεχνολογία mRNA, παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε στα εμβόλια κατά της νόσου COVID-19.

Ο μηχανισμός του είναι να «εκπαιδεύει» το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να αναγνωρίζει και να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα.

Σε αντίθεση με παραδοσιακές μεθόδους, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία, το εμβόλιο είναι εξατομικευμένο για κάθε ασθενή, αποτελώντας μια στοχευμένη και λιγότερο επιβαρυντική αντικαρκινική αγωγή. Σημαντικό είναι ότι δεν αναφέρθηκαν σοβαρές παρενέργειες, με τους ασθενείς να ανέχονται τη θεραπεία χωρίς προβλήματα.

Ρωσική ανάπτυξη και διεθνείς δοκιμές
Η Ρωσία είχε αρχίσει κλινικές δοκιμές του Enteromix με 48 εθελοντές.
Το εμβόλιο αναπτύχθηκε από το Εθνικό Ιατρικό Ερευνητικό Ραδιολογικό Κέντρο του Υπουργείου Υγείας της Ρωσίας σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας Engelhardt (EIMB) της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.
Μάλιστα, σύμφωνα με το MedPath, το εμβόλιο χρησιμοποιεί τέσσερις ακίνδυνους ιούς για να επιτεθεί σε καρκινικούς όγκους, ενισχύοντας παράλληλα το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειξαν πως το Enteromix μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη όγκων και σε αρκετές περιπτώσεις να τους εξαλείψει πλήρως.
Η έναρξη των δοκιμών είχε ανακοινωθεί στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ Αγίας Πετρούπολης (SPIEF 2025), από τις 18 έως τις 21 Ιουνίου, όπου παρουσιάστηκαν οι τελευταίες εξελίξεις στη βιοτεχνολογία και την ιατρική έρευνα.

Το τελευταίο βήμα
Με την ολοκλήρωση των κλινικών δοκιμών, το μόνο που απομένει είναι η ρυθμιστική έγκριση. Το Υπουργείο Υγείας της Ρωσίας αναμένεται να προχωρήσει στην τελική αξιολόγηση των δεδομένων μέσα στις επόμενες εβδομάδες.
Αν δοθεί το «πράσινο φως», το Enteromix θα γίνει το πρώτο εξατομικευμένο mRNA εμβόλιο κατά του καρκίνου διαθέσιμο στο κοινό. Η εξέλιξη αυτή ενδέχεται να αλλάξει ριζικά το τοπίο της ογκολογίας, δίνοντας νέα ελπίδα σε εκατομμύρια ασθενείς παγκοσμίως.