Όλοι μαζί λοιπόν μέχρι την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων! Της Μίνας Ν Σαμψών

ΚΑΠΟΙΟΙ δολοφόνησαν τον στρατιώτη Θανάση Νικολάου. ΚΑΠΟΙΟΙ κουκούλωσαν την υπόθεση.
ΚΑΠΟΙΟΙ αγνόησαν τη μάνα που πάλευε για χρόνια ώστε να ακουστεί επιτέλους η μια και μοναδική αλήθεια.
ΚΑΠΟΙΟΙ την έβγαζαν ακόμη και τρελή.
Αυτοί οι ΚΑΠΟΙΟΙ έχουν όνομα και επίθετο και δυστυχώς ΚΑΠΟΙΟΙ άλλοι ενώ τους γνωρίζουν συνεχίζουν να τους καλύπτουν και να σιωπούν.

---

Οι ευθύνες είναι πολλές για πολλούς.
Δεν εννοώ μόνο για τους πραγματικούς δολοφόνους αλλά και αυτούς που για χρόνια με την ένοχη σιωπή και αδιαφορία τους σκοτώνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τον Θανάση ξανά και ξανά.
Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΕΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ!
Η μητέρα του, η κυρία Αντριάνα, την οποία έχω την τεράστια τιμή να γνωρίζω προσωπικά, είναι ίσως ο πιο έξυπνος άνθρωπος που έχω συναντήσει ποτέ!
Η δύναμη που αντλεί από την αγάπη για το παιδί της σε συνδυασμό με την λεβέντικη ψυχή της που ούτε για μια στιγμή δεν της επέτρεψε να το βάλει κάτω αλλά και το τόσο κοφτερό μυαλό της , οδήγησαν δεκαεπτά χρόνια μετά στην επανεξέταση της υπόθεσης και στο νέο Πόρισμα Μάτσα- Αλεξόπουλου.
Αυτό που δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την άνανδρη δολοφονία του Θανάση και όλα όσα συνέβησαν πριν αλλά και μετά από το έγκλημα και που προς το παρόν για λόγους που δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω δεν παραδίδουν οι Αρχές στην οικογένεια.
Το κάθε έγκλημα όμως έχει και την τιμωρία του ή μάλλον έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει σε ένα κράτος που λειτουργεί δίκαια και σωστά.
ΚΑΙ πραγματικοί και ηθικοί αυτουργοί ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ για να επέλθει ίσως και μια κάποια δικαίωση για τον Θανάση και την οικογένεια του που τόσα υπέφερε και συνεχίζει να υποφέρει.
Ο Θανάσης σίγουρα δεν γυρίζει πίσω και η κυρία Αντριάννα και ο τόσο πονεμένος και σχεδόν πάντα σιωπηλός πατέρας του δεν θα μπορέσουν να αγκαλιάσουν το παιδί τους ποτέ ξανά...
Όμως ο χαμός του Θανάση και ο αβάσταχτος πόνος των γονιών του αλλά και όλης της οικογένειας ας γίνει για όλους εμάς η αφορμή να σταματήσουμε πια να κρύβουμε τις αλήθειες όταν αυτές δεν μας συμφέρουν ή δεν μας αφορούν!
Ας γίνει ο αγώνας της κυρίας Αντριάνας και του καλού μου κύριου Χαράλαμπου, η κινητήριος δύναμη όλων μας στη μάχη μας κατά της αδικίας, του κουκουλώματος, του βολέματος , της ένοχης σιωπής που δυστυχώς συχνά επικρατούν σε αυτόν τον τόπο!
Ας σκεφτούμε έστω για μισό δευτερόλεπτο τα παιδιά μας στη θέση του δολοφονημένου Θανάση κάτω από τη γέφυρα της Αλάσσας...
Ας βάλουμε για μισό δευτερόλεπτο τον εαυτό μας στη θέση της μάνας κυρίας Αντριάνας....
Τo αντέχουμε;
Όλοι μαζί λοιπόν μέχρι την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων!
Μίνα Ν Σ
ΥΓ. Είχα την τιμή να παραστώ στο μνημόσυνο του Θανάση στη Λεμεσό και παρευρέθηκα στη σεμνή τελετή που διοργάνωσε προς τιμήν του ο Φιλοαστυνομικός Σύνδεσμος Κύπρου και συγκεκριμένα ο κ. Νεόφυτος Παπαμιλτιάδους.
Ακούσαμε με πολλή προσοχή την ομιλία του έγκριτου νομικού
κ. Σάββα Μάτσα και το ξέσπασμα του και σας παραθέτω
τα εξής :
«δεν υπήρξε άλλη περίπτωση που διαβάζοντας το μαρτυρικό υλικό να δένεται κόμπος το στομάχι μου ...
Τόσα πολλά λάθη ηθελημένα, τόσες πολλές παραλείψεις, τόσες πολλές αλλοιώσεις των πραγματικών γεγονότων και τόσο σοβαρές, ουδέποτε συνάντησα στην πολυετή καριέρα μου»