 Η αρτηριακή πίεση αυξάνεται, ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται, η αναπνοή γίνεται ταχύτερη και, τέλος, το σώμα απελευθερώνει τη συσσωρευμένη ένταση. Με αυτόν τον τρόπο συμβαίνει ο οργασμός. «Κάποιοι τον περιγράφουν ως έκρηξη ηδονής, αλλά κάθε σώμα μπορεί να τον βιώσει με διαφορετικό τρόπο», λέει η Ana García, σεξουαλική ψυχολόγος που ειδικεύεται στη θεραπεία ζευγαριών και τη σεξουαλική θεραπεία με ιατρείο στη Μαδρίτη.
Για την García, η εμπειρία είναι εντελώς υποκειμενική και εξαρτάται τόσο από σωματικούς όσο και από ψυχολογικούς παράγοντες. «Αυτοί μπορεί να κυμαίνονται από τη σωματική διέγερση, τα συναισθήματα, τις συνθήκες του κάθε ατόμου και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες», λέει η ίδια. Tο αντανακλαστικό μπορεί να πυροδοτηθεί με πολλαπλούς τρόπους Η Silvia Cintrano, σεξολόγος και ψυχολόγος που ειδικεύεται στη θεραπεία ζευγαριών στο Ινστιτούτο Centta στη Μαδρίτη, λέει ότι σε σωματικό επίπεδο ο οργασμός είναι πάντα ο ίδιος: Ένα ακούσιο αντανακλαστικό που εμφανίζεται όταν το σώμα καταλαβαίνει ότι πρέπει να απελευθερώσει όλη τη συσσωρευμένη σεξουαλική ένταση. Ωστόσο, αυτό το αντανακλαστικό μπορεί να πυροδοτηθεί με πολλαπλούς τρόπους. «Στις γυναίκες συνήθως συνοδεύεται από μυϊκές συσπάσεις στη μήτρα, τον κόλπο και το ορθό, και μερικές φορές σε άλλα μέρη του σώματος. Επιπλέον, μπορεί να εμφανιστεί σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό η ελάχιστα γνωστή γυναικεία εκσπερμάτιση, η οποία δεν είναι τίποτε άλλο από ένα διαφανές υγρό που αποτελείται από διάφορες ουσίες, όπως αντιγόνα του προστάτη, ένζυμα, γλυκόζη και φρουκτόζη που εκκρίνονται από τους αδένες του Skene (παραουρηθικοί αδένες). Στους άνδρες, συμβαίνει σύσπαση στο πέος, την ουρήθρα και τον σφιγκτήρα και τείνουν να εκσπερματώσουν». Η διάρκεια του αντρικού και του γυναικείου οργασμού Το αίσθημα της ξαφνικής απελευθέρωσης συνοδεύεται στις γυναίκες από τρεις έως 15 μυϊκούς σπασμούς στα γεννητικά όργανα, που απέχουν μεταξύ τους κάθε 0,8 δευτερόλεπτα. Στους άνδρες, η απελευθέρωση αυτή συνοδεύεται συνήθως από εκσπερμάτιση, όχι με τη μορφή συνεχούς ροής, αλλά οδηγούμενη από τρεις έως οκτώ «εκρήξεις» που ονομάζονται τράνταγμα, λέει η ειδικός. Γενικά, ο ανδρικός οργασμός διαρκεί το πολύ 10 δευτερόλεπτα, ενώ ο γυναικείος οργασμός μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα περισσότερο. Μόλις συμβεί αυτό, περνάμε στη λεγόμενη φάση επίλυσης. «Σε αυτό το σημείο, ολόκληρο το σώμα επιστρέφει στην αρχική φάση ηρεμίας: Ο συνήθης αναπνευστικός και καρδιακός ρυθμός επανέρχεται και η αρτηριακή πίεση αποκαθίσταται». Δεδομένου ότι οι αλλαγές που έχουν συμβεί προκαλούν ένταση στο σώμα, στη φάση της επίλυσης το σώμα χαλαρώνει. «Θεωρείται ότι η φάση της επίλυσης μπορεί να διαρκέσει από πέντε λεπτά έως μία ώρα, μέχρι να επανέλθουν όλα στην αρχική κατάσταση ηρεμίας. Η φάση αυτή είναι συνήθως μεγαλύτερη στις γυναίκες απ’ ό,τι στους άνδρες», λέει η Cintrano. Ο χορός των ορμονών Αυτή τη στιγμή απελευθερώνεται μια ορμόνη που ονομάζεται προλακτίνη, η οποία συχνά δρα ως ανασταλτικός παράγοντας της σεξουαλικής απόκρισης. «Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στους άνδρες, οι οποίοι χρειάζονται μια περίοδο ανάσχεσης, όπου πρέπει να ξεκουραστούν. Στις γυναίκες, η περίοδος αυτή είναι πολύ μικρότερη, καθώς μπορούν να είναι πολυοργασμικές, οπότε μερικές φορές υπάρχει ακόμα αυτή η ανάγκη να συνεχίσουν τη σεξουαλική πρακτική», λέει ο ψυχολόγος, σεξολόγος και διευθυντής του Psicopartner, Ángel Luis Guillén. Κατά τη διάρκεια του οργασμού απελευθερώνονται και άλλες ορμόνες, όπως η ωκυτοκίνη, η οποία είναι η ορμόνη που μας βοηθά να δημιουργήσουμε συναισθηματικό δεσμό με τον σύντροφό μας, ενώ παράλληλα αναστέλλει την παραγωγή της ορμόνης του στρες. Εκλύεται επίσης η μελατονίνη, η ορμόνη που είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση του ρολογιού του σώματος, η οποία προάγει την ποιότητα του ύπνου και τον βελτιώνει. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του οργασμού εκκρίνουμε και ενδορφίνες, οι οποίες είναι αυτές που δημιουργούν συναισθήματα ευεξίας και ευτυχίας, εξηγεί η Guillén. Τι συμβαίνει μετά από έναν οργασμό στον εγκέφαλό μας; Σε ψυχολογικό επίπεδο, «ο οργασμός δημιουργεί μια ορισμένη τροποποιημένη κατάσταση συνείδησης», εξηγεί η Megwyn White, πιστοποιημένη σεξολόγος και διευθύντρια εκπαίδευσης στο Satisfyer, η οποία λέει ότι και στα δύο φύλα η κορύφωση πυροδοτεί μια βιοηλεκτρική απόκριση χημικών ουσιών ευχαρίστησης που απελευθερώνονται στον εγκέφαλο. Μελέτες δεν έχουν καταδείξει σημαντικές αλλαγές μεταξύ των δύο φύλων στον τρόπο με τον οποίο βιώνεται ο οργασμός στον εγκέφαλο. Το κύριο φαινόμενο που παρατηρείται ξεκινάει πρώτα με μια συσκότιση του προμετωπιαίου φλοιού, του σκεπτόμενου τμήματος, το οποίο μας επιτρέπει να αφεθούμε και να εξαφανίσουμε τα ανασταλτικά ερεθίσματα. Για τη σεξολόγο Florencia Arriola, τα συναισθήματα παίζουν βασικό ρόλο. «Είναι σύνηθες για πολλούς ανθρώπους να κλαίνε, να γελούν, να φτερνίζονται ή ακόμη και να νιώθουν απόρριψη από το άτομο με το οποίο μόλις είχαν συνάντηση μετά τον οργασμό. Πρόκειται για μια στιγμή απελευθέρωσης, μια αντίδραση του συνολικού σώματος που μπορεί να μεταφραστεί και σε ανάγκη για αγκαλιές και χάδια». Πολιτιστικό θέμα ο οργασμός Για τον Bruno Martínez Santiago, καθηγητή σεξολογίας στο Πανεπιστήμιο Alcalá της Ισπανίας, οι ίδιες οι εμπειρίες των ανθρώπων επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό το αν θα πετύχουν οργασμό ή όχι. «Αυτό διαμεσολαβείται από την ιστορία του κάθε ατόμου. Εδώ δεν υπάρχουν διαφορές ανάλογα με το φύλο, αλλά με τη δική μας συμπεριφορά ανάλογα με τις εμπειρίες που έχουμε βιώσει όλα αυτά τα χρόνια». Μια μελέτη διαπίστωσε ότι ένα πιθανό εμπόδιο για την επίτευξη οργασμού από τις γυναίκες θα μπορούσε να είναι το γεγονός ότι φαίνεται να δίνουν προτεραιότητα στον οργασμό του συντρόφου τους έναντι του δικού τους. Επιπλέον, αν η διαδικασία εκμάθησης της σεξουαλικότητας του ατόμου ήταν επαρκής, χωρίς ενοχές ή αρνητικά συναισθήματα, θα τη βιώσει με θετικό και γενικά ευχάριστο τρόπο. «Αν αυτό δεν έχει συμβεί, θα εμφανιστούν συναισθήματα ενοχής και απόρριψης, τα οποία θα αφήσουν μια δυσάρεστη αίσθηση για την εμπειρία σας», λέει ο σεξολόγος. «Έχουμε ένα πολιτισμικό πρόβλημα: Πιστεύουμε ότι κάθε οργασμός πρέπει να είναι υπέροχος, αλλιώς δεν είναι οργασμός. Αλλά δεν χρειάζεται να είναι πάντα αυτή η θαυμαστή εμπειρία που μας έχουν πλασάρει», προσθέτει. Ένα ζήτημα καρδιαγγειακής υγείας Χωρίς αμφιβολία, ο οργασμός έχει πολλά οφέλη για την υγεία. «Όταν βιώνετε έναν οργασμό, η αρτηριακή πίεση αυξάνεται και το σώμα απελευθερώνει διάφορες ορμόνες: αδρεναλίνη, ενδορφίνες και ωκυτοκίνη στην περίπτωση των γυναικών. Οι ουσίες αυτές δρουν στο σώμα μας ως αγγειοδιασταλτικά, επιτρέποντας την καλύτερη κυκλοφορία του αίματος και αποτρέποντας έτσι την εμφάνιση θρόμβων. Η βελτίωση της κυκλοφορίας συμβάλλει στη διατήρηση της καλύτερης καρδιαγγειακής υγείας», λέει ο Dr Manuel Anguita, εκπρόσωπος της Ισπανικής Καρδιολογικής Εταιρείας (SEC), ο οποίος δηλώνει ότι ο οργασμός ισοδυναμεί με καύση 95 θερμίδων. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο The American Journal of Cardiology, οι άνδρες που έκαναν σεξ δύο φορές την εβδομάδα είχαν έως και 50% λιγότερες πιθανότητες να υποστούν καρδιακή προσβολή από εκείνους που έκαναν σεξ μία φορά το μήνα. Είναι στο χέρι μας Κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει οργασμό. «Το θέμα είναι ότι δεν έχουν αφιερώσει όλοι το χρόνο να γνωρίσουν τον εαυτό τους, να εξερευνήσουν τις ερωτογενείς τους ζώνες, να ανακαλύψουν ποιες πρακτικές απολαμβάνουν περισσότερο, και καταλήγουν να μεταθέτουν την ευθύνη για την απόλαυσή τους στο σεξουαλικό τους σύντροφο», σημειώνει η Cintrano. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2016, το 10% έως 14% των γυναικών δεν μπορούν να φτάσουν σε οργασμό σε όλη τους τη ζωή. Δεδομένου ότι ο οργασμός βιώνεται στον εγκέφαλο, δεν χρειαζόμαστε πάντα την αίσθηση της αφής για να τον βιώσουμε. Η Megwyn White εξηγεί: «Μπορούμε επίσης να βιώσουμε οργασμούς μέσω της φαντασίας και του μυαλού μας. Υπολογίζεται ότι περίπου το 10% του πληθυσμού είναι ικανό να το κάνει». Είναι επίσης τεκμηριωμένο γεγονός ότι μπορείτε να φτάσετε σε οργασμό στα όνειρά σας. *Με στοιχεία από elpais.com / in.gr
0 Comments
Κατασκοπία: Οι γυναίκες κατάσκοποι «κερδίζουν» τους άνδρες και όχι επειδή… φορούν τακούνια27/9/2025  «Αντίθετα με τα στερεότυπα, οι γυναίκες είναι ανώτερες από τους άνδρες, όσον αφορά την κατανόηση μιας περιοχής, την ερμηνεία μιας κατάστασης και την αντίληψη της προσωπικότητας αυτού που έχουν απέναντι τους». Οι γυναίκες είναι καλύτεροι κατάσκοποι και τα παραδείγματα είναι ολόγυρα μας. Πόσες φορές έχετε δει φίλη ή γνωστή σας να κοιτά τον άλλον κατάματα και να του λέει ότι πήρε τα πανάκριβα παπούτσια της στο 1/10 της τιμής, όταν ξέρετε καλά ότι πλήρωσε όλο το ποσό χωρίς δεύτερη σκέψη και αγόγγυστα; Πόσες γυναίκες –ακόμα και συναδέλφους σας- ξέρετε ότι έχουν τους κωδικούς για το κινητό, το τάμπλετ και το κομπιούτερ του συντρόφου τους, ενώ εκείνος δηλώνει πανευτυχής, που η γυναίκα της ζωής του δείχνει τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη; Τα αμέτρητα γιατί Οι γυναίκες είναι καλύτεροι κατάσκοποι και το παραδέχονται οι καλύτερες μυστικές υπηρεσίες σε όλο τον κόσμο. «Το πλεονέκτημα των γυναικών στον μυστικό κόσμο της κατασκοπίας είναι ότι μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα», λέει στο Forbes ο Ταμίρ Παρντο, επικεφαλής της Mossad, της τρομερής και φοβερής οργάνωσης συγκέντρωσης και ανάλυσης πληροφοριών του Ισραήλ. «Μπαίνουν πιο εύκολα στο πετσί ενός ρόλου, τον ενσαρκώνουν καλύτερα και το δίχως άλλο μπορούν πιο εύκολα να καταπιέζουν το εγώ τους για χάρη του τελικού στόχου», προσθέτει ο ίδιος. «Οι γυναίκες έχουν πραγματικό χάρισμα στο να αποκωδικοποιούν μια κατάσταση. Αντίθετα με τα στερεότυπα, οι γυναίκες είναι ανώτερες από τους άνδρες, όσον αφορά την κατανόηση μιας περιοχής, την ερμηνεία μιας κατάστασης και την αντίληψη της προσωπικότητας αυτού που έχουν απέναντι τους», καταλήγει ο ίδιος. Το παραδέχεται και η CIA Κι αν τα παραπάνω μοιάζουν με υπερβολές ενός στρατού, που προβλέπει θητεία και για τις γυναίκες της χώρας, την αλήθεια αποκαθιστά η Λίντσει Μόραν, αξιωματούχος της CIA για 5 χρόνια στη θέση της υπεύθυνης για την στρατολόγηση νέων πρακτόρων στο εξωτερικό, αποκαλύπτοντας ότι την συγκεκριμένη αποστολή, που θεωρείται πρωταρχικής σημασίας για την επιτυχία μιας μυστικής υπηρεσίας, την αναλαμβάνουν κατά κανόνα γυναίκες. Στο ίδιο κλίμα και η «Λίζα», εν ενεργεία πράκτορας στη μυστική υπηρεσία πληροφορίων της Βρετανίας (SIS), γι’ αυτό και δεν αποκαλύπτεται το πραγματικό της όνομα, που λέει στον Guardian ότι «οι γυναίκες γίνονται καλύτεροι κατάσκοποι, γιατί κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα και επεξεργάζονται με αποτελεσματικό τρόπο τα διαφορετικά ερεθίσματα που δέχονται». «Υπάρχει έντονη στερεοτυπική αντιμετώπιση απέναντι στο γυναικείο φύλο και στα επαγγέλματα στα οποία μπορεί να διαπρέψει. Το ότι η κατασκοπεία θεωρείται ανδρική δουλειά είναι το στοιχείο που μας κάνει τόσο καλές στις επιχειρήσεις μας. Κανείς δεν υποπτεύεται μια γυναίκα σε πρώτη φάση», σημειώνει. Το αν η τηλεοπτική Κάρι Μάθισον του Homeland είναι περισσότερο αποτελεσματική από τον Τζέισον Μπορν, της γνωστής κινηματογραφικής τριλογίας, σηκώνει μεγάλη συζήτηση, αλλά όπως τονίζει ο Πάρντο οι δύο τους και όλοι οι «συνάδελφοι» τους στην πραγματική ζωή συναντιούνται στον φόβο, που νιώθουν στη διάρκεια μιας αποστολής, που δεν μειώνεται με τα χρόνια και δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το φύλο τους. Επάγγελμα κατάσκοποςΚαι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, οι γυναίκες γίνονται καλύτεροι κατάσκοποι για τους ακόλουθους λόγους, όπως γράφει το Forbes μετά από ενδελεχή έρευνα 1.Τα πάνε καλύτερα με τους ανθρώπους Κάνουν πιο εύκολα φίλους, διαβάζουν πιο γρήγορα τον άλλον και καταλαβαίνουν άμεσα το κίνητρο και τα ευαίσθητα σημεία του. 2. Ξεπερνούν την έλλειψη δύναμης με εξυπνάδα Αντίθετα με το τι πιστεύουν οι πολλοί, για να εκμηδενίσεις τον εχθρό δεν χρειάζεται να είσαι δυνατός ή απλά και μόνο γυμνασμένος. Αυτό που απαιτείται είναι να διαβάζεις τον κίνδυνο που εγκυμονεί ένα άτομο ή μια κατάσταση. ώστε να φροντίσεις για την επιβίωση σου. 3. Έχουν ένστικτο φροντίδας Οι πηγές είναι πολύ σημαντικές για έναν κατάσκοπο. Είναι όμως συχνά αναξιόπιστες, καθορίζονται από το θυμικό τους και έχουν σπασμωδικές αντιδράσεις, ακριβώς όπως τα μικρά παιδιά. Γι’ αυτό και τις χειρίζονται καλύτερα και πιο αποτελεσματικά οι γυναίκες στις μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών σε όλο τον κόσμο. 4. Ακούν πραγματικά τους άλλους Οι γυναίκες από τη φύση τους ακούν καλύτερα τον συνομιλητή τους, του δίνουν χώρο και χρόνο να εκτεθεί, ώστε μπορούν να μετρήσουν και τις δυνατότητες του, αλλά και να βγάλουν από αυτόν ότι ακριβώς επιθυμούν. Όπως λέει η Λίντσει «στη CIA οι άνδρες κάνουν ξεχωριστή εκπαίδευση για να μάθουν να ακούν και να αποσπούν μια πληροφορία». 5. Λένε πιο πιστευτές ιστορίες Και το τέλος μας γυρνάει στην αρχή, στη φυσική ικανότητα της γυναίκας να λέει απίστευτες ιστορίες, για ποιο λόγο βρίσκεται σε ένα πάρκινγκ τόσο μακριά από το σπίτι της στη μέση πουθενά. «Η πιο συνηθισμένη ιστορία κάλυψης είναι ότι έχουμε παράνομη ερωτική σχέση», λέει η ίδια. «Είναι αρεστή σε όλους και γίνεται αποδεκτή άμεσα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες σε κάθε γωνιά της γης».
 Ο ανθρώπινός οργανισμός μπορεί να επηρεαστεί από τις σύγχρονες βαφές μαλλιών; Ας δούμε τι λέει η επιστήμη, όπως παρουσιάζουν τα στοιχεία οι συνεργάτες της Cleveland Clinic, ογκολόγοι, δρ. Chirag Shah και δρ. Tiffany Onger.
Τι περιέχουν οι βαφές μαλλιών Η αλλαγή του χρώματος των μαλλιών δεν είναι απλή υπόθεση. Μπορεί να χρειαστούν περισσότερες από 5.000 χημικές ουσίες στην εκάστοτε βαφή μαλλιών για να πετύχετε το αποτέλεσμα που θέλετε. Advertisement: 0:33Η λίστα περιλαμβάνει και αρκετές γνωστές καρκινογόνες ουσίες. Αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να διαταράξουν τις δράσεις και τα επίπεδα των ορμονών στο σώμα και να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου, λέει ο δρ. Shah. Οι ουσίες που ενέχουν τους μεγαλύτερους κινδύνους είναι οι αρωματικές αμίνες: 3-αμινο-4-μεθοξυανιλίνη, 2-νιτρο-4-αμινοανιλίνη και 3-νιτρο-4-υδροξυανιλίνη. Οι μόνιμες βαφές μαλλιών, που αποτελούν περίπου το 80% της αγοράς, έχουν συνήθως περισσότερες χημικές ουσίες από τις ημιμόνιμες και προσωρινές βαφές μαλλιών. Οι πιο σκούρες βαφές μαλλιών έχουν συχνά υψηλότερες συγκεντρώσεις χημικών και καρκινογόνων ουσιών. Βαφές μαλλιών και καρκίνος Διάφορες μελέτες όλα αυτά τα χρόνια έχουν διερευνήσει πιθανές συνδέσεις μεταξύ βαφής μαλλιών και διαφορετικών τύπων καρκίνου, όπως:
Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών ήταν μικτά, αν και αναδείχτηκαν ορισμένες συσχετίσεις. Αλλά συνολικά, ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC), κλάδος του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) έχει καθορίσει ότι η προσωπική χρήση της βαφής μαλλιών “δεν μπορεί να ταξινομηθεί ως προς την καρκινογένειά της για τον άνθρωπο”. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτός είναι ένας “φανταχτερός” τρόπος να πούμε ότι δεν υπάρχουν άμεσοι σύνδεσμοι. Θα πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι ο IARC διαπίστωσε αυξημένο κίνδυνο για τους εργαζόμενους στην κομμωτική, που έρχονται σε συχνότερη επαφή με βαφές μαλλιών. Έτσι, κατέταξε τη συχνή επαφή με αυτά τις βαφές μαλλιών ως “πιθανώς καρκινογόνα”. Ας δούμε τις συνδέσεις αυτές και τον σχετικό κίνδυνο ανά τύπο καρκίνου: Καρκίνος της ουροδόχου κύστης Οι περισσότερες μελέτες δεν έχουν εντοπίσει αύξηση του κινδύνου καρκίνου της ουροδόχου κύστης για όσους βάφουν τα μαλλιά τους, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των ΗΠΑ. Ωστόσο, έχουν διατυπωθεί ορισμένες ανησυχίες σχετικά με τη χρήση μόνιμης βαφής μαλλιών. Τα επίπεδα κινδύνου για καρκίνο της ουροδόχου κύστης φαίνεται να αυξάνονται, εάν εργάζεστε με βαφές μαλλιών σε τακτική βάση. Καρκίνος του μαστού Μια σχετικά μεγάλη μελέτη των αμερικανικών Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας το 2019 εξέτασε τη σχέση μεταξύ του καρκίνου του μαστού και της χρήσης βαφής μαλλιών και χημικών ισιωτικών μαλλιών. Στην μελέτη συμμετείχαν περισσότερες από 45.000 γυναίκες. Οι ερευνητές βρήκαν ότι: Εκείνες που χρησιμοποιούσαν τακτικά μόνιμη βαφή μαλλιών είχαν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού (δεν παρατηρήθηκε διακύμανση ανά συχνότητα χρήσης). Οι μαύρες γυναίκες μπορεί να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο από τις λευκές γυναίκες: Υπήρχε 45% αυξημένος κίνδυνος στις μαύρες γυναίκες σε σύγκριση με 7% αυξημένο κίνδυνο στις λευκές γυναίκες. Ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι οι ημιμόνιμες βαφές μαλλιών μπορεί επίσης να επηρεάσουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η ίδια μελέτη έδειξε μικτά αποτελέσματα σχετικά με την χρήση τους: Αν και η ημιμόνιμη βαφή δεν συνδέθηκε με υψηλότερο κίνδυνο συνολικά, όσες χρησιμοποιούσαν οι ίδιες ημιμόνιμη βαφή στο σπίτι (χωρίς τη βοήθεια επαγγελματία κομμωτή) είχαν μια συσχέτιση με κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Όσον αφορά τα χημικά ισιωτικά μαλλιών, η ίδια μελέτη διαπίστωσε αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Μερικά από αυτά τα ισιωτικά περιέχουν φορμαλδεΰδη, ένα γνωστό καρκινογόνο. Η χρήση ισιωτικού τους 12 μήνες πριν από την εγγραφή στην μελέτη συσχετίστηκε με 18% υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η συχνότερη χρήση έφερε επίσης υψηλότερο κίνδυνο. Για παράδειγμα, όσες χρησιμοποιούσαν ισιωτικά κάθε 5-8 εβδομάδες είχαν 31% υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Άλλοι καρκίνοι Το “μη στατιστικά σημαντικό” συνοψίζει μεγάλο μέρος των ερευνητικών αποτελεσμάτων που αφορούν τις βαφές μαλλιών και τον κίνδυνο για άλλες μορφές καρκίνου, όπως το λέμφωμα non-Hodgkin, η λευχαιμία και ο καρκίνος της μήτρας.  Οι μεγαλύτερες εταιρίες που παρέχουν χάπια άμβλωσης έχουν παρατηρήσει απόκρυψη ή και αναστολή των λογαριασμών τους σε Facebook και Instagram τις τελευταίες μέρες. Μετά την κατακόρυφη αύξηση πωλήσεων σε χάπια αμβλώσης με την εκλογή Τραμπ, το Instagram και το Facebook καταστέλει τις αναρτήσεις παρόχων χαπιών άμβλωσης. Οι πλατφόρμες, σύμφωνα με τους New York Times, ανέστειλαν και απέκρυψαν λογαριασμούς οι οποίοι προωθούσαν χάπια αμβλώσεως. Η απόκρυψη αφορά την αναζήτηση και τις συστάσεις, ενώ ταυτόχρονα αφαιρούνται οι αναρτήσεις που σχετίζονται με την προώθηση των προϊόντων. Οι ενέργειες αυξήθηκαν τις τελευταίες δύο εβδομάδες και ήταν ιδιαίτερα αισθητές τις τελευταίες δύο ημέρες, σύμφωνα με τους NYT. Το περιεχόμενο από τους λογαριασμούς τους – ή σε ορισμένες περιπτώσεις, ολόκληροι οι λογαριασμοί τους – δεν ήταν πλέον ορατό στο Instagram. Η Meta επιβεβαίωσε την αναστολή λογαριασμών Η Meta, στην οποία ανήκουν το Facebook και το Instagram, επιβεβαίωσε ορισμένες αναστολές λογαριασμών και το θόλωμα των αναρτήσεων. Η εταιρεία αποκατέστησε ορισμένους από τους λογαριασμούς και τις αναρτήσεις την Πέμπτη, αφού οι New York Times ρώτησαν για τις ενέργειες αυτές. Η στάση του Μαρκ Ζούκερμπεργκ Η Meta βρίσκεται υπό έλεγχο από τότε που ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ο διευθύνων σύμβουλός της, ανακοίνωσε σαρωτικές αλλαγές στις πολιτικές ομιλίας της εταιρείας νωρίτερα αυτό το μήνα. Ο Ζούκερμπεργκ υποσχέθηκε να χαλαρώσει τους περιορισμούς στον διαδικτυακό λόγο, προκαλώντας ανησυχίες μεταξύ των ερευνητών παραπληροφόρησης και άλλων ότι οι αλλαγές θα μπορούσαν να προκαλέσουν έξαρση της ρητορικής μίσους και να έχουν άλλες επιζήμιες συνέπειες. «Επιβολή περιεχομένου» Η Meta δήλωσε ότι η συγκράτηση των λογαριασμών που επικεντρώνονται στην άμβλωση δεν σχετίζεται με την αλλαγή των πολιτικών ομιλίας. Αλλά η χρονική στιγμή των περιστατικών δημιούργησε ερωτήματα σχετικά με το αν η εταιρεία χαλάρωνε πραγματικά τους περιορισμούς ομιλίας, και ήταν ένα ακόμη παράδειγμα των προκλήσεών της στην «επιβολή του περιεχομένου». Ένας εκπρόσωπος της Meta απέδωσε ορισμένα από τα πρόσφατα περιστατικά που αφορούσαν αναρτήσεις και λογαριασμούς που σχετίζονται με χάπια άμβλωσης σε κανόνες που απαγορεύουν την πώληση φαρμακευτικών φαρμάκων στις πλατφόρμες της χωρίς την κατάλληλη πιστοποίηση. Η εταιρεία περιέγραψε επίσης ορισμένα από τα περιστατικά ως «υπερβολική επιβολή». Οι αλλαγές πολιτικών ελευθερίας του λόγουΗ Meta, η οποία στο παρελθόν έχει καταστείλει αναρτήσεις από παρόχους αμβλώσεων, δήλωσε ότι προβαίνει σε αλλαγές στις πολιτικές ελευθερίας του λόγου της εν μέρει για να μειώσει τον αριθμό των αναρτήσεων που κατέβηκαν λανθασμένα. Η Lisa Femia, δικηγόρος στο Electronic Frontier Foundation, δήλωσε ότι από τότε που το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την απόφαση Roe v. Wade το 2022, καταργώντας το συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαίωμα στην έκτρωση , «υπήρξε μια μαζική αύξηση στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης που αφαιρούν περιεχόμενο σχετικό με την αναπαραγωγική υγεία και συγκεκριμένα τα χάπια άμβλωσης. Αυτό είναι ένα συνεχές, αυξανόμενο πρόβλημα και μια πραγματική απειλή για τους ανθρώπους που λαμβάνουν ζωτικής σημασίας πληροφορίες και καθοδήγηση σχετικά με την υγειονομική περίθαλψη στο διαδίκτυο». Ανεβοκατεβαίνουν οι λογαριασμοί Η Aid Access, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παροχής χαπιών άμβλωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε ότι ορισμένες αναρτήσεις αφαιρέθηκαν από το λογαριασμό της στο Facebook και θόλωσαν στο λογαριασμό της στο Instagram από το Νοέμβριο, ενώ περισσότερες αναρτήσεις θόλωσαν τις τελευταίες ημέρες. Η υπηρεσία χορήγησης χαπιών άμβλωσης δήλωσε ότι έχει αποκλειστεί η πρόσβαση στον λογαριασμό της στο Facebook από τον Νοέμβριο, ενώ ο λογαριασμός της στο Instagram ανεστάλη την περασμένη εβδομάδα, αν και έκτοτε έχει αποκατασταθεί. Τι ισχύει στις ΗΠΑ με τα χάπια άμβλωσης Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων στις ΗΠΑ επιτρέπει στους παρόχους τηλεφροντίδας να συνταγογραφούν μέσω διαδικτύου και να παραδίδουν ταχυδρομικώς τα συνταγογραφούμενα φάρμακα που προκαλούν έκτρωση, τη μιφεπριστόνη και τη μισοπροστόλη. Δώδεκα πολιτείες έχουν απαγορεύσει την άμβλωση και περισσότερες έχουν θέσει όρια κύησης ή περιορισμούς στα χάπια που διατίθενται μέσω ταχυδρομείου. Όμως οι πάροχοι σε πολιτείες όπου η άμβλωση είναι νόμιμη, στέλνουν ταχυδρομικώς χάπια σε πολιτείες με απαγορεύσεις βάσει νόμων ασπίδας που αποσκοπούν στην προστασία τους. Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ Η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές των ΗΠΑ του 2024 άλλαξε άρδην την στάση πολλών γυναικών απέναντι στην προμήθεια χαπιών αμβλώσεως. Δύο και πλέον χρόνια μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, που ανέτρεψε την απόφαση Roe v. Wade, σύμφωνα με την Washington Post, οι γυναίκες αναζητούσαν φάρμακα για την άμβλωση σε μεγαλύτερους από το σύνηθες αριθμούς ενόψει της προεδρίας Τραμπ. Οι πωλήσεις των φαρμάκων αυξήθηκαν κατακόρυφα τις πρώτες κιόλας ώρες μετά την εκλογή του ρεπουμπλικάνου Προέδρου. Η Aid Access, ανέφερε ότι έλαβε 10.000 αιτήματα για το φάρμακο μέσα σε 24 ώρες μετά τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, 17 φορές περισσότερα από ό,τι μία συνηθισμένη ημέρα, που φτάνουν τα 600,σύμφωνα με τη Washington Post. Η Καρόλιν Λίβιντ, εκπρόσωπος της μεταβατικής ομάδας του εκλεγμένου προέδρου, είχε αναφέρει σχετικά ότι «ο πρόεδρος Τραμπ είναι από καιρό συνεπής στην υποστήριξη των δικαιωμάτων των πολιτειών να λαμβάνουν αποφάσεις για τις αμβλώσεις». Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα αλλάξει θέσεις σχετικά με τις αμβλώσεις, αποκαλώντας τον εαυτό του τον πρόεδρο που έχει στηρίξει την απαγόρευση των αμβλώσεων περισσότερο από κάθε άλλον, ενώ παράλληλα υπόσχεται να ασκήσει βέτο σε ομοσπονδιακή απαγόρευση της διαδικασίας. Στην πρώτη του θητεία, όμως, διόρισε τρεις δικαστές στο Ανώτατο Δικαστήριο, οι οποίοι ήταν βέβαιο ότι θα ψήφιζαν υπέρ της ανατροπής της ιστορικής απόφασης υπέρ των αμβλώσεων, Ρόου εναντίον Γουέιντ, όπως και έγινε, τον Ιούνιο του 2022. Ενώ, σύμφωνα με την Washington Post αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που προέβη σε αυτόν διορισμό. Σύμφωνα με την επιθεώρηση JAMA Internal Medicine, τα καθημερινά αιτήματα μη εγκύων προς την Aid Access για φάρμακα για αμβλώσεις αυξήθηκαν σχεδόν κατά 10 φορές μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. *Πηγές: The New York Times, Washington Post   Όλα ξεκίνησαν πριν από λίγα χρόνια όταν πήρε την απόφαση να αλλάξει τον τρόπο που ζει.
Πως μπορεί μια γυναίκα που πέρασε την εμμηνόπαυση να μπορεί να χορεύει ολόκληρη νύχτα, να έχει τη δύναμη… βοδιού και να έχει ενέργεια για τον γάμο της, τα παιδιά της και τη δουλειά της; Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην 60χρονη Τίνα Γουντς, διευθύντρια της βρετανικής εταιρείας Business for Health in London, που δραστηριοποιείται σε ζητήματα προληπτικής υγείας. Οι εξετάσεις που έκανε στα 60α γενέθλιά της, πρόσφατα, έδειξαν ότι το μυαλό της είναι σαν μιας 34χρονης, η υγεία της καρδιάς της και ο μεταβολισμός της είναι 45χρονης. Κάνοντας το τεστ GlycanAge –που είναι ένα τσιμματάκι δακτύλου- συνειδητοποίησε ότι μόλις σε 4 χρόνια μείωσε μείωσε τη βιολογική της ηλικία κατά μια 10ετία. Όλα ξεκίνησαν πριν από λίγα χρόνια όταν πήρε την απόφαση να αλλάξει τον τρόπο που ζει. «Ήμουν στη μέση της εγκατάλειψης του εταιρικού κόσμου, έβλεπα τα παιδιά μου να μπαίνουν στην ενηλικίωση και ξεκινούσα τη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης» όπως λέει ίδια στο Business Insider. Έτσι, «αποφάσισα ότι αυτή θα ήταν μια καλή στιγμή για να ξεκινήσω μια πολύ απλή -αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική- αναζήτηση μακροζωίας». Δίχως να δαπανήσει έναν πακτωλό χρημάτων, όπως κάνουν πολλοί που τους πιάνει κρίση ηλικίας, ακολούθησε τέσσερα βασικά βήματα. Συμπληρώματα διατροφής Όπως πολλοί άνθρωποι που αναζητούν μακροζωία, φροντίζει να καταναλώνει λίγη βιταμίνη D κάθε μέρα, και μετά υπάρχει Β12, ωμέγα-3 και κολλαγόνο για τις αρθρώσεις της, που σίγουρα δεν είναι όμως παλιά. Για ασβέστιο, καταναλώνει ελβετικό τυρί -όταν δεν νηστεύει- και προσπαθεί να δίνει προτεραιότητα στη διατροφή πρωτεϊνών όπως το κοτόπουλο και το ψάρι, καθώς και πολλά φυτά. Τρώει φακές και τσιμπολογεί ξηρούς καρπούς, αποφεύγοντας γενικά τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα. Περιορισμός θερμίδων Τέσσερις ημέρες την εβδομάδα επιμένει στο να τρώει μόνο ένα γεύμα την ημέρα, αν και δεν το καταφέρνει πάντα, κάτι που το θεωρεί ένα από τα μεγάλα κλειδιά για μια υγιή γήρανση. Είναι κάτι που το συνέστησε και ο ειδικός μακροζωϊας, ο γιατρός Nir Barzilai λέγοντάς της ότι είναι λογικό ένας μικρός θερμιδικός περιορισμός, και συγκεκριμένα λίγη ώρα νηστείας κάθε μέρα, μπορεί να είναι καλό για την ανθρώπινη μακροζωία. Μέγιστη Πρόσληψη Οξυγόνου (VO2max) Η ίδια επιδεικνύει θρησκευτική αφοσίωση στην άσκηση, απολαμβάνοντας να κάνει Zumba δύο φορές την εβδομάδα, συν προπόνηση ενδυνάμωσης στο σπίτι. Θεραπεία υποκατάστασης ορμονών (HRT) Η Τίνα Γουντς παρατήρησε ότι κατά την εμμηνόπαυση άρχισε να παίρνω λίγο βάρος και ένιωθε γενικά να έχει λίγη ενέργεια, δεν ένιωθε ο εαυτός της, είχε μειωμένη σεξουαλική οργμή κτλ. Έτσι ξεκίνησε θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης για την εμμηνόπαυση. Ο γιατρό της, της πρότεινε να τη δοκιμάσει με τη μορφή τζελ οιστριόλης, το οποίο τρίβεται στο δέρμα, καθώς και κάψουλες προγεστερόνης και ένα μικρό κομμάτι τζελ τεστοστερόνης. «Είναι εκπληκτικό να βλέπεις τον αντίκτυπο όλων αυτών των βασικών πραγμάτων: διατροφή, φυσική κατάσταση, σκοπός, χαρά» λεέι η ίδια, τονίζοντας ότι δεν κάνει ενδοφλέβιες μεταγγίσεις αίματος, θεραπείες με βλαστοκύτταρα και όλες αυτές τις μεθόδους που κοστίζουν τεράστια ποσά. «Όλα αυτά τα κάνω με αρκετά χαμηλό κόστος. Είμαι πλέον πεπεισμένη ότι η ελπίδα και η ευτυχία θα ξεπεράσουν κάθε χάπι όταν πρόκειται για τη βελτίωση της βιολογικής γήρανσης. Αυτή είναι απλώς η γνώμη μου προς το παρόν, αλλά βασίζεται σε αυτό που έχω δει στον εαυτό μου» καταλήγει η ίδια.  Είναι ήδη γνωστό πως τα γραπτά μηνύματα από τη μία μπορεί πολύ εύκολα να προκαλέσουν παρεξηγήσεις, ενώ από την άλλη μπορεί να αποκαλύψουν πολλά για τα συναισθήματα ενός άντρα με τον οποίο μόλις έχετε αρχίσει να βγαίνετε.
Αν μάλιστα λάβετε ένα από τα παρακάτω μηνύματα, έχετε το «πράσινο φως» για να προχωρήσετε σε μια σχέση, ή τουλάχιστον να κάνετε τα πρώτα βήματά της. Σας στέλνει μήνυμα για να δει τι κάνετε: Αν ενδιαφέρεται για εσάς, δεν θα διστάσει να το δείξει με ένα μήνυμα όπου σας ρωτάει πώς είναι η ημέρα σας, αν περάσατε ωραία χτες, αν είστε χαρούμενη, κουρασμένη ή μελαγχολική. Ένας άντρας που αντιμετωπίζει τη σχέση σας επιπόλαια δεν θα εκδηλώσει ενδιαφέρον για τις σκέψεις, τα συναισθήματα και γενικά την καθημερινότητά σας. Δύο ακόμα μηνύματα που δείχνουν ενδιαφέρον από την πλευρά του: Σας στέλνει συγκεκριμένη πρόσκληση σε δείπνο/σινεμά/ρομαντική βόλτα: Κάτι του στυλ, «είσαι ελεύθερη την Παρασκευή; Να περάσω να σε πάρω στις οκτώ να πάμε για φαγητό;». Χωρίς υπεκφυγές, χωρίς δικαιολογίες. Αυτό είναι ένα μήνυμα από τον άντρα που ξέρει τι θέλει και το διεκδικεί ξεκάθαρα. Σας στέλνει μηνύματα ως follow-up μετά το ραντεβού: Σας ρωτάει αν επιστρέψατε ασφαλής στο σπίτι ή αν είστε καλά μετά από ένα κρίσιμο μίτινγκ στη δουλειά. Διεκδικεί έναν πιο ενεργό ρόλο στη ζωή σας και δεν το κρύβει. Γενικά, ένας άντρας που δεν αναζητά τίποτα περισσότερο από ευκαιριακές επαφές δεν θα μπει στον κόπο να σας στείλει ένα μήνυμα για να μάθει πώς νιώθετε, την εξέλιξη μιας υπόθεσης ή ενός προβλήματος που σας απασχολεί. Όλα αυτά είναι θετικά σημάδια ότι θέλει να σας γνωρίσει καλύτερα και, πιθανόν, να αναβαθμίσετε το στάτους της σχέσης σας.  Για πολλούς, η ημέρα του γάμου είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα – μια γιορτή αγάπης, ένωσης και χαράς. Όμως για όσους βρίσκονται πίσω από τον φακό, όπως οι επαγγελματίες φωτογράφοι, η εικόνα δεν είναι πάντα τόσο ρομαντική όσο δείχνει. Κάποιες φορές, τα σημάδια μιας δυσλειτουργικής σχέσης είναι ορατά από την πρώτη στιγμή – και αποτυπώνονται αθόρυβα μέσα στις φωτογραφίες.
Ο Christopher Todd Griffiths, φωτογράφος γάμου με πολυετή εμπειρία, μιλώντας στο Daily Mail, ανέφερε ότι μπορεί να «διαβάσει» πολλά για τη δυναμική ενός ζευγαριού από τη στάση του απέναντι στις φωτογραφίες. «Όταν ένας από τους δύο – συνήθως ο γαμπρός – δείχνει ξεκάθαρη απροθυμία να συμμετάσχει στη διαδικασία, αυτό δεν είναι απλώς ντροπή. Είναι μια έλλειψη διάθεσης να συμβιβαστεί για κάτι που είναι σημαντικό για τον άλλον. Και αυτό είναι ενδεικτικό για το πώς θα λειτουργήσει η σχέση», λέει. Όταν η γλώσσα του σώματος λέει την αλήθεια Πέρα από τις αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης, η στάση που κρατάει το ζευγάρι μεταξύ του είναι εξίσου αποκαλυπτική. Από την αποφυγή οπτικής επαφής μέχρι την απόσταση που κρατούν όταν ποζάρουν, οι λεπτομέρειες αυτές μπορούν να υποδηλώνουν απόσταση όχι μόνο σωματική αλλά και συναισθηματική. «Ένα ζευγάρι που δεν αγγίζεται, δεν φιλιέται, δεν γελά, δεν κοιτάζει ο ένας τον άλλον με τρυφερότητα — ακόμα και μπροστά στον φακό — συνήθως δεν έχει καλή επικοινωνία και επαφή», αναφέρει ο freelance φωτογράφος Devin Dugard. Όταν προστίθενται και εντάσεις με το παραμικρό απρόοπτο — ένα σκισμένο φόρεμα, καθυστέρηση, ή προβλήματα με τους καλεσμένους — η εικόνα συμπληρώνεται: «Μπορείς να δεις αν λειτουργούν ως ομάδα ή αν στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου», εξηγεί. Το διαζύγιο δεν έρχεται πάντα αμέσως – αλλά το τέλος φαίνεται νωρίς Δεν είναι λίγοι οι γάμοι που διαλύονται χρόνια μετά την τελετή. Συχνά, όμως, τα πρώτα «καμπανάκια» έχουν ήδη χτυπήσει — απλώς δεν τα άκουσε κανείς. Σύμφωνα με την εμπειρία επαγγελματιών, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η κρίση έρχεται πιο έντονα όταν η γυναίκα φτάνει σε μια ηλικία αλλαγής και εσωτερικής ανασκόπησης — όπως η εμμηνόπαυση — και αρχίζει να επαναξιολογεί τι θέλει από τη ζωή της. Η Melissa McClure, πρώην νύφη και επαγγελματίας φωτογράφος, μίλησε στο USA Today για την προσωπική της εμπειρία: «Ο γάμος μου κράτησε χρόνια. Όμως συνειδητοποίησα, καθώς μεγάλωνα, ότι είχα χάσει τον εαυτό μου φροντίζοντας μόνο τους άλλους. Δεν ήταν κρίση ηλικίας, ήταν μια αφύπνιση. Είπα στον σύζυγό μου: “Συνειδητοποιώ ποια είμαι και τι θέλω – κι εσύ δεν είσαι πια μέρος αυτής της εικόνας”». Η Melissa αποφάσισε να βάλει τέλος στον γάμο της και, τρία χρόνια μετά, δηλώνει πιο ευτυχισμένη από ποτέ. Οι «ύπουλες» ενδείξεις την ημέρα του γάμου:
Η ουσία είναι ότι η ημέρα του γάμου, όσο μαγική κι αν είναι, μπορεί να λειτουργήσει και ως καθρέφτης της σχέσης. Δεν φταίει πάντα η ένταση της στιγμής — πολλές φορές, οι αλήθειες φαίνονται καθαρά. Το ερώτημα είναι: θα τις δει κανείς; Free the Nipple: Το φεμινιστικό κίνημα κατά της γυναικείας χειραφέτησης – Από τα 70s στον Αλμοδόβαρ18/9/2025  Η τάση της μη χρήσης σουτιέν κέρδισε ιδιαίτερη δημοφιλία τη δεκαετία του ’70. Το κίνημα #freethenipple, μια επαναστατική κίνηση κατά του σουτιέν, όχι ως είδους ρουχισμού αλλά ως πουριτανικού κατάλοιπου, ήρθε ξανά στο προσκήνιο μετά τα 70s μετά τη λογοκρισία του Instagram στην αφίσα του σκηνοθέτη Pedro Almodovar και την ταινία Madres Paralelas. Η εικόνα, που σχεδιάστηκε από τον καλλιτέχνη Javier Jaen, παρουσιάζει μια θηλή γαλουχίας κομμένη για να φαίνεται σαν μάτι που κλαίει και αφαιρέθηκε ευρέως από την πλατφόρμα λόγω παραβίασης των οδηγιών του Instagram. Το κίνημα κατά του σουτιένΤο κίνημα κατά του σουτιέν ξεκίνησε ως αντίποινα κατά των γυναικείων κανόνων, που συνέπεσε με το δεύτερο κύμα φεμινισμού κατά τη δεκαετία του 1960. Ο διαγωνισμός Μις Αμερική το 1968 προσέλκυσε διαδηλωτές, οι οποίοι επέκριναν τον ανταγωνισμό για την εκτίμηση του γυναικείου σώματος έναντι του πνεύματός τους. Αν και δεν κάηκαν σουτιέν στην επίδειξη, γυναικεία προϊόντα πετάχτηκαν σε έναν «Κάδο απορριμμάτων Ελευθερίας» για να απορρίψουν τις τυπικές συμβάσεις ομορφιάς. Η τάση της μη χρήσης σουτιέν κέρδισε ιδιαίτερη δημοφιλία τη δεκαετία του ’70, την εποχή της μόδας των χίπις. Βέβαια, για πολλές γυναίκες δεν ήταν ιδεολογικό το ζήτημα. Το έκαναν για λόγους άνεσης. Η απενοχοποίηση της θέασης των γυναικείων θηλών κάτω από την μπλούζα, τους “έδωσε το ελεύθερο” να “ξεφορτωθούν” ένα ένδυμα που τους ήταν ως επί το πλείστον επιβαρυντικό. Το σώμα της κάθε γυναίκας είναι διαφορετικό και για αρκετές, το μέγεθος του στήθους τους δεν απαιτούσε επιπλέον στήριξη κάτω από την μπλούζα. Την ίδια εποχή, διάσημες τραγουδίστριες, ηθοποιοί, μοντέλα κι άλλα δημόσια πρόσωπα υποστήριξαν ένθερμα τη νέα μόδα. Η Τζέρι Χολ έκανε συστηματικά φωτογραφίσεις και εξώφυλλα χωρίς σουτιέν. Στην ταινία Taxi Driver με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, η Σίμπιλ Σέπερντ έκανε μία εξίσου αξιομνημόνευτη εμφάνιση. Αντίστοιχες εμφανίσεις γίνονταν σε τελετές βραβείων και επεισόδια σειρών. Οι δεσμοί μεταξύ του Χόλιγουντ και της απελευθέρωσης της θηλής είναι βαθιές. Το 1934 ο Κλαρκ Γκέιμπλ δημιούργησε σάλο όταν έμεινε χωρίς πουκάμισο στην ταινία «Συνέβη μια Νύχτα». Την ίδια χρονιά, τέσσερις άνδρες συνελήφθησαν στο Κόνι Άιλαντ επειδή πήγαν τόπλες στην παραλία – κατηγορήθηκαν για άτακτη συμπεριφορά και πρόστιμο ενός δολαρίου ο καθένας. Ακολούθησαν περισσότερες δημόσιες διαμαρτυρίες, με αποτέλεσμα η Νέα Υόρκη να ενδώσει στην πίεση του κοινού και να αλλάξει τους νόμους της για να επιτρέψει στους άνδρες να κυκλοφορούν τόπλες. Στη δεκαετία του 1980, περισσότερες διαμαρτυρίες επέκτειναν τον νόμο για να επιτρέπεται στις γυναίκες να είναι τόπλες και στη Νέα Υόρκη – γι’ αυτό η Λίνα Έσκο επέλεξε τη Νέα Υόρκη ως τοποθεσία για τα γυρίσματα της ταινίας της, όπου το να είσαι τόπλες ήταν νόμιμο παρά την παρενόχληση που υπέστη η ίδια και το καστ της κατά τη διάρκεια γυρίσματα. No Bra Day Η Ημέρα Χωρίς Στηθόδεσμο αναγνωρίζεται στις 13 Οκτωβρίου, κατά την οποία οι γυναίκες αφαιρούν τα σουτιέν τους ως ένδειξη ενθάρρυνσης για την ευαισθητοποίηση του καρκίνου του μαστού. Οι χρήστες στα κοινωνικά μέσα κάνουν αναρτήσεις χρησιμοποιώντας το hashtag #nobraday για να προωθήσουν την ευαισθητοποίηση για τα συμπτώματα του καρκίνου του μαστού και να παρακινήσουν την ισότητα των φύλων. Μερικοί χρήστες σε ιστότοπους κοινωνικών μέσων παροτρύνουν τις γυναίκες να δημοσιεύουν φωτογραφίες με τον εαυτό τους χωρίς να φορούν σουτιέν. Το κίνημα σήμερα Το σλόγκαν για την ισότητα του σώματος «Free the nipple» είναι τόσο διαδεδομένο που ακούγεται σαν να ανήκει στα χρονικά της ιστορίας μαζί με το «Make love not war» και «Votes for women», αλλά στην πραγματικότητα αυτή η διεθνής κραυγή είναι μόλις μια δεκαετίας. Το «Free the nipple», που «άνθισε» την εποχή των social media, εμφανίζεται τακτικά στους λογαριασμούς των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το #FreeTheNipple είναι αόρατο στην πλατφόρμα: Πληκτρολογήστε «#FreeTheNipple» στη γραμμή αναζήτησης Instagram και θα κατευθύνει σε μια αυστηρή ειδοποίηση: «Αυτό το Hashtag είναι κρυμμένο». Εναλλακτικά, προσθέστε ένα χρόνο στο σλόγκαν όπως το #freethenipple2021 και λειτουργεί, καθιστώντας ουσιαστικά το κίνημα μια ετήσια τάση και όχι πλήρη εκστρατεία, όπως τονίζει και η σελίδα hyperallergic. Το 2012, η σκηνοθέτις Λίνα Έσκο γύρισε την ταινία Free The Nipple πουακολουθούσε μια φανταστική ομάδα νεαρών γυναικών που εκθέτουν τα στήθη τους και διαμαρτύρονται για την ισότητα. Η ταινία διαδραματίστηκε στη Νέα Υόρκη και διοργάνωσε πραγματικές διαμαρτυρίες κατά τη διάρκεια της παραγωγής – γυναίκες ντυμένες με ροζ μπαλακλάβα τρέχουν τόπλες στην Times Square, αποφεύγοντας την αστυνομία και κολλώντας αφίσες με το «Free the nipple» στους τοίχους. Υπήρξαν πραγματικές συλλήψεις, υπήρξε κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης. Σύντομα οι διαμαρτυρίες «Free the Nipple» έγιναν διεθνείς. Το 2015, μετά την παρενόχληση στο Διαδίκτυο επειδή δημοσίευσε μια τόπλες φωτογραφία, η 17χρονη Adda Smaradottir έλαβε μεγάλη υποστήριξη από τη χώρα της, την Ισλανδία. Την επόμενη μέρα μετά τη δημοσίευσή της για το περιστατικό, γυναίκες βγήκαν τόπλες σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένου ενός μέλους της κυβέρνησης, χρησιμοποιώντας το hashtag #FreeTheNipple στις αναρτήσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το «Free the Nipple» είναι το viral σλόγκαν που συγκέντρωσε καλλιτέχνες, ακτιβιστές και υποστηρικτές από όλο τον κόσμο, επισημαίνοντας τα διπλά πρότυπα τα οποία αντιμετωπίζουμε πολλοί από εμάς καθημερινά. Πόσα έχουν αλλάξει; Ενώ οι δικαστικές υποθέσεις βοήθησαν στη διαμόρφωση αυτού του κινήματος από τη δεκαετία του 1930 μέχρι σήμερα, το τοπίο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης παρέμεινε γενικά κωφό στις εκκλήσεις για αλλαγή. Η συγγνώμη του Instagram προς τον Αλμοδόβαρ χαιρετίστηκε πρόσφατα ως νίκη για το κίνημα , αλλά ρωτήστε τους καλλιτέχνες και τους ακτιβιστές στο Instagram για αυτό και η πραγματικότητα της κατάστασης είναι πολύ διαφορετική. Εκτός από το κρυφό hashtag #FreeTheNipple, καλλιτέχνες και ακτιβιστές που ευθυγραμμίζονται με το ήθος «Free the nipple» αντιμετώπισαν αύξηση της διαγραφής αναρτήσεων και της απενεργοποίησης λογαριασμού από τον κολοσσό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μετά τη δημόσια συγγνώμη. Εάν η συγγνώμη του Instagram είναι ειλικρινής, τότε είναι καιρός να επαναξιολογήσουν τις πολιτικές τους, οι οποίες όχι μόνο περιορίζουν την καλλιτεχνική έκφραση, αλλά διατηρούν τα διπλά πρότυπα που μάχεται το «Free the Nipple». Από την αρχή το «Free the Nipple» ήταν το ισχυρό κάλεσμα για αλλαγή που χρειαζόμαστε και αρνούμενοι τη χρήση του hashtag #FreeTheNipple απλώς αποδεικνύουν πόσο χρειάζεται.  Η κλιματική αλλαγή, δηλαδή η μακροπρόθεσμη μεταβολή των θερμοκρασιών του πλανήτη που προκαλείται κυρίως από ανθρώπινες δραστηριότητες, δεν πλήττει όλους με τον ίδιο τρόπο. Σύμφωνα με πρόσφατη γνωμοδότηση του Διαμερικανικού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Δικαστήριο IDH), οι γυναίκες και τα κορίτσια —ιδίως οι ιθαγενείς, οι αφροκαταγωγής, οι αγρότισσες και όσες ζουν σε αγροτικές περιοχές— υφίστανται δυσανάλογες επιπτώσεις από την περιβαλλοντική κρίση, γεγονός που επιτείνει τις ήδη υπάρχουσες κοινωνικές ανισότητες.
Η γνωμοδότηση, που εκδόθηκε έπειτα από αίτημα της Χιλής και της Κολομβίας το 2023, έχει ιστορικό χαρακτήρα, καθώς αποτελεί την πρώτη διεθνή νομική τοποθέτηση που αναγνωρίζει επισήμως την έμφυλη διάσταση της κλιματικής κρίσης. Οι δικαστές καλούν τα κράτη να ενσωματώσουν αυτή την οπτική στις πολιτικές τους για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, υπογραμμίζοντας ότι οι γυναίκες συχνά είναι οι πρώτες που ανταποκρίνονται σε φυσικές καταστροφές, παρότι δεν ευθύνονται για την πρόκλησή τους. Η Δικαστήριο IDH αναδεικνύει πώς τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η περιβαλλοντική υποβάθμιση και οι αναγκαστικοί εκτοπισμοί επιβαρύνουν με ιδιαίτερο τρόπο τις γυναίκες, τους ηλικιωμένους και τα άτομα με αναπηρία. Στις κοινότητες χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό, οι γυναίκες και τα κορίτσια είναι συνήθως υπεύθυνες για τη συλλογή του —μια εργασία που, λόγω της κλιματικής κρίσης, απαιτεί πλέον μεγαλύτερες αποστάσεις και συνεπώς τις εκθέτει σε αυξημένο κίνδυνο έμφυλης βίας. Παράλληλα, σε περιόδους επισιτιστικής κρίσης, οι γυναίκες συχνά τρώνε τελευταίες μέσα στην οικογένεια, με αποτέλεσμα να υποσιτίζονται. Όταν αναγκάζονται να μετακινηθούν λόγω φυσικών καταστροφών, βρίσκονται σε επισφαλείς συνθήκες στους προσφυγικούς καταυλισμούς, όπου διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο σεξουαλικής βίας και δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας ή σε είδη γυναικείας υγιεινής. Επιπλέον, η υγεία τους πλήττεται από την έκθεση σε αγροτοξικά, που ευθύνονται για το 40% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της γεωργίας παγκοσμίως. Η απαγόρευσή τους, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα προστάτευε ταυτόχρονα την υγεία και το περιβάλλον. Η γνωμοδότηση τονίζει και τον κίνδυνο που διατρέχουν οι γυναίκες υπερασπίστριες του περιβάλλοντος, οι οποίες συχνά υφίστανται στοχευμένες επιθέσεις λόγω του φύλου τους. Η Επιτροπή CEDAW έχει προειδοποιήσει ότι οι ιθαγενείς γυναίκες που υπερασπίζονται τα εδάφη τους διατρέχουν «ειδικό κίνδυνο» —αντιμετωπίζοντας δολοφονίες, απειλές, παρενόχληση, αυθαίρετες συλλήψεις, βασανιστήρια, καθώς και στιγματισμό και απαξίωση του έργου τους. Υποχρέωση των κρατών Το Δικαστήριο IDH υπογραμμίζει ότι τα κράτη έχουν υποχρέωση να προστατεύσουν τις γυναίκες αυτές και να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα για την πρόληψη της βίας εναντίον τους, αντί να παραμένουν αδρανή. Η απόφαση αυτή δημιουργεί νομικό προηγούμενο στη Λατινική Αμερική. Η Διαμερικανική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου θα μπορεί πλέον να παρακολουθεί αν τα κράτη συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους, ενώ στο μέλλον η μη εφαρμογή τους μπορεί να επιφέρει κυρώσεις. Παράλληλα, το κείμενο αποτελεί και ένα ισχυρό εργαλείο για την κοινωνία των πολιτών, προσφέροντας στους ακτιβιστές ένα νομικό πλαίσιο για να απαιτήσουν από τις κυβερνήσεις δράση απέναντι στην κλιματική κρίση, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην ισότητα των φύλων. Η ιστορική αυτή γνωμοδότηση, πέρα από τη νομική της σημασία, στέλνει και ένα πολιτικό μήνυμα: η μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής δεν μπορεί να αγνοεί τις έμφυλες ανισότητες ούτε να αφήνει στο περιθώριο τις φωνές εκείνων που πλήττονται περισσότερο. Γιατί, χωρίς την ενδυνάμωση των γυναικών, δεν μπορεί να υπάρξει ούτε κλιματική δικαιοσύνη ούτε βιώσιμο μέλλον.  Μια γυναίκα αποκάλυψε τα σημάδια που την οδήγησαν στο να αφήσει την σχέση της, ενώ περιγράφει και την εμπειρία του διαζυγίου της.
«Θυμάμαι να ρωτώ μία φίλη που είχε περάσει την ίδια διαδικασία για το πώς ήξερε ότι η σχέση είχε τελειώσει. Πώς ήξερε ότι πρέπει να προχωρήσει μπροστά». «Μου είπε πως ένιωθε ότι το ήξερε βαθιά μέσα της και ότι κανείς δεν της υπέδειξε τα ακριβή σημάδια», συνέχισε πριν αποκαλύψει τα όσα οδήγησαν σιγά σιγά στον χωρισμό. «Παρά το ότι έχουμε πολλούς τρόπους να εθελοτυφλούμε, υπήρχαν δυσκολίες και σημάδια που μου έλεγαν ότι ο γάμος μου είχε τελειώσει πολύ πριν το παραδεχτούμε οι δυο μας. Τα παρακάτω 10 ήταν τα πιο βασικά, τα έβλεπα αλλά τα αγνοούσα. Απομακρυνθήκαμε σεξουαλικά Καμπανάκι – Ο γάμος έχει τελειώσει. Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σημάδια. Ο κοινός χρόνος ήταν ελάχιστος Και αυτό δεν μας ένοιαζε. Βγαίναμε ο καθένας μόνος με φίλες και φίλους. Δεν το πείραζε και τελικά ούτε και εμένα. Ήταν πια κάτι συνηθισμένο. Τα πάντα γίνονταν χωριστά Σκέψεις, σχέδια, προγραμματισμοί. Όλα έμοιαζαν ξεχωριστά. Δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά έμοιαζε σαν να είμαστε δύο άνθρωποι που απλώς μοιράζονταν ένα σπίτι. Ήμασταν περισσότερο συγκάτοικοι και όχι ζευγάρι. Το κάθε τι τον ενοχλούσε Ποτέ δεν έκανα τίποτα όπως του άρεσε. Είχε νεύρα πριν καν ξεκινήσω κάτι. Δεν είχε σημασία πια το ότι άργησα να σιδερώσω τα ρούχα – αυτό ήταν η αφορμή, αν κατανοείτε τι θέλω να πω. Ένιωθα απόλυτα μόνη Όταν η σχέση και ο γάμος σου εξελίσσονται θετικά, τότε νιώθεις πως είσαι ομάδα με τον άλλο. Όταν αυτό δεν συμβαίνει τότε είσαι σε σχέση και νιώθεις μόνη. Αυτό είναι το χειρότερο συναίσθημα. Το μυαλό μου ήταν αλλού Ναι το σώμα μου ήταν στο σπίτι, αλλά η σκέψη μου ταξίδευε. Σκεφτόμουν ένα σωρό άλλα πράγματα και όχι τη σχέση μου. Το “daydreaming” είχε γίνει η πιο ευχάριστη ασχολία μου. Ικέτευα για οικειότητα Όταν αυτό συνέβαινε ήμουν «η υπερβολική» η «στριμμένη», «αυτή που δεν ευχαριστιέται με τίποτα». Δεν ήξερα πώς να τον προσεγγίσω ούτε πώς να ζητήσω αυτό που ήθελα χωρίς να θυμώσει ή να στεναχωρηθούμε. Οι καβγάδες ήταν διαρκείς και μόνιμοι Καβγαδίζαμε για τα ίδια και τα ίδια ξανά και ξανά. Το τέλος ήταν κοντά, αλλά οι περισσότεροι καβγάδες μας δεν έμοιαζαν να έχουν όριο. Έβλεπε μόνο τα μειονεκτήματά μου Όλοι οι άνθρωποι έχουμε. Ωστόσο, σε μία σχέση αν τα μειονεκτήματα του άλλου είναι διαχειρίσιμα, προσαρμόζεσαι. Εκείνος το μόνο που έβλεπε σε εμένα ήταν οι αστοχίες και τα λάθη μου. Δεν ήμουν ποτέ καλή για εκείνον. Σοβαρές αποφάσεις και διλήμματα δεν «έπεφταν» στο τραπέζι Κάθε μου δυσκολία την περνούσα μόνη μου. Αποφάσεις ζωής δεν της συζητούσα μαζί του. Πιστεύω και εκείνος έκανε το ίδιο. Όταν τα μέλη ενός ζευγαριού δεν αποζητούν τη θαλπωρή και τη στήριξη του συντρόφου τους, τότε το όλο ζήτημα ”σχέση ή γάμος” έχει τελειώσει. |
Archives
April 2026
|
RSS Feed